Doorgaan naar hoofdcontent

Onze nieuwe weg

Na de scheiding ben ik twee jaar alleen geweest.
Nou ja samen met de kindjes dan natuurlijk!
Toen kwam mijn vriend op een bijzondere manier in mijn leven.
In het begin was het echt iets tussen ons, iets van ons samen, waar we eerst van wilde weten waar gaat het heen.
Wat een bijzondere periode was dat ook.
Een periode met veel nieuwe dingen voor mij...

Leren om liefde te ontvangen, het was voor mij een hele weg, een groei merkte ik daar in.
Voor vele klinkt dit vreemd, al weet ik dat er mensen zijn die hebben gezien hoe ik op een simpele liefdevolle reactie reageerde.
Een knuffel en ik zakte op de grond en ging zo hard huilen.
Onder die reactie zat een diepe put van pijn.
Mijn vriend begreep mij hierin, respecteerde het, maar belangrijker nog...

Hij bleef wel liefde geven.





Na een tijd gingen we verder.
Onze relatie ging naar de volgende stap, een stap die echt spannend was en eigenlijk ook zo raar is...
Dit doordat we allebei al kinderen hebben, spannend om te denken van tevoren, hoe zal het gaan?
Wij zijn stapel op elkaar maar de kindjes accepteren ze ons?
Maar ook elkaar, hoe zullen de kinderen elkaar vinden?
Een hele stap!
Om de kindjes hierin te betrekken.
Wat merk je dan ook echt dat de wereld gebroken is en dat ook in ons leven dingen zijn die de gebrokenheid duidelijk maken.
Eerst leerde mijn vriend mijn kindjes kennen.
Wat ging dat goed, wat genoten wij er allemaal van!
Het liep eigenlijk heel vanzelf.


Genieten met elkaar


Dat is het nu.
Met z'n allen mooie herinneringen maken.
Verder groeien in onze relatie!
Mooi om telkens stapjes te mogen zetten samen.
Duidelijk is wel hoe we verder willen maar rustig om ook iedereen de ruimte te geven.
Wat ben ik dankbaar voor wat ik afgekopen jaar heb mogen ontvangen!
Dat ik nu om kan gaan met liefde omdat zijn liefde de put van liefdeloosheid gevuld heeft, waardoor pijn veranderd is in een blijdschap...
Dankbaar dat we het zo goed mogen hebben met elkaar.
Wat is het mooi hoe het allemaal tot nu toe, zo natuurlijk en goed verloopt, voor ons allemaal.


Reacties

  1. Heel mooi om te lezen. Bemoedigend voor anderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel Ariëlla! Er zijn vast meer mensen die op dit punt staan, en het is zo'n bepalend punt ook. Het kan ook goed gaan, het kan ook heel fijn zijn. Ik voel mij zo rijk als ik kijk hoe onze kinderen het met elkaar hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi en heel herkenbaar! Neem alle tijd die je nodig hebt met je kinderen! En veel zegen toegewenst voor je gezamenlijke toekomst!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je wel voor je berichtje Anneminke. Verdrietig en mooi tegelijk dat het herkenbaar is.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…