Vandaag las ik de kindjes voor uit de SamenleesBijbel.
Die leest trouwens erg fijn en heeft leuke weetjes, opdrachtjes en liedjes bij bepaalde thema's.
We lazen dat Jezus ging bidden op de Olijfberg.
De discipelen nam Hij mee en vroeg Hij of ze wilde waken met Hem.
Zelf ging Hij verder, alleen, naar Zijn Vader.
Hij vroeg of de lijdensbeker voorbij kon gaan.
Of er geen andere weg was....
Maar dan het bijzondere!
Niet mijn wil maar Uw wil geschiedde!
Toen Jezus met die moeite naar Zijn Vader ging, daalde er een engel af om Hem kracht te geven.
Dat gebeurd er als je naar God gaat met moeite en/of verdriet.
Jezus was niet klaar.
Zo voelt dat voor ons ook wel eens, we weten ons gesterkt maar zijn nog niet klaar om verder te kunnen.
Hoe mooi dat Jezus een echt mens was zoals ik mij wel eens voel, zo heeft Hij zich oom gevoeld.
Jezus was erg bang voor het lijden dat Hem stond te wachten.
Hij bleef bidden en Zijn volgelingen bleef Hij vragen om waakzaam te blijven.
Maar telkens vallen ze in slaap.
In de SamenleesBijbel staat dat ze van verdriet in slaap gevallen waren.
Iets wat ik nooit eerder zo gehoord heb.
Ik ben niet ingegaan op de reden van hun slaap.
Het ging om bidden over moeilijke dingen.
Maar ook over dingen waar we dankbaar en blij mee zijn.
Ergens had ik ooit eens gelezen over dat het bijzonder is dat als je handen gevouwen zijn, je handen in elkaar passen.
We gingen twee handen tekenen één met moeilijke dingen, maar ook één met dingen bwaar we blij mee waren.
Want wat gebeurd er als die twee handen in elkaar bouwen?
Dan komen de moeilijke dingen en de mooie dingen bij elkaar en ontstaat er een brug naar God.
Hij kan de moeilijke dingen van ons afnemen en de goede en mooie dingen kan Hij zegenen.
Het is zo goed en mooi om te weten dat we met alles naar Hem toe mogen!
En door op deze manier te bidden blijft er ook een balans.
Ik heb gemerkt dat wij mensen geneigd zijn om op één vlak te blijven en dag groter te maken.
Of blij word dan dus heel enthousiast, en dat is heerlijk!
Maar de andere kant is een tegenslag, of een nare fase kan dan doorschieten naar heel zwaar.
Het is goed om telkens bewust te blijven van de beide zijde in ons leven!
En dan nog het stukje zijn we bereid om de wil van de Vader te doen?
Of bidden we omdat we heel graag dat willen wat we vragen?
Dan is het geen vraag, geen gebed maar een eis geworden, die we dan nog wel mooi in pakken want we hebben toch netjes gebeden...
Maar was je hart oprecht en overeenstemming met je woorden?
Ook bij het stuk maar Uw wil geschiedde..
Die leest trouwens erg fijn en heeft leuke weetjes, opdrachtjes en liedjes bij bepaalde thema's.
We lazen dat Jezus ging bidden op de Olijfberg.
De discipelen nam Hij mee en vroeg Hij of ze wilde waken met Hem.
Zelf ging Hij verder, alleen, naar Zijn Vader.
Hij vroeg of de lijdensbeker voorbij kon gaan.
Of er geen andere weg was....
Maar dan het bijzondere!
Niet mijn wil maar Uw wil geschiedde!
Toen Jezus met die moeite naar Zijn Vader ging, daalde er een engel af om Hem kracht te geven.
Dat gebeurd er als je naar God gaat met moeite en/of verdriet.
Jezus was niet klaar.
Zo voelt dat voor ons ook wel eens, we weten ons gesterkt maar zijn nog niet klaar om verder te kunnen.
Hoe mooi dat Jezus een echt mens was zoals ik mij wel eens voel, zo heeft Hij zich oom gevoeld.
Jezus was erg bang voor het lijden dat Hem stond te wachten.
Hij bleef bidden en Zijn volgelingen bleef Hij vragen om waakzaam te blijven.
Maar telkens vallen ze in slaap.
In de SamenleesBijbel staat dat ze van verdriet in slaap gevallen waren.
Iets wat ik nooit eerder zo gehoord heb.
Ik ben niet ingegaan op de reden van hun slaap.
Het ging om bidden over moeilijke dingen.
Maar ook over dingen waar we dankbaar en blij mee zijn.
Ergens had ik ooit eens gelezen over dat het bijzonder is dat als je handen gevouwen zijn, je handen in elkaar passen.
We gingen twee handen tekenen één met moeilijke dingen, maar ook één met dingen bwaar we blij mee waren.
Want wat gebeurd er als die twee handen in elkaar bouwen?
Dan komen de moeilijke dingen en de mooie dingen bij elkaar en ontstaat er een brug naar God.
Hij kan de moeilijke dingen van ons afnemen en de goede en mooie dingen kan Hij zegenen.
En door op deze manier te bidden blijft er ook een balans.
Ik heb gemerkt dat wij mensen geneigd zijn om op één vlak te blijven en dag groter te maken.
Of blij word dan dus heel enthousiast, en dat is heerlijk!
Maar de andere kant is een tegenslag, of een nare fase kan dan doorschieten naar heel zwaar.
Het is goed om telkens bewust te blijven van de beide zijde in ons leven!
En dan nog het stukje zijn we bereid om de wil van de Vader te doen?
Of bidden we omdat we heel graag dat willen wat we vragen?
Dan is het geen vraag, geen gebed maar een eis geworden, die we dan nog wel mooi in pakken want we hebben toch netjes gebeden...
Maar was je hart oprecht en overeenstemming met je woorden?
Ook bij het stuk maar Uw wil geschiedde..
Wil je nog meer gezinsmoment bekijken? Dat kan via deze klikbare link: Gezinsmomenten
Reacties
Een reactie posten
Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:
schrijfgelukjes@gmail.com