Doorgaan naar hoofdcontent

Zaaien

Zo mooi om te mogen zaaien.
Dat wat ik ontvang, mag ik doorgeven.
Niet altijd word het ontvangen zoals ik dat graag had gewild.
Maar ik weet dat er soms een tijd overheen gaat voordat je op ziet komen wat je ooit gezaaid hebt.

In deze wereld merk ik dat mensen mij bijzonder vinden.
Zelf vind ik wat ik doe heel normaal.
Het is gewoon.
Toch merk ik steeds meer als ik met mensen spreek, dat het niet normaal meer is.
Al zou het dat wel moeten zijn.
De wereld denkt aan zichzelf, denkt aan eigen gevoelens.
Is op zoek naar een constante bevrediging van eigen verlangens.
Waarbij ze eigenlijk slaaf geworden zijn van hun verlangens.
Niet vrij zijn, zoals ze wel denken, maar juist gevangen.
Het maakt hen namelijk killer, egoïstischer, en vaak ook harder.
Eerst voor jezelf zorgen en als je het gelukkige gevoel niet meer krijg, dan ruil je het toch in.
Dan is het niet goed genoeg meer.

We zijn met deze manier van leven de liefde verloren.
Nee de liefde voor ons zelf die blijft hierdoor wel overeind.
Maar voor de ander ook?
Ook als de ander jou niet zo ligt?
Of als je met je (levens)partner door een moeilijke periode ga?
Wat je zaait oogst je.
Dat is een oude spreuk!




Als God mij trouw blijft, mag ik trouw zijn.
Niet omdat mensen dat verdienen, want ik verdien Gods trouw ook niet altijd!
Als ik bij alles wat ik doe bewust mag zijn wat God voor mij doe, en hoe God voor mij zou zijn als Hij net zo met mij omging als ik met mensen om mij heen of de wereld. dan is dat dus wel bijzonder.
Dan kan ik zaaien in de wereld.
Liefde en trouw.
In een wereld die daar hard om schreeuwt.

Als ik nu door wat ik doe, en door de gesprekken met zowel ouderen als jongeren, mag zaaien.
Dan kan Hij laten groeien.
Want alles is door Hem, voor Hem en tot Hem!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…