Geduld

Ja dat moest mijn zoon wel hebben.
In juli ben ik begonnen met het haken van een knuffel aap.
Speciaal voor hem, hij wilde al zolang dat ik ook iets voor hem maak.
Alleen vind ik zoveel dingen leuk om te haken.
Er lag een halve omslagdoek en ik was bezig met de deken van chrochet along 2015, waarbij elke week een nieuw patroon gegeven werd voor weer een nieuwe rand om de deken heen.
Vol goede moed ging ik toch aan de slag.
En het ging snel, de kop was zo klaar.
Daarna lag die apenkop te wachten, op de rest van zijn lichaam.

Toch in augustus maar weer opgepakt, want ik weet dat hij zo leuk is als hij compleet is.
Daar kwam het lijf en de armen.
Ook dat ging best gestaag.
Maar weer moest hij wachten.
Ging even verder met mijn andere leuke projecten, en daarnaast met totaal andere dingen die ook mijn tijd en aandacht verdienen.
Heel lang stond er een aap zonder poten op mijn schouw te wachten.

Maandag  had ik opeens weer de smaak te pakken en de poten gemaakt, en net alles aan elkaar vast gemaakt.
Eindelijk is het dan zover.
Wat een geduld moest mijn lieverd hebben (dat heeft hij niet van mij).
Een knuffel aap voor mijn lieve aap