Doorgaan naar hoofdcontent

De zon komt op

Vandaag een bijzondere dag.
Het begon al toen ik ging werken.
Mijn cliënt van vandaag woont in een appartementen complex.
In de portiek beneden stonden twee politie agenten.
En één daarvan ken ik, dat was ooit een buurman van mij.
Grappig waar je elkaar dan tegenkom.
We begroeten elkaar en praten even.
Daarna klikte ik op de bel van de cliënt waar ik naartoe moest.
Oké daar moesten zij ook zijn.
Mevrouw was gevallen en deze agenten kwamen helpen.

Gelukkig niets ernstigs!
En ik kon gewoon werken.
Mevrouw, die moest even bijkomen van de schrik.
Toen ik klaar was met werken, ging ik weer terug naar huis.
In de lift stond ik samen met een andere mevrouw.
Toen we naar buiten gingen wenste we elkaar een fijne dag.
Iets zo kleins, en zo weinig bijzonders in mijn ogen.
Deze mevrouw kwam terug naar mij toe.

Ze bedankte mij!
Dit was voor haar een cadeautje op haar dag.
Ze vocht tegen kanker, maar wilde dit doen, met elke dag een lach op haar gezicht.
Daardoor kijkt ze, heel bewust, elke dag naar de positieve dingen.
Ze zei tegen mij:

Ik ben zo dankbaar, ondanks al mijn ellende, ben ik elke dag oprecht blij.
Telkens weer mag ik de vogels horen fluiten, kan ik de zon zien, de buiten lucht nog even voelen, spreek ik mensen.
Al is het soms maar kort.
Maar zo'n wens, voor een fijne dag....
Dat is voor haar een zegen voor die dag.

Elk voorjaar stuurt Hij je bloemen en elke morgen een zonsopgang! -Max Lucado-  #Zon  http://www.dagelijksebroodkruimels.nl/bloemen-en-een-zonsopgang/:

En als je dacht dat hier bij bleef, kwam er ook nog een getuigenis achteraan:

Mijn God geeft mij nog altijd meer vreugde dan ellende.
Meer kracht dan kruis.


Wat een heerlijkheid, wat een God hebben wij.
De vreugde in je hart, als je weet dat je Zijn kind bent, is zo sterk.
Zijn kracht, Zijn rust het kan ons helpen.
Dwars door de diepe dalen.
Deze mevrouw was een licht op mijn pad, terwijl ik een lichtje mocht zijn voor haar.
Het begon met een paar simpele woorden.
Maar vaak zit daar achter veel betekenis.
Iemand die iets tegen jou zegt, kan je net het gevoel geven dat je er bent, dat je gezien word, dat je het waard bent om tegen te spreken.

Herkennen jullie dit soort ontmoetingen?
Ze beginnen met een paar simpele woorden, een groet of een wens.
En die paar woorden geven opening naar iemands hart!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een liefdevolle schuilplaats

Kunnen degene die zich voor altijd ongeliefd voelen het verdragen om liefde te ontvangen? 
Dat is een vraag die mij diep raakt. Het doet mij terug denken, het maakt voor mij duidelijk hoe mijn leven veranderd is. Want wat voelde ik mij ongeliefd vier jaar geleden. Wat streed ik een eenzame strijd, waarbij liefdeloosheid het uitputtend maakte. Want het is echt waar, geliefd voelen, dat geeft je kracht. Ik weet nu dat het een innerlijke bron is waardoor je meer kan dan je werkelijk dacht. Maar wat was mijn bron leeg.

(Bron: desenio.nl)
Mijn bodemloze hart
Het was niet zo dat vier jaar geleden mijn omgeving mij niet lief had. Mensen gaven mij een knuffel, spraken vriendelijke woorden. Maar dat alles viel niet in aarde, het groeide niet. In mijn hart was het koud, donker en eenzaam. De liefde die gegeven werd? Het liet mij in elkaar krimpen, zorgde dat ik ging huilen, letterlijk door mijn benen zakte en mij geen raad wist. Mijn hart was kapot en alle liefde viel er dwars door heen. Het de…