Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsavond 4: het schaapje dat verloren was


Vanavond gingen we weer met elkaar aan de slag rondom de Bijbel.

Het weekend hiervoor hadden ze met opa gewerkt over de Emmaüsgangers.
Op weg met Jezus zonder te zien wie Hij is.
Pas bij het breken van het brood gingen hun ogen open.
De opdracht was: hoe goed zie jij?
Zoek de verschillen.
We praten hier nog kort over, daarna gaan we aan de slag met een heel ander verhaal:


Een herder had 100 schaapjes.
Op een dag verloor de Herder er 1 uit het oog.
Het raakte hierdoor de Herder kwijt.
Maar niet alleen de Herder maar ook zijn andere schapen vriendjes.
Bang en alleen ging hij schuilen tussen de struiken.

De Herder kwam aan bij Zijn stal.
Daar telde Hij Zijn schapen.
99 Waren het er nog maar.
Hij was er 1 kwijtgeraakt.
En Hij wist ook precies welk schaapje dit was.
De andere schapen waren veilig dus Hij ging direct zoeken.
Waar was Zijn schaapje gebleven?

Het schaapje is al een tijdje alleen.
Veel mensen liepen er voorbij.
Maar niemand die echt van hem houd zoals de Herder.
Allemaal mooie dingen zijn er te zien maar het is niet zo fijn als zijn bij zijn schapen vriendjes.
Er was niemand die hem echt kon.
Maar wacht daar kwamen voetstappen.
Dat was...

De Herder had allang gezocht toen Hij een pluizig bolletje tussen de struiken zag liggen.
Hij wist, dit is mijn verloren schaapje!
Dat maakte Hem zo blij.
Hij rende ernaar toe en drukte het schaapje aan Zijn hart.
In Zijn armen bracht Hij dit schaapje veilig terug in de veilige stal.

Zo is het ook met onze Vader in de Hemel.
Hij wil niet 1 van Zijn schapen kwijt raken!
Mattheus 18:14 (Bijbel in Gewone Taal)

Hiermee maakte we een leuke pennenbak.
Een herder met schaapjes en 1 op Zijn schouders.
Met een staf waarop staat:

Wees niet bang jij hoort bij Mij!






Reacties

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven waar het te vinden is: vlak voor je neus. (Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken? Gericht op wat ontbreekt Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van. Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan.... Verlost van mijn schuld Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er ...

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel...

Zoekend naar het Licht (deel 2)

Verlangend naar het Licht In mijn leven was ik al heel jong op zoek naar het Licht. Maar de manier waarop Hij aan mij werd gepresenteerd maakte mij bang. Niet alleen voor wie ik ben, maar vooral voor het feit dat het Licht er niet voor mij zou zijn. Door dingen die gebeurt zijn in mijn leven voelde ik mij niet geliefd, niet gezien door mensen waar ik mijn vertrouwen op gesteld had. Dat maakte dat er diepe duisternis in mijn leven kwam. Mijn leven in duisternis Vooral wat ik leerde over de Redder, Jezus. Gods verlossingswerk, dat was alleen voor de mensen die door God, ver van tevoren, uitgekozen waren. Dat God het verlossingswerk door mensen heen wilt werken, maar dat het iets is wat je mag ontvangen. Je kan er zelf niets aan doen. Nou als mensen waar ik van hield, waar ik zo goed mijn best voor deed, mij niet zagen...... Waarom zou God dan naar mij om zien?Dit te bedenken, als jonge vrouw, maakte mij zo eenzaam. Geen verbinding merken met mensen om mij heen, maar ook geloven d...