Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn onrust

Dat had ik afgelopen tijd.
Er is zoveel in mijn hoofd wat ik allemaal wil.
Op zich niets ergs aan natuurlijk.
Maar wat wil het geval?
Alles wat ik wil, heb ik zelf geen invloed op.
Moet ik loslaten en overgeven.
Gelukkig weet ik waar ik het brengen mag, maar toch...

Nam ik het stiekem weer mee terug!

Ja ik wilde echt wel loslaten.
Niet meer met alles in mijn hoofd rondlopen.
Maar vooral, niet meer zelf hoeven te bedenken en te regelen.
Daar bleef ik toch mee bezig.
Ook al wist ik allang dat ik er geen invloed op had, bleef ik denken.
Wat kan ik doen, dat het wel kan.

Een andere auto, een ander huis, kunnen sparen ondanks het uitblijven van al een half jaar aan alimentatie en ook hoe kan je leven zonder met twee kindjes, meer tijd voor mijn vriend en mij samen.

Allemaal dingen op een rij.
Maar ook allemaal in de wachtrij.
Vertrouwen,en God zorgt!
Ja het is zo makkelijk gezegd.
Ook vaak door mezelf.
Maar nu heb ik een les aan geduld en aan dankbaarheid.
En wat heb ik er lang mee gelopen.
Gisteren kon ik er eigenlijk niet meer mee verder.
Het voelde als een last.
Alsof mijn hoofd kilo's zwaar was door het denken.
Heel de tijd verlangde ik naar een gebed, krachtig en bevrijdend!
Maar deze eigenwijs, jaja ik ben er ook één hoor, die deed het pas gisteravond.
Voor het slapen gaan vond ik mijn moment.
Samen met God.

Eerst in de taal van de Heilige Geest gebeden.
Omdat ik weet, dat geeft mij altijd kracht en rust.
Dan gebeuren bijzondere dingen.
Ik kreeg het gevoel alsof mijn spieren gingen ontspannen.
Wat was het toen fijn om alles bij Hem neer te leggen.
Mijn koffer met wensen, met de dingen die ik nodig heb.
Ik sjouwde het altijd met mij mee, soms deed ik deze wel open voor God hoor.
Maar toch ook weer snel dicht.
Alles moest er in blijven.
Onder mijn hoede en controle.
Nu kan ik deze koffer open zetten.

vintage-suitcase-makeover-maps - this would be a cool tool to collect business cards in at the conferences/vendor table.:


En voelde ik daarbij een rustig gevoel.
Uiteindelijk lukte het mij zelfs, door Zijn liefde en geduld, de koffer los te laten.
Het gesprek met Hem af te sluiten en de koffer te laten staan.
Veilig bij Hem.
Maar ook wetend, dat Hij van mij houd en voor mij zal zorgen.

Dat alles wat er gebeuren gaat, precies zal komen op Zijn tijd!


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…