Doorgaan naar hoofdcontent

Er is goed nieuws!

Ons Evangelie, is brenger van het goede nieuws.
Niet een handleiding, of een verhaal vol goede raad om een goed leven te leiden.

David Pawson schrijft het mooi in zijn boek: Een toelichting op de brief aan de Galaten:

Het gaat niet over wat je zelf moet proberen om een goed mens te zijn en in de hemel te komen;

het zegt dat een goed mens uit de hemel is neergedaald omdat Hij je heeft liefgehad. 
Het zegt dat je moet vertrouwen dat Hij zal doen wat je zelf nooit zult kunnen waarmaken.


Paulus bevrijd van zijn gebondenheid aan eigen werken, aan zelf proberen de geboden na te leven.
Wat hij deed als nooit iemand heeft gedaan.
Hij ging dit goede nieuws overal vertellen!
Het vrije geschenk van de liefde van Christus.
Bovenstaande stuk uit het boek van David Pawson vind ik heel goed bij de Advent periode passen.
Hij is uit de hemel neergedaald!
Niet om onze werken te beoordelen, maar omdat Hij ons liefheeft.
Omdat Hij wist dat Zijn leven onze levens kan redden.
Maar willen wij gered worden?

Dan moet je wel eerst hulp nodig hebben.
Jezelf overgeven in de handen van een ander, wat hebben wij mensen daar toch vaak strijd mee.
Het gaat zo totaal in tegen wat onze wereld, onze natuur ons leert.
Willen wij gered worden?
Of denken wij ons zelf nog te kunnen redden?
Daarover vind ik ook een mooi stuk in hetzelfde boek.
Deze zette mij aan het denken.

Roeien of zeilen?

Paulus schrijft aan de Galaten maar nu ik lees, hij schrijft ook aan mij.
Misschien ook aan u?
Lees maar mee uit het boek van David Pawson:

Jaren geleden  kwam u tot bekering, tot Christus in vertrouwen, en u leefde op basis van vertrouwen.
In de loop der jaren is de vreugde op de een of andere manier veranderd in een plicht en nu gaat het om wat u voor Hem doet, en u probeert heel trouw de goede daden te doen, het werk van de kerk steunen, maar het is allemaal zwoegen geworden.
Dat komt omdat u de dingen doet uit louter plichtsbesef.
Laat ik het zo zeggen: als een godsdienst niet een zeilboot is, dan is zij een roeiboot.
Zeker, er is op een zeilboot van alles te doen, maar het is niet uw werk dat u voortbeweegt.
Dat is het hele verschil!
Dus roeit u of zeilt u?
Als u roeit en u er hard aan moet trekken om vooruit te komen, zou dat kunnen komen doordat u bent opgehouden te vertrouwen en teruggekeerd bent naar het zelf proberen.



Stel je voor, de wind blaast je voort en je maakt een geweldige zeiltocht.
En dan haal je ineens het zeil neer, pakt de roeispanen en begint nu uit alle macht op die manier vooruit te komen, maar de golven zijn te hoog.
Stel je voor dat je zoiets doet.
Dat is toch stom?
Er staat een hevige wind, de Heilige Geest is jullie gegeven, waarom doen jullie nu dit?




Laat het vooruit komen, het verplaatsen, het groeien over aan God.
Beweeg op de plek waar je bent gebracht door Zijn Geest.
Geef je maar over aan de wind, de leiding van de Heilige Geest.
Hij brengt jou precies waar je hoort te zijn.
Je hoeft niet je best te doen om een goed mens te zijn.
Geloof maar dat de beste Mens voor jou op aarde is gekomen, en later gestorven is.
Hij alleen kan jou volmaakt maken.
Erken maar, wat je zult ervaren als je per ongeluk toch terug keert naar het zelf doen:

Ik kan het niet zelf!


En het goede nieuws is dan.
Je hoeft het niet meer zelf te doen.
Neem maar aan, ontvang, alles is voor jou volbracht!
En dan schrijf ik niet een goed mens, maar de beste mens is naar aarde neergedaald, omdat Hij u heeft liefgehad!




Wil je meer lezen en leren over de brief aan Galaten, dan kan ik je dit boek aanbevelen: Een toelichting op De brief aan de Galaten!
Hier een link waar dit boek te bestellen is:Opwekking/Galaten

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…