maandag 21 maart 2016

Een thuis

Dat is een sterk verlangen bij mij....
Een plek waar ik mij geborgen en veilig voel.
Waar ik kracht op doe, waar ik tot rust kan komen.
Niet omdat ik er niks doe, maar omdat het er veilig en warm en liefdevol is!

Al een hele tijd weet ik mij omringd door liefde!
Het is eigenlijk begonnen met de liefde die ik mocht ontvangen van God.
Ik was alleen met mijn twee kindjes, voelde mij vaak eenzaam, en het is echt zwaar om de verantwoordelijkheid voor de kindjes alleen te dragen.
Er gebeurde heftige dingen, die mij persoonlijk diep raakte.
Angst was het centrale punt geworden in mijn leven.
Totdat ik voor het eerst Zijn straaltjes van liefde voor mij, ging door krijgen.
Dat ik ze mocht gaan voelen.
Expres schrijf ik dat zo, want ik weet dat Zijn liefde voor mij er altijd al was!
Maar het kon mij niet bereiken.
Door de angst beschermde ik mezelf, en ik was daar zo goed in geworden dat er een heleboel mooie, waardevolle en liefdevolle dingen niet meer mijn hart konden bereiken.
Maar heel langzaam wist God dat te doorbreken.
Met zoveel liefde, maar vooral met zoveel geduld!

Ik heb je lief mijn dochter
Weet je dat je het zo goed doet!


Dat deed mij veel, want ik dacht dat ik niks kon, dat alles wat ik deed toch verkeerd uit zou pakken, dat iedereen toch boos op mij zou zijn.
En het meeste van iedereen nog wel....
Dat God heel boos op mij zou zijn!
Wat had Hij aan mij?
Hij laat het mij weten, telkens opnieuw.
Tot ik het zelf ook ging zien.
Ja inderdaad, dit kan ik goed!

Zijn liefde voor mij, bracht een verlangen...
Een verlangen om voor eeuwig bij Hem thuis te mogen komen.
De gebrokenheid van dit leven heb ik op zoveel vlakken moeten ervaren!
Ik ging er steeds meer naar uit zien dat Hij terug zou komen.
Wat zou dat heerlijk zijn!

Een veilig thuis






Ik weet dat Hij mij als een herder veilig thuis zal brengen.
Maar de weg naar het Thuis, die ken ik nog niet.
Ik leef nog in de woestijn, ik mag nog leren, ik mag nog groeien, en ik mag nog van Zijn genade en Zijn liefde genieten.
Hij geeft mij wat ik nodig heb, en het ontbreekt mij aan niets.
Want dat wat een mens het hardste nodig heeft, dat heeft Hij mij geschonken!

Liefde!!


En nu brand er naast een verlangen naar een eeuwig thuis ook een vuurtje in mijn hart.
Zou ik dan op aarde toch ook een thuis mogen ervaren!
Op een manier zoals God dat bedoeld heeft?!
Ons thuis?!
Wat zou dat een zegen zijn.
Deze tekst, dit lied van Sela, raakt mij echt zo diep.
Gisteren begreep ook mijn vriend waardoor dat komt.
Ik ben zo blij dat de Herder mij gevonden heeft!
Dat Hij mij telkens opgericht heeft als ik viel, mijn wonden teder heeft verbonden!

En ik weet dat Hij mij brengen zal naar een plaats
waar ik eeuwig thuis zal zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com