De keus gemaakt

Wat is het heerlijk om te mogen weten dat je gered bent!
Dat weten geeft een vrede, die door niets anders te ontvangen is.
Want wees eens eerlijk, waar denk jij aan bij sterven?
Als je daarover denkt is er dan een rust, een vertrouwen, een zeker weten?
Dat is echt gered zijn.
Want ik zie ze, en spreek ze, de mensen die oud geworden zijn.
Die mij zeggen, ja dat mijn sterven dichtbij is, dat weet ik, want ik ben al zo oud.
Wat gebeurd er straks met mij...
Ik ben er niet klaar voor!
Help mij...
Eerder schreef ik er al eens een blog over: Ken jij je Vader

Gered zijn is iets bijzonders.
Het is voor mij vooral het gevoel, dat God voor mij een weg baant.
Ook al zie ik alleen maar bergen, problemen, en zie ik niet eens dat er een keuze is.
Toch is Hij er zegt Hij dan: loop maar.
En wanneer mijn voeten in beweging komen dan, zie daar, is daar een pad.
Zo bijzonder, dat wanneer ik geen weg zie, Hij mij er één wijst.
Wegen die geen mens bedenk, dat is de weg die Hij mij leidt.
En dat heb ik vaak in mijn leven gedacht.
Dit had toch geen mens kunnen bedenken....

Zo vaak op kruispunten gestaan, niet wetend hoe ik verder moest.
Maar telkens weer was Hij erbij.
Gered zijn, is heerlijk om te weten voor de toekomst.
Maar heel eerlijk?
Het is voor mij zo heerlijk om te weten voor nu, en om het eeuwig leven nu al te ervaren.
Mijn eeuwige leven, het is al gestart!
En ik mag al soms een stukje zien van Zijn Koninkrijk.
O hoe heerlijk zal het zijn, wanneer alles hersteld word, terug gaat naar waar het voor bedoeld is.
Maar hoe donker ook de wereld is, Hij zal lichtpuntjes blijven brengen.
Door mensen die Hij red, waar Hij in woont.
Hij zelf zal daardoor schijnen.
Ja Hij is het die voor deze mensen, in barre omstandigheden wegen maakt.
Die de zee splijt, die door de woestijn lijd maar toch voed met manna (Hemels brood).
Ja als je de strijd met deze mensen aangaat dan zal Hij voor hen vechten.
Hij is het die zegt in Zijn woord:

De HEERE zal voor u strijden, en ú moet stil zijn.
(Exodus 14:14)

Ik zit in een fase waarin ik het gevoel heb tussen de bergen en de Rode Zee te staan.
Het is niet eerlijk, zolang gevochten en toch hier uit gekomen.
Er is geen keuze.
Maar wat mooi, God is erbij.
En in deze positie is God bij mij, weet Hij wat ik nodig heb.
Daarom helemaal raakt de tekst die ik kreeg in de mail mijn hart diep:

Wees sterk en moedig, Ik ben bij je

Jozua stond een grote en moeilijke taak te wachten.
Hij moest de plek van Mozes innemen.
En wat typerend is voor mensen die God roept?
Ze voelen zich allemaal ongeschikt en onbekwaam.
Maar het is ook altijd God die hen bemoedigt.
Jozua wel 3 keer.
Ook voor mij ligt er een zware taak.
En God zegt mij: Wees maar sterk en moedig, Ik ben er bij!
Via twee wegen is deze krachtige boodschap tot mij gekomen.
Dat raakt mij diep.
Mijn keuze was eigenlijk al heel lang gemaakt.
Maar het heeft veel moed en veel kracht nodig.
En dat koste tijd en ervaringen.
Ik was stil, bad en liet de Heere strijden.
Nu is het punt gekomen, dat ik mijn voeten mag gaan bewegen.
Ik ga het doen, ik ga het durven, het is uit mijn comfortzone maar juist daar kan en mag ik Hem ervaren.
En ik mag weten, Hij gaat met mij mee door de Rode Zee.

 You split the sea so I could walk right through it.

My fears were drowned in perfect love.

You rescued me so I could stand and sing:

I am a child of God.'