Doorgaan naar hoofdcontent

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee.
Nu gaan we daar verder.
Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt.
Dat is wat David deed.


Overwinning 



Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd.
En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus!
Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen.
Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft.
Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten.
Dat is wat bepalend is.
Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn.
Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen.
Hem ontmoeten en hem ervaren.
Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand.
Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme.
Maar juist vol vertrouwen!!
Op kan staan en op de reus afloopt.
Met dat geringe, dat wapen wat niet in verhouding staat tot het wapen waarmee de reus strijd.
Want het is niets van ons zelf wat de overwinning geeft.
Alles wat we hebben, dat kleine beetje.
Het word onoverwinnelijk, als we het gebruiken met God.
Als het dat is wat God ons gegeven heeft om mee te strijden.
Nee David, was eerst nog niets in de ogen van Saul.
Maar na zijn verhaal over zijn ongeziene periode ziet Saul toch wel iets in David.
Hij neemt zo'n moedig besluit, David, je mag strijden.
Maar dan wel op één voorwaarde hoor!
Ik wil dat je mijn manier van strijden neemt.
Hier, doe mijn harnas aan, hierin was ik altijd beschermd tot nu toe.
Dit harnas is het, wat mij geholpen heeft.
Zie je David, ik geloof in jou, en je mag dit doen.
Maar alleen op mijn manier.
Een harnas is zoals het hoort op het strijdveld, maar zoals je nu wilt, met die slinger...
Nee dat kan niet, dat vertrouw ik niet, dat maakt mij onzeker.
En weet je, het gaat hier wel om het Koninkrijk, om Gods volk...
Om Israël.
Zie je David, onbeweeglijk staat hij daar in het harnas van Saul.
Nee David was niet zo opstandig als wij soms kunnen zijn.
Ik wil dit, en ik wil het alleen op mijn manier en ik accepteer geen regels en grenzen want ik weet het zo goed.
Nee David gaat niet Saul onderuit halen, omdat David zoveel moed heeft en Saul nu niet.
Er is zoveel rust in David te zien!
Hij doet gewoon wat hem gevraagd word, is bereid te volgen.
Maar merkt, nee dit kan niet.
Juist doordat hij het probeert, kan hij dit ook laten zien.
Kijj dan naar mij Saul.
Nu ik niet meer lopen kan, niet meer bewegen kan, hoe kan ik nu nog overwinnen?
Saul luister, ik weet een andere manier.
Ik ben gewoon niet goed in een harnas, maar ik ben goed met mijn slinger.
Jarenlang moest ik daarmee werken, moest ik leeuwen en beren op mijn weg overwinnen.
Dat deed ik met die slinger, en nooit in een harnas.
Geloof mij, geloof God.
Het was een vorm van liefde en een vorm van zorgen voor, van Saul, dat David in zijn harnas mocht.
Ooit hielp het hem, de oudere generatie.
Maar de jongere generatie kreeg van God zelf een andere manier.
Uiteindelijk waren het verschillende manieren, maar ze konden allebei overwinnen.
Zolang ze maar deden wat God aan hen geschonken had en niet de methode van een ander kopieerde.
Het moet wel echt vanuit God komen, niet vanuit mensen.
En ja we weten het, met zijn slinger won hij.
Of is dat niet waar?
Was het niet zijn slinger?
Maar was het God, die deze man gebruikte om ons te leren.
Strijd alleen de strijd waar ik jou plaats, dan kan je overwinnen!
Of wilde God ons leren vecht niet tegen je eigen broer?
Strijd niet met de mensen uit je eigen volk.
Ook al zijn ze anders, en al doen ze je pijn.
En dan een zo mooie les.

Als God met je is, dan maakt het niet uit, hoe klein jij bent, of hoe klein jij je voelt!
Wanneer onze God voor je strijd, dan zal je overwinnen.
Geen reus, hoe groot, hoe welbespraakt, hoe sterk kan overeind blijven wanneer wij opstaan met onze God en ons volk beschermen.
Want hoe langer je luistert naar het roepen van de reuzen.
Hoe meer je lamgeslagen word.
Reuzen tegenover je houden is zo gevaarlijk!
We zijn gemaakt om ze te verslaan.
Jezus, Hij versloeg, en volbracht de grootste reus.
En met Hem, en met Zijn Geest in ons, kunnen wij ook overwinnen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Rouwen is een werkwoord

Achter elke traan van verdriet,
schuilt de glimlach van herinneringen.        Foto gemaakt door Sandra Keereweer Vier het leven fotografie


Mijn wereld is veranderd, en daarin moet ik een nieuwe koers leren varen. Dat uit zich in vele verschillende vormen. Nieuwe rituelen maken voor bijvoorbeeld de Moederdag, die ik voor het eerst heb meegemaakt zonder een moeder te hebben. Maar ook in vele andere dingen loop ik ertegenaan dat er een gat geslagen is. Dat het anders gaat, dat ze gemist word. Eigenlijk al heel snel merkte ik dat het daadwerkelijk een groot verschil was in mezelf.

Leven zonder moeder
Mensen vragen aan mij nu weleens: Hoe is het nu zonder moeder? Twee maanden geleden is zij overleden. Ik merk dat ik nog steeds geen antwoord kan geven. Ik heb rust en vrede, vooral omdat ze zolang heeft gevochten. Omdat ik haar de rust gunt die ze nu mag hebben. Er is voor haar geen betere plek dan in de armen van onze Vader in de Hemel. Maar andere momenten mis ik haar hier bij mij, of rak…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Genade alleen...

Geloven is geen prestatie van ons.
Niemand kan het zelf verdienen! Het is genade. Een spontane, niet zelf verdiende Goddelijke gunst.Het is genade door God geschonken, die de weg van geloof opent. Hij begint deze weg niet alleen, Hij houdt het ook in stand! Dwars door alle problemen die dit leven kan geven.

Efeze 2:8-9
Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof, en dat niet uit u, het is Gods gave. Niet uit de werken, opdat niemand roeme. (Statenvertaling 1618-1619)


                              Brede en smalle weg Genade niet verdiend Het is juist die genade die je leven totaal omkeert! Ik mocht Zijn genade aannemen, en niet eenmalig maar telkens opnieuw, mag ik dat overweldigende gevoel ontvangen. Ik kon het niet grijpen, nemen of eisen. Het kon alleen aan mij geschonken worden, en door mij worden ontvangen. Om niets van mij, en door alles van God! Want wanneer je het verdiend hebt, dan is het een 'logisch' vervolg dat je een beloning krijgt. Nee ik had het tegeno…