Doorgaan naar hoofdcontent

Een thuis

Dat is een sterk verlangen bij mij....
Een plek waar ik mij geborgen en veilig voel.
Waar ik kracht op doe, waar ik tot rust kan komen.
Niet omdat ik er niks doe, maar omdat het er veilig en warm en liefdevol is!

Al een hele tijd weet ik mij omringd door liefde!
Het is eigenlijk begonnen met de liefde die ik mocht ontvangen van God.
Ik was alleen met mijn twee kindjes, voelde mij vaak eenzaam, en het is echt zwaar om de verantwoordelijkheid voor de kindjes alleen te dragen.
Er gebeurde heftige dingen, die mij persoonlijk diep raakte.
Angst was het centrale punt geworden in mijn leven.
Totdat ik voor het eerst Zijn straaltjes van liefde voor mij, ging door krijgen.
Dat ik ze mocht gaan voelen.
Expres schrijf ik dat zo, want ik weet dat Zijn liefde voor mij er altijd al was!
Maar het kon mij niet bereiken.
Door de angst beschermde ik mezelf, en ik was daar zo goed in geworden dat er een heleboel mooie, waardevolle en liefdevolle dingen niet meer mijn hart konden bereiken.
Maar heel langzaam wist God dat te doorbreken.
Met zoveel liefde, maar vooral met zoveel geduld!

Ik heb je lief mijn dochter
Weet je dat je het zo goed doet!


Dat deed mij veel, want ik dacht dat ik niks kon, dat alles wat ik deed toch verkeerd uit zou pakken, dat iedereen toch boos op mij zou zijn.
En het meeste van iedereen nog wel....
Dat God heel boos op mij zou zijn!
Wat had Hij aan mij?
Hij laat het mij weten, telkens opnieuw.
Tot ik het zelf ook ging zien.
Ja inderdaad, dit kan ik goed!

Zijn liefde voor mij, bracht een verlangen...
Een verlangen om voor eeuwig bij Hem thuis te mogen komen.
De gebrokenheid van dit leven heb ik op zoveel vlakken moeten ervaren!
Ik ging er steeds meer naar uit zien dat Hij terug zou komen.
Wat zou dat heerlijk zijn!

Een veilig thuis






Ik weet dat Hij mij als een herder veilig thuis zal brengen.
Maar de weg naar het Thuis, die ken ik nog niet.
Ik leef nog in de woestijn, ik mag nog leren, ik mag nog groeien, en ik mag nog van Zijn genade en Zijn liefde genieten.
Hij geeft mij wat ik nodig heb, en het ontbreekt mij aan niets.
Want dat wat een mens het hardste nodig heeft, dat heeft Hij mij geschonken!

Liefde!!


En nu brand er naast een verlangen naar een eeuwig thuis ook een vuurtje in mijn hart.
Zou ik dan op aarde toch ook een thuis mogen ervaren!
Op een manier zoals God dat bedoeld heeft?!
Ons thuis?!
Wat zou dat een zegen zijn.
Deze tekst, dit lied van Sela, raakt mij echt zo diep.
Gisteren begreep ook mijn vriend waardoor dat komt.
Ik ben zo blij dat de Herder mij gevonden heeft!
Dat Hij mij telkens opgericht heeft als ik viel, mijn wonden teder heeft verbonden!

En ik weet dat Hij mij brengen zal naar een plaats
waar ik eeuwig thuis zal zijn.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…