Het juiste perspectief

Vanuit welk perspectief kijken we naar de wereld, naar problemen en hoe spreken wij?
Misschien zeggen we dingen die echt wel normaal klinken, die ook aannemelijk zijn, maar zit er in die woorden wel troost?
Is er ook Zijn Waarheid in te vinden?
Ik merk dat ik zo makkelijk dingen uitspreek, gewoon, vanuit mezelf.
Zoals alle mensen praten.
Over zaken als scheiden, pijn en verdriet is het zo makkelijk om er iets van te vinden.
Van daaruit spreek ik dan.
Mijn hersenen, mijn menselijke geest snapt sommige dingen wel, terwijl mijn hart mij stil toefluistert.
Alleen op sommige mensen zeg ik, ja tegen mijn hoofd, mijn woorden en nee tegen mijn hart.
Vreemd!
Want als ik bedenk wie er in mijn hart woont, wie daardoor heen spreekt, contact met mij maakt en een diepe basis van vrede schenkt.
Dan kunnen die woorden niet anders dan heel erg waardevol zijn.
Heb jij dat ook weleens?
Je hoort je hart fluisteren als je iets uitspreekt, wat echt niet slecht is, maar toch net iets teveel gevuld is door de wereldse verleiding die leeg is.
De grote vraag blijft:

Is dat wat ik wil zeggen, ook wat God wil dat ik zeg?

Dan denk ik aan Petrus, ja ja mijn naam lijkt er zelfs nog op, en ik herken mij er wel in.

Petrus zei tegen Jezus, toen deze vertelde over Zijn komende lijden: Dit zal beslist niet gebeuren.

Ja dat was lief en goed bedoeld, en hoe erg kan het zijn als je iemand verteld dat hij of zij geen lijden zal mee gaan maken.

Toch bedenk eens, hoe erg dat is.
Wat als Jezus er naar geluisterd had?
Zijn hart deze woorden waren aan gaan nemen?
Hoe zouden wij dan ooit tot de Vader kunnen komen.
Jezus zei dan ook tegen Petrus, in precies de goede volgorde:

Ga weg

Achter Mij 

Satan

Als Jezus je terecht wijst, dan wijst Hij je direct de goede weg.

En als ik goed kijk, dan spreekt Hij niet alleen degene toe die zich mee laat slepen, maar ook de veroorzaker van dit verkeerde perspectief.

Alleen door satan zijn wij, mensen, ons Goddelijke, ons Hemelse perspectief kwijt geraakt.

Petrus sprak vanuit de wereld, en liet zich even meeslepen door zijn menselijke natuur, en van die vurige menselijke natuur van Petrus maakte satan prachtig gebruik.
Weet je waarom?
Het was de kracht van Petrus!

Satan pakt je op iets wat sterk is, en laat het tegen je keren.

Stel je voor dat je Hem volgt en ook nog eens met een talent, een speciale gave, waar je goed mee om kan gaan....

Petrus werd terecht gewezen.
En ik ook zo vaak....

Te snel gesproken, te veel zelf gesproken.

Het is leren, oefenen en trainen om te luisteren.

Maar het is ook weten, ik mag fouten maken, en leren, door telkens weer in de juiste positie te komen.
Achter Hem.

Ja daar achter Hem aan, daar vind ik genade, en wijsheid.

Het is enorm belangrijk om te weten vanuit welk perspectief je spreekt/handelt en denkt!

Jezus zelf zegt dat het een struikelblok kan zijn:

(Petrus) U bent een struikelblok voor Mij, 

want u bedenkt niet de dingen van God, 

maar die van de mensen.

Wij, we mogen spreken vanuit ons hart.

Daar waar Hij woont, dan kunnen we spreken vanuit een Hemels perspectief.

Alleen dan heb je een boodschap die bestand is tegen alles.

Wat heb ik van mezelf te bieden?
Het is leegte en al ijdelheid, maar wanneer Hij door mij heen mag werken, dan word mijn spreken toch echt mijn kracht.

Als je achter Hem aan gaat, let maar eens op, dan word je passie pas echt je kracht.

Want dan zal Hij, wanneer je het gebruikt tot Zijn eer, en op de manier die Hij bedoeld heeft, het zegenen.

Dan denk ik aan het lied, met hart en handen waarin dit couplet zit:

Ik leef voor U, met hart en handen,

om wie alleen is te omarmen.

Neem het aan als liefdeslied voor U.

Laat mijn stem uw woorden spreken,

om uw liefde uit te delen.

Neem dat aan als liefdeslied voor U.

(Opwekking 786)