Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn lieve vriend(innen)!

Van de week kwam ik er weer eens achter hoe rijk ik ben!
Zelf was ik ziek, het begon met koorts, benauwd en overal pijn.
Dinsdag kreeg ik overal uitslag, dus ben ik naar de huisarts geweest.
Waarschijnlijk uitslag van de koorts, zou wel zakken.
s'Avonds zat ik op de bank en begon de jeukende uitslag te branden, ik kreeg overal brandende plekken, voornamelijk op mijn rug, buik, hals, bovenbenen.
Ik wist niet hoe ik de nacht hiermee door moest komen, koude doeken, aloë vera, niets hielp.
De HAP gebeld en samen met mijn lieve vriend daarheen.
Direct dubbele dosis medicatie en voor de rest van de week een recept mee voor nog meer medicatie.
En dan denk je, waarom vind je jezelf daarmee rijk?
Wat een ellende!

Ja dat was het, maar in die ellende, bleef de zon schijnen!
Een vriend te hebben die de kindjes naar school bracht, of eerder uit z'n werk kwam om hen op te halen, vriendinnen die de kindjes brachten en haalden, vriendinnen die eten maakte, belde of ik nog boodschappen nodig had of medicatie van de apotheek, vriendinnen die mijn kindjes een middag bij hen lieten spelen.
Wat is het een rijkdom, juist zichtbaar in deze situaties!
Ik mag leren te ontvangen, te genieten van dat wat andere mensen aan mij willen (terug)geven.

Lieve vriendinnen van mij, ik wil jullie iets zeggen.
Iets wat jullie vast al wel weten, maar wat ook weleens goed is om te horen, of nou ja.... te lezen dan natuurlijk!

Hoe donker het soms voelt, jullie weten, op een eigen manier, een lichtje te schijnen in mijn leven:

Valentijnskaart - Friends are the sunshine of life:

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een wachtende Vader

Weet je dat er Iemand is die op jouw wacht? Heel lang had ik in mijn leven geen idee. Ik was gelovig opgegroeid, en wist er echt wel veel van af. Nee kennis was het probleem niet. Dacht ik! Ik merk nu pas hoe kennis mij geblokkeerd had. God wacht elke dag, op mij en op jouw! Hij kijkt naar ons vanuit de Hemel. Niet zoals ik leerde als een boeman, die elke dag bozer op mij werd. Maar als een vader die zijn kinderen die wijde wereld in stuurt en hoopt dat ze de dingen die ze daar meemaken met hem delen. Dat zij het ouderlijke huis, zien als een veilige haven. Een uitvalsbasis. Eerst delen met de mensen die in dat (t)huis leven en daarna gaan belangrijke dingen pas gebeuren. Wanneer je troost nodig heb dan ga je naar de veilige haven. En wanneer je fouten bega, dat je dan ondanks alles mag blijven voelen: er word van mij gehouden. Nee ik hoef niet te blijven hangen in die fout, ik mag die fout herstellen. Ik kan het goed maken. Een plek waar ik altijd terug mag komen! W...

Bloghop Maart 2016: Dienen

Werd ik vanochtend gebeld, terwijl ik ziek op bed lag. Het was een heel verrassend telefoontje, een vriendin vertelde dat ik had gewonnen met de bloghop van Februari. Chiel Voerman had het thema kleurig bedacht, en ik heb daarover twee blogs ingestuurd. welke kleur heeft jouw leven? Een blog waarin ik open, eerlijk en kwetsbaar beschrijf hoe ik mijn leven heb ervaren en hoe ik daar verandering in mocht ervaren. Door verleden getekend mag je jou toekomst kleuren Een bemoedigende blog, sta op en schitter! Als winnaar van de bloghop van Februari mag ik voor de maand Maart het nieuwe thema bedenken. Deze maand kies ik voor het thema: Dienen Dit lijkt mij in deze lijdensmaand mooi om mee bezig te zijn. Hij die voorging in het dienen, ons op verschillende manieren voorging hoe we met elkaar om horen te gaan om het licht in de wereld te brengen. Voor ons bukt Hij neer om onze voeten, onze schaamte af te wassen! Uiteindelijk boog Hij voor ons Zijn hoofd. Maakte van de doo...

Ervaringen van God in mijn leven

Als ik denk aan God ervaren? Dan voel ik mij rijk... Gouden tip Ik heb op heel veel momenten in mijn leven God mogen ervaren. Iedere keer weer raakte het mij en het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben. In mijn leven heb ik veel moeilijke dingen meegemaakt. Dat is waarom iemand mij ooit een geweldige tip gaf: Schrijf de ontmoetingen en ervaringen met God op! Want ja, moeilijkheden zullen blijven komen. Doordat ik zoveel mooie momenten met God mocht ervaren en opschrijven, had ik iets tastbaars voor als het tegen zat. Als ik dan mijn notitieboek erbij pakte waarin ik deze momenten had opgeschreven, dan lukte het mij om mijn focus te veranderen. Ik kon kijken naar God en Zijn werk in mijn leven. Daardoor zakte alle angst en alle zorgen. Want het liet mij zien: God is erbij in jouw leven. Altijd! God in de diepte van mijn leven Al jong mocht ik God voor het eerst ervaren. Op een dieptepunt in mijn geloofsleven. Ik was twaalf jaar, en had toen al zó'n drie...