Doorgaan naar hoofdcontent

Gedachtengangen

Zolang zaten er leugens in mijn hoofd.
Ik wist ze te overwinnen, doordat ik mocht leren: God heeft alles overwonnen.
En Hij heeft Zijn woorden van overwinning ook met mij gedeeld.
Ik heb een super waardevol boek:


De Bijbel!




En in de Bijbel staan voor alle leugens wel waarheden.
Ik mocht ze toe gaan passen en een nieuwe rivier van positieve en waardevolle gedachten ontstonden.
Juist door ze hardop uit te spreken als ik iets dacht wat niet klopte.
Bijv:

Wie ben ik nou, Petrina denk je nu echt dat je dit kan?!

Dat werd nu:

Ik ben Gods geliefde dochter en ik kan alles door Hem die mij kracht geeft!

Wat was het een verademing, wat gaf het een rust in mijn hoofd.
Het duurde een tijd en toen hoefde ik dit niet meer bewust te doen.
Mijn hersenen hadden het geautomatiseerd om met waarheid en op een positieve manier naar mezelf te kijken.
Heel lang moest ik bewust door Gods bril naar mezelf kijken.
Nu ging dat vanzelf.
Toch is dit nog niet altijd makkelijk.
Zijn er nog steeds van die momenten dat er een barstje ontstaat in het vertrouwen.
Een heel klein beetje kijk ik dan weer over de bril heen die God gegeven heeft.
Dan kijk ik weer met mijn oude ogen, vanuit mijn oude natuur naar mezelf.


Kwetsbaar


Ja dat ben ik op dit gebied nog wel.
Een blik in iemand ogen, woorden die gesproken worden, uitstappen in geloof.
Het zijn kwetsbare momenten.
Heel makkelijk komen er weer slechte en negatieve gedachten.
En er kan makkelijk iets om mij heen gebeuren wat mij net even uit het evenwicht haalt.
Wat er net weer even voor kan zorgen dat het duister denkt dat het ook in mijn hoofd plaats mag nemen.
Ik voel en merk dit meestal direct.
Dan merk ik dat ik weer bewust bezig moet zijn met hoe ik naar mezelf kijk.
Overprikkeld en het gevoel alsof mijn hoofd overstroomt.


Overwonnen


Ja het is overwonnen.
Ik kan echt zeggen dat ik bevrijd ben van de leugens.
Juist doordat ik kwetsbaar durf te zijn, door te doen waar ik eerst zo bang voor was, door uit mijn zelf gebouwde gevangenis te lopen.
Omdat het enige waardoor ik gebonden was, mijn gedachten waren.
Als ik bid, dan kan God voor mij zorgen en hoef ik nergens bang voor te zijn!
Toch heb ik ook al meerdere keren ervaren dat ik het zo weer kwijt kan raken.
Dat wat ik mocht overwinnen met God, heel snel ook weer geroofd kan worden.
Ik ben zo blij dat God trouw is, dat Hij mij kent, en dat Hij te vertrouwen is.
Dat Hij nooit moe word om telkens weer met mij opnieuw te beginnen.
Soms heb ik weer die strijd en dan wil ik weigeren om er naar te luisteren.
Wil ik niet dat het weer mijn denken, mijn spreken en mijn doen gaat beïnvloeden.
Dan is het spitsuur in mijn hoofd.
Want aan de ene kant komen er leugens, die wil ik niet registreren, niet vast wil houden.
Het enige waardoor dit lukt is door bewust te denken aan Gods waarheid.
Die aan de andere kant, door mezelf, bewust in mijn hoofd naar boven gebracht moet worden.
Daarvoor moest ik Bijbelteksten uit mijn hoofd leren.
Want Zijn woord is een woord van Waarheid.
En Zijn Licht dat schijnt door dat woord, dat kan de duisternis overwinnen en verdrijven.
Gaan slechte gedachte, geen stukje duister kan blijven bestaan bij het horen van Zijn naam.
Het is zo heerlijk te weten, dat ik mee kan vieren en genieten, enkel doordat Jezus voor mij overwonnen heeft!
Wat ben ik moe als dit weer speelt.
Maar wat ben ik ook telkens God weer dankbaar als ik merk, dat er weer rust is.
Wat heerlijk om Hem te horen spreken:

Wees stil en weet dat Ik God ben!





Reacties

  1. Dank je wel voor dit persoonlijke stukje. Ik kan je gedachtegang helemaal volgen. Over die leugens en over Gods Woord.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Graag gedaan, het is mooi om juist ook de persoonlijke dingen te delen. Daardoor kunnen mensen gaan merken: oh ik ben niet de enige...

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen be├»nvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…