Doorgaan naar hoofdcontent

Geef het leven jouw kleur


Ik heb in mijn leven vaak het gevoel gehad dat ik anders was, dat ik mij niet herkende in de mensen om mij heen.
Nu ben ik iemand die snel de schuld bij mezelf neerleg.
Daarnaast heb ik mij jaren aangepast aan anderen en verwachtingen van anderen willen bevredigen.
Hierdoor raakte ik mijn eigen kleur kwijt.
Voelde het alsof ik gevangen zat in een wereld waarin ik niet mezelf kon zijn!
Toen ik vrij kwam van die wereld, door een crisis in mijn leven, kreeg ik ruimte.

Ruimte om opnieuw te kiezen welke kleur ik wilde zijn.

De kleur van anderen, om erbij te horen, niet op te vallen, te voldoen aan de verwachtingen?
Nee!
Ik koos iets anders.
Iets waarvoor ik nog steeds onwijs dankbaar ben.
Dat ik die keus kon maken.
Er was voor mij een nieuwe kans.

Ik geef de samenleving een beetje mee van mijn kleur, inplaats van dat ik de kleur van de samenleving aanneem.
Kleur je mee?




Reacties

  1. ik weet dat bedoelt dat je je zelf moet zijn, maar ik ken niemand die zich niet aanpast aan de situatie dat heet namelijk het leven, Zo is het, je hoeft je niet onder te laten sneeuwen natuurlijk, ik denk dat je dat bedoelt,
    maar er zijn veel pleasers op de wereld. Ik vind het fijn dat je het nu leuk hebt, ik lees graag positieve dingen,groetjes Alie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ben jij wat de wereld wil dat je bent, kleur jij de kleur die de wereld jouw wil opleggen, of geef je jou kleur af in de wereld. Inderdaad zal je altijd aanpassen aan mensen om je heen, maar bepalen ze wie jij bent? Of is er een balans tussen jezelf zijn en aanpassen. Ik was lange tijd de kleur die anderen wilde dat ik zou zijn. Wat vermoeiend was, zeker doordat iedereen wilde dat ik een ander was. Daardoor was ik mijn eigen kleur een beetje verloren.

    Dank je wel voor je reactie Alie, veel lees plezier.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…