Doorgaan naar hoofdcontent

Doelen

Eerlijk gezegd merk ik dat ik ze nodig heb.
Ze geven mij een motivatie en doorzetting, het is zo heerlijk om ergens voor te gaan!
Als ik dan onderweg de vorderingen zie, die ik maak, richting mijn gestelde doel, dan voel ik mij krachtig en energiek.
Toch wil ik even stilhouden, midden op mijn weg richting mijn doel.

Waarom wil ik dat doel bereiken?
Is dat om gezien te worden, om goed gevonden te worden?
Wil ik mezelf bewijzen?

Gods doel


Daar gaat het om, welk doel heeft God met mij.
Kan ik tot mijn doel komen, tot mijn werkelijke bestemming, als ik alleen blijf focussen op mijn doelen?
Dat is een vraag die mij bezig houd!
Ik heb God leren kennen in een groeiende relatie, die begon als vriend, een hele bijzondere liefdevolle band, in een tijd van liefdeloosheid.
Hij werd mijn Vader, die mij bij alles bij stond, mij steunde, mij droeg, mij de weg wees als ik het niet meer zag.
Het vertrouwen groeide, de relatie groeide, bijzonder hoe ook mijn beeld verschuift.
Nu is Hij voor mij, de Almachtige, de Koning, gelukkig ook nog steeds mijn Redder.
De Vaste Rots, die niet veranderd, die niet wankelt en niet sluimert!
Wat is Zijn doel met mij?
Zijn doel met mij daar wil ik voor gaan.
Want ik weet, als ik in Zijn doel aan de slag mag gaan, dan kan ik doen waar ik werkelijk voor gemaakt ben.
Het zal niet zonder slag of stoot zijn, of gaan, maar het zal goed zijn!
Ik hoorde hierover een mooi stukje wat ik wil delen met jullie:


Want wanneer geniet je als vader het meest?
Als je jouw kindjes ziet spelen in een speeltuin, de blije frisse gezichtjes.
De vrolijke lach, het ontdekken, falen en opnieuw proberen.
Je Vader in de Hemel geniet ook als jij in jouw speeltuin komt, Zijn plan met jouw.
Het doel van jou bestaan!


Vader kom tot Uw doel met een ieder van ons!



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een liefdevolle schuilplaats

Kunnen degene die zich voor altijd ongeliefd voelen het verdragen om liefde te ontvangen? 
Dat is een vraag die mij diep raakt. Het doet mij terug denken, het maakt voor mij duidelijk hoe mijn leven veranderd is. Want wat voelde ik mij ongeliefd vier jaar geleden. Wat streed ik een eenzame strijd, waarbij liefdeloosheid het uitputtend maakte. Want het is echt waar, geliefd voelen, dat geeft je kracht. Ik weet nu dat het een innerlijke bron is waardoor je meer kan dan je werkelijk dacht. Maar wat was mijn bron leeg.

(Bron: desenio.nl)
Mijn bodemloze hart
Het was niet zo dat vier jaar geleden mijn omgeving mij niet lief had. Mensen gaven mij een knuffel, spraken vriendelijke woorden. Maar dat alles viel niet in aarde, het groeide niet. In mijn hart was het koud, donker en eenzaam. De liefde die gegeven werd? Het liet mij in elkaar krimpen, zorgde dat ik ging huilen, letterlijk door mijn benen zakte en mij geen raad wist. Mijn hart was kapot en alle liefde viel er dwars door heen. Het de…