Doorgaan naar hoofdcontent

Perfect?!

Vorige week liet ik in een blog al weten dat ik zo hard ben voor mezelf.
Het komt voort uit het streven naar perfectie.
Vandaag mocht ik ergens achter komen, voor het eerst weer gaan werken na het ziek zijn, en onderweg naar iemand toe schoot het zomaar door mijn hoofd.
Dat heb ik weleens vaker!

God zoekt niet naar perfecte mensen, maar naar die Hem nodig hebben.

Mensen die weten dat wanneer ze bij Hem komen, en voor Hem durven buigen, perfect kunnen worden.
Nee we zullen in de wereld fouten blijven maken.
Maar dit is de enige manier waarop je perfect word naar Hem, waardoor je voor Hem kan verschijnen!
God zoekt niet naar perfecte mensen, Hij kwam op aarde voor mensen die een Geneesheer nodig hebben.
Voor mensen die juist dus telkens weer merken, ik kan het niet alleen!

Durf te falen. Verlies eens de strijd. Streef niet naar perfectie. Omarm je kwetsbaarheid.:

Omarm je kwetsbaarheid!
Maar stop daar niet, ga met die kwetsbaarheid, met al je gebreken maar naar Hem.
Ik mag leren, ik moet op momenten dat ik hard ben naar mezelf, niet mezelf straffen maar even stilstaan.
Bidden en al die kwetsbaarheid en al die gevoelens bij Hem leggen.
Hij die als geen ander weet hoe kwetsbaarheid voelt.
Voor Hem ben ik perfect!
Al maak ik de grootste fouten, al faal ik telkens weer!
Wat is dat heerlijk om te weten, daarom wil ik het delen.
Voel jij je kwetsbaar?
Heb je het idee dat je faalt?

Weet je bent perfect voor Hem!

Reacties

  1. Vaak dank ik als ik op weg ga en ergens tegen opzie: Dank U Uw kracht word in mijn zwakheid openbaar en daarom roem ik in mijn zwakheid opdat....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi Lineke dank je voor je reactie. Juist in zwakheid word Hij zichtbaar!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…