Doorgaan naar hoofdcontent

Leven in een gebroken wereld

We weten dat de schepping zucht en in barensnood verkeert.
Dat las ik in Romeinen 8:18 en is zo waar, als ik kijk naar wat er allemaal gebeurd op de wereld, de vele mensen die zuchten van alle ellende.
Hebben jullie ook weleens dat gevoel, pff waarom toch al die ellende?
De pijn die veel mensen lijden, het onrecht wat elkaar aangedaan word.
Wanneer stopt dit?
Ja wat eigenlijk?

Dit gebroken leven!


We zijn allemaal aan zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft.
We zijn misleid, we zijn verleid, we hebben het kwade in ons zelf gehaald en dat kwaad, dat zit er goed in.
Bij ons allemaal!
Het kwade is in de wereld gekomen, we maken allemaal dingen mee die ons pijn doen.
Wij zijn gebroken, de wereld is gebroken.
Maar we mogen uitzien, verlangen, en hoop houden.

Ooit komt er een dag

Dat de Vader onze tranen wist!

De schepping zal bevrijd worden, met verlangen kijkt de schepping er naar uit, naar het moment dat de kinderen van God geopenbaard worden  zoals Paulus ook schreef in Romeinen 8.
Alles en iedereen kijkt uit naar een einde van de ellende, de pijn en het verdriet.
En als je lijd, in deze gebroken wereld, dan word je verlangen naar dat moment, alleen nog maar sterker.
Maar weet, dat het lijden hier op aarde maar tijdelijk is.
Liever nu lijden en straks genieten in het Koninkrijk van God.
Laat Gods licht schijnen in de barsten en scheuren van je hart.
Soms denk ik, nee Hij zal je niet herstellen, soms gebruikt Hij juist die scheuren en barsten, om goed door naar buiten te kunnen schijnen.
Hij doet geen nieuwe wijn in oude zakken toch?
Niet herstellen, maar vernieuwen.
Hou vol, want de heerlijkheid die ons geopenbaard zal worden is zoveel meer dan dat we lijden zullen.
Ik wil je deze tekst meegeven om te kunnen (over)leven in deze gebroken wereld:




Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…