Doorgaan naar hoofdcontent

De keus gemaakt

Wat is het heerlijk om te mogen weten dat je gered bent!
Dat weten geeft een vrede, die door niets anders te ontvangen is.
Want wees eens eerlijk, waar denk jij aan bij sterven?
Als je daarover denkt is er dan een rust, een vertrouwen, een zeker weten?
Dat is echt gered zijn.
Want ik zie ze, en spreek ze, de mensen die oud geworden zijn.
Die mij zeggen, ja dat mijn sterven dichtbij is, dat weet ik, want ik ben al zo oud.
Wat gebeurd er straks met mij...
Ik ben er niet klaar voor!
Help mij...
Eerder schreef ik er al eens een blog over: Ken jij je Vader

Gered zijn is iets bijzonders.
Het is voor mij vooral het gevoel, dat God voor mij een weg baant.
Ook al zie ik alleen maar bergen, problemen, en zie ik niet eens dat er een keuze is.
Toch is Hij er zegt Hij dan: loop maar.
En wanneer mijn voeten in beweging komen dan, zie daar, is daar een pad.
Zo bijzonder, dat wanneer ik geen weg zie, Hij mij er één wijst.
Wegen die geen mens bedenk, dat is de weg die Hij mij leidt.
En dat heb ik vaak in mijn leven gedacht.
Dit had toch geen mens kunnen bedenken....


Glen Etive, Scotland ↝ Daniel Casson:

Zo vaak op kruispunten gestaan, niet wetend hoe ik verder moest.
Maar telkens weer was Hij erbij.
Gered zijn, is heerlijk om te weten voor de toekomst.
Maar heel eerlijk?
Het is voor mij zo heerlijk om te weten voor nu, en om het eeuwig leven nu al te ervaren.
Mijn eeuwige leven, het is al gestart!
En ik mag al soms een stukje zien van Zijn Koninkrijk.
O hoe heerlijk zal het zijn, wanneer alles hersteld word, terug gaat naar waar het voor bedoeld is.
Maar hoe donker ook de wereld is, Hij zal lichtpuntjes blijven brengen.
Door mensen die Hij red, waar Hij in woont.
Hij zelf zal daardoor schijnen.
Ja Hij is het die voor deze mensen, in barre omstandigheden wegen maakt.
Die de zee splijt, die door de woestijn lijd maar toch voed met manna (Hemels brood).
Ja als je de strijd met deze mensen aangaat dan zal Hij voor hen vechten.
Hij is het die zegt in Zijn woord:

De HEERE zal voor u strijden, en ú moet stil zijn.
(Exodus 14:14)

Ik zit in een fase waarin ik het gevoel heb tussen de bergen en de Rode Zee te staan.
Het is niet eerlijk, zolang gevochten en toch hier uit gekomen.
Er is geen keuze.
Maar wat mooi, God is erbij.
En in deze positie is God bij mij, weet Hij wat ik nodig heb.
Daarom helemaal raakt de tekst die ik kreeg in de mail mijn hart diep:

Wees sterk en moedig, Ik ben bij je

Jozua stond een grote en moeilijke taak te wachten.
Hij moest de plek van Mozes innemen.
En wat typerend is voor mensen die God roept?
Ze voelen zich allemaal ongeschikt en onbekwaam.
Maar het is ook altijd God die hen bemoedigt.
Jozua wel 3 keer.
Ook voor mij ligt er een zware taak.
En God zegt mij: Wees maar sterk en moedig, Ik ben er bij!
Via twee wegen is deze krachtige boodschap tot mij gekomen.
Dat raakt mij diep.
Mijn keuze was eigenlijk al heel lang gemaakt.
Maar het heeft veel moed en veel kracht nodig.
En dat koste tijd en ervaringen.
Ik was stil, bad en liet de Heere strijden.
Nu is het punt gekomen, dat ik mijn voeten mag gaan bewegen.
Ik ga het doen, ik ga het durven, het is uit mijn comfortzone maar juist daar kan en mag ik Hem ervaren.
En ik mag weten, Hij gaat met mij mee door de Rode Zee.

 You split the sea so I could walk right through it.
My fears were drowned in perfect love.
You rescued me so I could stand and sing:
I am a child of God.'


Reacties

  1. Wauw mooi om te lezen Petrina. Hij gaat met je mee! Ik wens je Zijn zegen dan ook tor!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel voor je mooie en bemoedigende reactie Johanneke. Heb een moeilijke keuze te maken, vooral omdat er gevolgen aan zitten. Maar wat heerlijk, Hij gaat mee.

    Dank je voor je zegen!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…