Doorgaan naar hoofdcontent

Een groot en sterk verlangen

Of een kleine stille wens.
Ze zetten ons vaak aan tot een reis, om die verlangens of wensen te vervullen.
Wensen en verlangens hebben we allemaal wel denk ik.
Van hele persoonlijke tot algemene wensen.
Het is heerlijk om dingen over te houden, verlangens te hebben die nog niet ingevuld zijn.
De weg naar die vervulling bijzonder zijn.

Ook ik heb zo mijn sterke verlangens en stille wensen.
Toch weet ik, alles wat ik denk, verlang of nodig heb, het is niet voor mezelf.
God weet ze ook, Hij ziet ze ook.
De verlangens en wensen onder woorden brengen, ze delen met Hem dat is bijzonder.
Al merk ik dat het lastig vind om het over te geven en los te laten.
Niet zelf aan het werk te gaan, aan de slag om de vervulling ervan zelf te creëren.
Heel vaak deed, en doe ik dat, telkens merk ik weer:


Als ik het zelf gecreëerd heb dan is het heel zo bijzonder niet.


Wanneer God mijn wensen, mijn verlangens vervulde, dan voelde het zo bijzonder!
Vaak was het ook meer dan ik mij kon voorstellen, of zelf ooit durfde te dromen.
Nooit vergeet ik meer mijn vakantie, in de zomer van 2014.
Voor het eerst samen met de kindjes kamperen.
Het was zo heerlijk, het weer zat mee, ik genoot van even rust en van de kindjes.
De week die ik had geboekt?
Die was zo voorbij.

Heel dramatisch misschien, maar de donderdag voordat ik weg zou gaan, zat ik s avonds alleen voor mijn tent.
Ik moest naar binnen en ben daar zo hard gaan huilen en legde mijn pijn, maar wat het meer was, mijn verlangen neer bij God.
Juist op dat moment kwam mijn vriendin bij mijn tent, zij stond ook op de camping maar op een ander veld, mijn dochter had een spelletje bij hun caravan laten liggen.
Ik dacht, ik kan heel stil zijn en hier alleen door, ik kan haar ook even roepen.
Ze kwam naar binnen en we praten even.
Het was bijzonder dat ze er juist toen was!
Ik was rustig en ben rustig gaan slapen.
Niets aan de hand.

De volgende ochtend, ging ik met de kindjes nog even fietsen naar de winkel.
Onderweg werd ik gebeld:

Wil je naar de receptie komen?

Ik schrok, ik had geen idee wat er zou komen.
Snel meldde ik mij, en wat er toen gebeurde:

Bij de receptie werd mij gezegd dat er iemand is, die anoniem wilt blijven, die voor mij een week extra geregeld heeft.
Ik mocht op hetzelfde plekje blijven staan en gratis nog een week genieten.
Wat geweldig!
Wie doet dat nu?

Ik moest werken, maar de vrouw bij de receptie bood aan dat ik zou bellen en het uitleggen.
Dat deed ik.
Mijn wens, mijn verlangen werd werkelijk.
Een week extra genieten van mijn kindjes, rust hebben, genieten zonder al dat moeten.
Maar op deze manier, dat had ik nooit durven dromen.
Mijn leven is heel vaak een andere weg gegaan dan ik gepland had.
De route is enorm bijzonder.
Het kent heuvels ontstaan door de diepe dalen, maar nu ook door geweldige hoogtepunten.

Ik mag in mijn leven nu toepassen wat ik in de praktijk heb mogen leren:

God heeft mijn leven in Zijn sterke handen.
Hij zal het leiden, Hij weet allang hoe dingen zullen gaan.
De weg die ik afleg mag ik leven in vreugde, een vreugde ontvangen van Hem.
Ik mag uitzien, ik mag verlangen.
Maar meer nog dan mijn verlangen naar aardse dingen is mijn verlangen naar de dag dat in vervulling mag gaan al de profetieën die Johannes had over de terugkomst van Jezus.
Een groot en sterk verlangen is dat.
De rest....

Ach dat zijn dan in vergelijking enkel nog mar kleine stille wensen.
Alle aardse dingen, ik geniet er nu echt van, ben zo dankbaar voor wat er allemaal in mijn leven gebeurd.
Maar op het eeuwige leven, dat geen einde meer zal kennen, valt het totaal in het niets.
Ik wil mijn wensen en verlangens in Zijn hand leren leggen, groeien in een geduld en vertrouwen, dat als het Gods wil is, het ook zal geschiedde.
Dat ik Hem geen handje hoef te helpen.

Er is een mooi filmpje dat ik wil delen, ik heb hem ook al geplaatst op mijn pagina:inspirerende filmpjes
Het laat zo mooi zien, waar we ons echt druk om zouden moeten maken.
Duidelijk is hoe kort de tijd is om te zoeken, wie de Weg is naar een eeuwig Leven!







Reacties

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

De Heere is mijn Herder

Psalm 23:1
Een Psalm van David.
De Heere is mijn Herder,
mij ontbreekt niets.


Deze tekst las ik in de zomervakantie juist op het moment dat ik dit zo nodig had. Hierdoor raakte het mij diep. In ons samengestelde gezin, met 5 mooie kinderen die echt leuk zijn met elkaar, voelt het bij mij weleens alsof er heel veel aan mij ontbreekt. Ik zou zoveel meer willen voor hen allemaal. Kan zo twijfelen aan mezelf en mijn vaardigheden als moeder. En dan kan ik mij beperkt gaan voelen. Wanneer ik mij daarop ga richten lijkt dat ook alleen maar mijn onrust en een soort van angst te vergroten. Het werkelijk lezen wat David hier heeft opgeschreven. En het voelen en bidden. Ja de tranen stroomde over mijn wangen. Waarom had ik mijn rust en mijn vertrouwen laten roven?


Hij is mijn Herder
De Heere is mijn Herder. Ik ben een schaapje van Zijn kudde. Nu ik afdwaalde, haalde Hij mij terug. Droeg mij en legde mij in grazige weiden. Leidde mij zachtjes naar stille wateren. Om mezelf te voeden en tot rust te k…

Voorbereidingstijd voor het huwelijk

Op 29 Augustus ben ik ten huwelijk gevraagd en heb ik ja gezegd.
Vanaf die tijd zijn mijn vriend en ik vol in de bruiloft sferen.
Wat een heerlijke tijd is dit.
Samen toeleven naar een begin als gezin.
Het is zo fijn om te kunnen zeggen dat na een maand stoeien de belangrijkste dingen rond zijn.
De ringen liggen zelfs al klaar.
En soms, heel soms, doen we ze even om.
Wat een heerlijk idee, en wat is het mooi!
Ook is onze kleding al in de maak.
Spannend spannend!
We zijn al in ondertrouw, en alles rondom de gemeente is ook gedaan.
Lijstjes worden nu echt afgestreept.
Afgelopen weken zijn we hard bezig geweest om eruit te komen met de feestlocatie.
En ook dat kunnen we nu zeggen dat rond is.
We gaan zo'n mooie dag krijgen!

Niet alleen voor ons, maar ook voor de kindjes is deze periode zo speciaal.
Het is spannend, want er gaat zoveel veranderen.
Maar tegelijk zo leuk!
Papa of mama gaat trouwen, er komt echt een heel nieuw gezin.
Eén vaste plek waar we zijn.
Wat zal dat de kindjes oo…