Vandaag een bijzondere dag.
Het begon al toen ik ging werken.
Mijn cliënt van vandaag woont in een appartementen complex.
In de portiek beneden stonden twee politie agenten.
En één daarvan ken ik, dat was ooit een buurman van mij.
Grappig waar je elkaar dan tegenkom.
We begroeten elkaar en praten even.
Daarna klikte ik op de bel van de cliënt waar ik naartoe moest.
Oké daar moesten zij ook zijn.
Mevrouw was gevallen en deze agenten kwamen helpen.
Gelukkig niets ernstigs!
En ik kon gewoon werken.
Mevrouw, die moest even bijkomen van de schrik.
Toen ik klaar was met werken, ging ik weer terug naar huis.
In de lift stond ik samen met een andere mevrouw.
Toen we naar buiten gingen wenste we elkaar een fijne dag.
Iets zo kleins, en zo weinig bijzonders in mijn ogen.
Deze mevrouw kwam terug naar mij toe.
Ze bedankte mij!
Dit was voor haar een cadeautje op haar dag.
Ze vocht tegen kanker, maar wilde dit doen, met elke dag een lach op haar gezicht.
Daardoor kijkt ze, heel bewust, elke dag naar de positieve dingen.
Ze zei tegen mij:
Ik ben zo dankbaar, ondanks al mijn ellende, ben ik elke dag oprecht blij.
Telkens weer mag ik de vogels horen fluiten, kan ik de zon zien, de buiten lucht nog even voelen, spreek ik mensen.
Al is het soms maar kort.
Maar zo'n wens, voor een fijne dag....
Dat is voor haar een zegen voor die dag.
En als je dacht dat hier bij bleef, kwam er ook nog een getuigenis achteraan:
Mijn God geeft mij nog altijd meer vreugde dan ellende.
Meer kracht dan kruis.
Wat een heerlijkheid, wat een God hebben wij.
De vreugde in je hart, als je weet dat je Zijn kind bent, is zo sterk.
Zijn kracht, Zijn rust het kan ons helpen.
Dwars door de diepe dalen.
Deze mevrouw was een licht op mijn pad, terwijl ik een lichtje mocht zijn voor haar.
Het begon met een paar simpele woorden.
Maar vaak zit daar achter veel betekenis.
Iemand die iets tegen jou zegt, kan je net het gevoel geven dat je er bent, dat je gezien word, dat je het waard bent om tegen te spreken.
Herkennen jullie dit soort ontmoetingen?
Ze beginnen met een paar simpele woorden, een groet of een wens.
En die paar woorden geven opening naar iemands hart!
Het begon al toen ik ging werken.
Mijn cliënt van vandaag woont in een appartementen complex.
In de portiek beneden stonden twee politie agenten.
En één daarvan ken ik, dat was ooit een buurman van mij.
Grappig waar je elkaar dan tegenkom.
We begroeten elkaar en praten even.
Daarna klikte ik op de bel van de cliënt waar ik naartoe moest.
Oké daar moesten zij ook zijn.
Mevrouw was gevallen en deze agenten kwamen helpen.
Gelukkig niets ernstigs!
En ik kon gewoon werken.
Mevrouw, die moest even bijkomen van de schrik.
Toen ik klaar was met werken, ging ik weer terug naar huis.
In de lift stond ik samen met een andere mevrouw.
Toen we naar buiten gingen wenste we elkaar een fijne dag.
Iets zo kleins, en zo weinig bijzonders in mijn ogen.
Deze mevrouw kwam terug naar mij toe.
Ze bedankte mij!
Dit was voor haar een cadeautje op haar dag.
Ze vocht tegen kanker, maar wilde dit doen, met elke dag een lach op haar gezicht.
Daardoor kijkt ze, heel bewust, elke dag naar de positieve dingen.
Ze zei tegen mij:
Ik ben zo dankbaar, ondanks al mijn ellende, ben ik elke dag oprecht blij.
Telkens weer mag ik de vogels horen fluiten, kan ik de zon zien, de buiten lucht nog even voelen, spreek ik mensen.
Al is het soms maar kort.
Maar zo'n wens, voor een fijne dag....
Dat is voor haar een zegen voor die dag.
En als je dacht dat hier bij bleef, kwam er ook nog een getuigenis achteraan:
Mijn God geeft mij nog altijd meer vreugde dan ellende.
Meer kracht dan kruis.
Wat een heerlijkheid, wat een God hebben wij.
De vreugde in je hart, als je weet dat je Zijn kind bent, is zo sterk.
Zijn kracht, Zijn rust het kan ons helpen.
Dwars door de diepe dalen.
Deze mevrouw was een licht op mijn pad, terwijl ik een lichtje mocht zijn voor haar.
Het begon met een paar simpele woorden.
Maar vaak zit daar achter veel betekenis.
Iemand die iets tegen jou zegt, kan je net het gevoel geven dat je er bent, dat je gezien word, dat je het waard bent om tegen te spreken.
Herkennen jullie dit soort ontmoetingen?
Ze beginnen met een paar simpele woorden, een groet of een wens.
En die paar woorden geven opening naar iemands hart!
Reacties
Een reactie posten
Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:
schrijfgelukjes@gmail.com