Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe geef jij door?

Dat is weleens een vraag die door mij heen schiet.
Ik denk dan aan mijn kindjes en aan de tijd waarin ze opgroeien.
Wat is er veel wat op hen afkomt.
Er is zoveel waardoor ze verleid worden tot verkeerde keuzes.
Ja ook voor ons, voor mij!

Zo mooi afgelopen zondag ging het over het 7de gebod en dat we op Temptation Island leven.
En dan kwam daarbij niet alleen op het gebied van sex, zeker ook heel erg (!) maar op zoveel vlakken.
Het is moeilijk om te overleven in deze verleidingswereld, al die verleidingen die scheiding willen brengen tussen jou en God.
Hoe vaak op een dag moet je kiezen tussen goed en fout?
Het zit zelfs in kleine dingen waardoor het steeds minder opvalt, misschien is dat nog wel het meest gevaarlijk.

Het word normaal!

En dan denk ik aan mijn kindjes.
Ze staan nog aan het begin van een heel bepalend leven.
Het liefst zou ik ze zelf bekeren, ik weet dat dit niet kan, dat ook mijn kindjes zelf een zoektocht zullen gaan krijgen.
Dat ze zullen vallen en opstaan.

Ik wil hun doorgeven wat ik geleerd heb, maar hoe?
Hoe doe je dat?

Gezien heb ik dat je kind dwingen tot geloven niet werkt.
Heb ervaren dat verplichte godsdienst alleen maar heel veel verdriet doet, bij zowel ouder als kind.

Hoe geef ik door wat ik heb mogen ervaren van God op een manier dat mijn kindjes verlangen krijgen naar dezelfde Vader?
Dat ze een zoektocht starten met een honger en dorst naar water en voedsel, die eeuwig hun dorst en honger zal stillen?

Ik bid voor hen!
Met het weten dat God bidders niet laat staan.
Nog voordat mijn kindjes bestonden hield Hij al van hen.
Ik weet dat Hij alles zal doen om het hart van mijn kindjes te bereiken.
Dat Hij bij hen klopt.

Ik vraag Hem mij te helpen in het voorbeeld van wat er gebeurd met mij, in mijn dagelijks leven, als ik deze deur voor Hem openzet.

Bid voor de kinderen!
Betrek ze in het bovennatuurlijke leven, in de wonderen van je eigen leven.
En hou vol, blijf standvastig en weet:

Wie overwint, hem zal Ik  tot een zuil in de tempel van Mijn God maken, en hij zal daaruit niet meer weggaan. En Ik zal  de Naam van Mijn God op hem schrijven en de naam van de stad van Mijn God,  het nieuwe Jeruzalem, dat neerdaalt uit de hemel, bij Mijn God vandaan, en Mijn nieuwe Naam.

Hoe geven we door?
Hoe helpen we om onze kinderen ook overwinnaars te laten worden?

Bid en blijft standvastig en waakzaam!

Ook bij dit probleem mogen we opzien, naar de bergen, want waar komt onze hulp vandaan? Ik zie op naar U Heer, die mij bij zal staan. Naar Hem die niet sluimert en niet slaapt. Die mijn komen en gaan beveiligt.

Ik mag kijken omhoog, over al die aardse problemen.
Naar Hem die regeert.
Vader wilt U ook in de harten van mij, in de harten van onze kinderen leven?
Wilt U zijn bij de ouders die hun kind in respect en vertrouwen los hebben gelaten.
Kinderen die naar hun ouders gingen en aangaven we willen de wereld in.
Wilt U zijn in de pijn die dit brengt in vele harten.
Maak U naam groot door het getuigenis van deze kinderen.

Breng ze naar de Stal!
Daar waar ze horen en waar ze veilig zijn.

Bescherm onze kinderen in deze wereld vol verleiding.
Werk met Uw Geest Heer!

Ik zeg kom Heilige Geest, kom.
Vul Uw kinderen met vuur, met onderscheidingsvermogen en volharding.
Wilt U zo door ons werken dat de mensen van de wereld jaloers mogen worden.
Dat vele gaan verlangen naar Uw vuur!

En dat alles in de naam van onze Overwinnaar, Jezus Christus,

Amen

Reacties

  1. Het was een hele mooie preek. En jij sluit het af met een mooie blog. Kinderen hebben ons gebed zo hard nodig

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nog net wat aangepast en verfijnd.

      Het was een hele mooie preek afgelopen zondag. Was er enorm door geraakt. Het is zo waar. En er gaat zoveel door kapot, door het denken... ach het valt wel mee! Zo erg is het niet, iedereen doet.....

      Laat de kinderen voortdurend voor Zijn troon gebracht worden, daar zijn ze veilig.

      Verwijderen
  2. Wel eens nagedacht over FamilyNights? Dat is voor ons zo'n geweldig middel om onze kinderen kennis bij te brengen...zonder kennis kunnen ze zo'n zoektocht niet aan... Wij proppen hun rugzakjes vol met dingen van God... daarna mogen ze zelf op pad, met ons als ouders er biddend achter aan...
    Liefs...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Ilse,

      Ik heb van de week al op je blog zitten snuffelen tussen je family nights projecten, het spreekt mij heel erg aan!

      Na de scheiding heb ik heel lang een gezinsavond gedaan met de kindjes, om ruimte te maken voor hun, voor ons alle drie, om verbinding te houden in een zware tijd. Ondertussen heb ik dit een beetje laten verwateren. Ik heb denk wat invullende ideƫen nodig. En die zag ik wel op jou blog.

      Vind dit zeker een mooi idee, en alles wat we mee kunnen geven helpt hen, op hun eigen zoektocht!

      Bedankt voor je bevestigende reactie, en dan bevestiging in de zin van, ik had het gelezen van de week en nu reageer jij, zegt iets.

      Volgens mij moet het een ja van mijn kant worden! ;)

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel...

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven waar het te vinden is: vlak voor je neus. (Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken? Gericht op wat ontbreekt Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van. Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan.... Verlost van mijn schuld Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er ...

Mijn woord voor 2020

Wees niet bang om iets te zijn dat gebroken is... - Ann Voskamp - Gebroken leven -  Ondertussen heb ik dit boek al meerdere keren gelezen en het blijft mij diep raken! Er zitten zoveel diepe lessen in die ik mee kan nemen in mijn leven. Dit boek hielp mij zelfs om bij het woord te komen dat ik mee wil nemen door 2020: Authentiek Wanneer ik authentiek ben dan kan ik verschil maken in de wereld! Dan komt, wat God in mij heeft gelegd, echt tot Zijn recht. Veel lezers zullen mij zien als al authentiek. Doordat ik een eigen stijl heb en die ook omarmt, ook al heeft de rest van de wereld de overtuiging dat het niet goed is. Of dat het anders moet. Ik durf af te wijken van de massa. Iets wat voor mij een diepgaand proces is geweest. Juist omdat ik al op hele jonge leeftijd ging kopiĆ«ren. Niet altijd wist ik wat ik moest doen in situaties. Onbewust dacht ik goed over alle andere mensen...maar niet over mezelf. Dus ging ik andere mensen maar nadoen. Hun houding, gedrag, manie...