Doorgaan naar hoofdcontent

Zaaien

Zo mooi om te mogen zaaien.
Dat wat ik ontvang, mag ik doorgeven.
Niet altijd word het ontvangen zoals ik dat graag had gewild.
Maar ik weet dat er soms een tijd overheen gaat voordat je op ziet komen wat je ooit gezaaid hebt.

In deze wereld merk ik dat mensen mij bijzonder vinden.
Zelf vind ik wat ik doe heel normaal.
Het is gewoon.
Toch merk ik steeds meer als ik met mensen spreek, dat het niet normaal meer is.
Al zou het dat wel moeten zijn.
De wereld denkt aan zichzelf, denkt aan eigen gevoelens.
Is op zoek naar een constante bevrediging van eigen verlangens.
Waarbij ze eigenlijk slaaf geworden zijn van hun verlangens.
Niet vrij zijn, zoals ze wel denken, maar juist gevangen.
Het maakt hen namelijk killer, egoïstischer, en vaak ook harder.
Eerst voor jezelf zorgen en als je het gelukkige gevoel niet meer krijg, dan ruil je het toch in.
Dan is het niet goed genoeg meer.

We zijn met deze manier van leven de liefde verloren.
Nee de liefde voor ons zelf die blijft hierdoor wel overeind.
Maar voor de ander ook?
Ook als de ander jou niet zo ligt?
Of als je met je (levens)partner door een moeilijke periode ga?
Wat je zaait oogst je.
Dat is een oude spreuk!




Als God mij trouw blijft, mag ik trouw zijn.
Niet omdat mensen dat verdienen, want ik verdien Gods trouw ook niet altijd!
Als ik bij alles wat ik doe bewust mag zijn wat God voor mij doe, en hoe God voor mij zou zijn als Hij net zo met mij omging als ik met mensen om mij heen of de wereld. dan is dat dus wel bijzonder.
Dan kan ik zaaien in de wereld.
Liefde en trouw.
In een wereld die daar hard om schreeuwt.

Als ik nu door wat ik doe, en door de gesprekken met zowel ouderen als jongeren, mag zaaien.
Dan kan Hij laten groeien.
Want alles is door Hem, voor Hem en tot Hem!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen be├»nvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…