Doorgaan naar hoofdcontent

Twee werelden

Wat voel ik mij gedragen.
Dwars door alle spanning van het afgelopen weekend.
Wat waren er twee zijdes te bemerken voor mij.
Aan de ene kant, de liefdeloze, kille en harde wereld, die mij wilde aanvallen.
Maar aan de andere kant stond daar familie op en ging om mij heen staan.
Niet allemaal familie door bloedband, maar wel allemaal met dezelfde Vader.


Bang


Ja de angst het kwam wel binnen, maar tegelijk kwamen er zoveel mensen met lieve woorden.
Juist daarvan ging ik huilen, ik werd wel gezien en ik werd wel geliefd.
En dat, is wat op zo'n moment het meeste helpt!
Want wat voel je je verworpen als mens.
Het onveilige gevoel het bijt in je hart en geeft aanklacht.
Tegelijk ga ik toch altijd weer zoeken:

Wat had ik anders kunnen doen?
Hoe had ik het kunnen voorkomen?

Iets waarvan ik de antwoorden wel weet, maar wat toch telkens weer door mij heen gaat.
Ergens wil je ook in onrecht en angstige momenten, zelf weer de controle vinden.
Gisteravond kreeg ik een heel mooi facebook priveberichtje met daarin een heel mooi gebed:


Dan kan ik gerustgesteld door wat ik weet,
Alles laten varen wat ik voel.
Want God zorgt voor mij!

En hoe!

Geliefd


Met een nieuwe familie van Zijn kinderen.
Door Zijn besturing en mensen die huizen en harten openzetten.
Ondanks alles voel ik mij toch nog een gezegende vrouw!
Nee niet door bezit en geld, iets waar deze hele spanning door ontstaat.
Maar doordat ik liefde ken en weet: ik ben een geliefde vrouw.
Geliefd door Hem en door mijn familie.
En daar kan geen geld tegenop!


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je mijn blog makkelijker volgen?
Dat kan via mijn facebook pagina: Schrijfgelukjes facebook

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…