Doorgaan naar hoofdcontent

Ja ik wil

Afgelopen dagen was het een beetje stil hier op mijn blog.
Maar gelukkig kan ik zeggen dat dit een mooie reden heeft.
Maandag is het begonnen, en sindsdien had ik niet de ruimte in mezelf meer om te schrijven!
We zaten lekker te eten, mijn vriend at gezellig mee.
Na het eten vroeg hij of de kindjes nog even wilde blijven zitten.
Hij had iets heel belangrijks te doen...
Daar ging hij:

Op zijn knieën voor mij!


Waar de kindjes bij waren heeft hij gevraagd of ik zijn vrouw wilde worden.
Dwars door de tranen, nu gelukkig van blijdschap, was er een duidelijk hoorbaar antwoord.

Ja ik wil!


Ik wil het heel graag.
Mijn leven is zoveel rijker geworden sinds ik hem heb mogen leren kennen.
Alle lange tijd waren we op zoek naar onze weg.
Hoe en wanneer komt ons moment?
Dat was best ook weleens een lastige weg.
En ook hierbij ging het zo anders als dat wij eerst hadden bedacht.
Gods wegen gaan zo bijzonder.
Want eigenlijk kwam daar zomaar vanuit het niets de oplossing!
Alle moeilijkheden zijn nog niet veranderd, maar wij zijn er anders naar gaan kijken.
Ons verlangen om samen te zijn, onze liefde, is sterker.
Vanaf maandag zijn we samen eigenlijk aan het bedenken hoe wij willen trouwen.

Ons nieuwe begin!

Wat een bijzonder gevoel is dit.
Ik voel mij zo rijk gezegend, en ben enorm dankbaar!
Samen hebben we hier vaak om gebeden, en ik weet dat andere met ons mee gebeden hebben.
Daarom wil ik vragen, willen jullie met ons danken, voor deze mooie weg.
Gods weg is zo veel hoger dan wij ooit bevatten kunnen.
We gaan nog even een tijdje hard aan de slag.
Op naar onze mooie dag en dat is op:

16-11-2016

Dan mogen we tegenover zoveel mensen die belangrijk voor ons zijn, nogmaals ja zeggen.
Maar meest bijzondere?
We mogen tegenover God ja zeggen tegen elkaar.
Zodat we met z'n drieën verder kunnen.

 :

Reacties

  1. Ik moet huilen ik vind het zo'n wonder van Hem en voor jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Neem de zakdoekjes maar mee ;) Ja dit is echt een wonder. Wat kan je hart vol vreugde zijn zeg!

      Verwijderen
  2. Van harte gefeliciteerd samen! Wat een mooi feest zal dat worden! Gods zegen voor jullie en de kinderen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel! Heerlijk om mee te mogen maken en ook wel bijzonder met de kindjes erbij.

      Verwijderen
  3. Wauw, wat een mooi nieuws! Van harte gefeliciteerd en Zijn zegen voor jullie en jullie kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hartelijk gefeliciteerd Petrina. Wat fijn voor jullie!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat fijn:)! Van harte gefeliciteerd en veel plezier toegewenst bij het voorbereiden van de dag!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel! Uiteindelijk zal het helemaal goed komen. Daar hebben we vertrouwen in!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…