Ja ik wil

Afgelopen dagen was het een beetje stil hier op mijn blog.
Maar gelukkig kan ik zeggen dat dit een mooie reden heeft.
Maandag is het begonnen, en sindsdien had ik niet de ruimte in mezelf meer om te schrijven!
We zaten lekker te eten, mijn vriend at gezellig mee.
Na het eten vroeg hij of de kindjes nog even wilde blijven zitten.
Hij had iets heel belangrijks te doen...
Daar ging hij:

Op zijn knieën voor mij!

Waar de kindjes bij waren heeft hij gevraagd of ik zijn vrouw wilde worden.
Dwars door de tranen, nu gelukkig van blijdschap, was er een duidelijk hoorbaar antwoord.

Ja ik wil!

Ik wil het heel graag.
Mijn leven is zoveel rijker geworden sinds ik hem heb mogen leren kennen.
Alle lange tijd waren we op zoek naar onze weg.
Hoe en wanneer komt ons moment?
Dat was best ook weleens een lastige weg.
En ook hierbij ging het zo anders als dat wij eerst hadden bedacht.
Gods wegen gaan zo bijzonder.
Want eigenlijk kwam daar zomaar vanuit het niets de oplossing!
Alle moeilijkheden zijn nog niet veranderd, maar wij zijn er anders naar gaan kijken.
Ons verlangen om samen te zijn, onze liefde, is sterker.
Vanaf maandag zijn we samen eigenlijk aan het bedenken hoe wij willen trouwen.

Ons nieuwe begin!

Wat een bijzonder gevoel is dit.
Ik voel mij zo rijk gezegend, en ben enorm dankbaar!
Samen hebben we hier vaak om gebeden, en ik weet dat andere met ons mee gebeden hebben.
Daarom wil ik vragen, willen jullie met ons danken, voor deze mooie weg.
Gods weg is zo veel hoger dan wij ooit bevatten kunnen.
We gaan nog even een tijdje hard aan de slag.
Op naar onze mooie dag en dat is op:

16-11-2016

Dan mogen we tegenover zoveel mensen die belangrijk voor ons zijn, nogmaals ja zeggen.
Maar meest bijzondere?
We mogen tegenover God ja zeggen tegen elkaar.
Zodat we met z'n drieën verder kunnen.