Doorgaan naar hoofdcontent

Geliefd kind van God (2)

Vorige week ben ik begonnen met schrijven over hoe God in mijn leven begonnen is. Je kan dit vinden door de volgende klikbare link: Geliefd kind van God. Ik schrijf daar over een bijzondere, maar voor mij echt wonderlijk ingrijpen van God. Dit maakte heel veel indruk op mij.  Maar heel eerlijk moet ik bekennen, God werd niet direct anders voor mij, en ook mijn beeld van geloven was nog niet gelijk veranderd. Wat ik vorige week schreef was een begin. Deze week wil ik daarmee verder.  Wezenlijk veranderde er niet zo veel nadat God liet zien dat het kwade te overwinnen was. In de jaren erna, eigenlijk mijn hele puberteit, ben ik informatie gaan verzamelen. Vooral Bijbelkennis en kennis van God, maar daarnaast kennis van mensen en hoe die allemaal bij elkaar gecombineerd konden worden. Want is dat juist niet heel vaak het punt waar het mis gaat?!

De wereld in


Ik zat op de middelbare school, een reformatorische school, voor vele zal deze school nog wel als streng gezien worden. Maar voor mij was dit al een verademing. In de kleine kring waar ik daarvoor leefde, een dorp waar iedereen elkaar kent, op een school met wel meer kinderen uit de Oud Gereformeerde Gemeente of de Gereformeerde Gemeente, leerde ik eigenlijk nooit hoe ik nou Zijn woord moest toepassen. Nu zie ik dat ik dat pas echt ging leren, toen ik steeds een stapje verder uit het beschermde wereldje kwam. Op de middelbare school kwam ik erachter hoe erg ik bezig was met dat wat ik geleerd had als enige waarheid te zien. Zo liep ik eigenlijk de hele dag te oordelen over mezelf, maar ook over andere mensen. Via de middelbare school kwam ik eigenlijk heel stapsgewijs de wereld in. Daar werd mijn cirkel iets groter, leerde ik nieuwe dingen over dezelfde Bijbel, over dezelfde God. Als puber wist ik het nog niet altijd helemaal goed te plaatsen, maar ik nam het wel mee. Ik was er al wel achter dat zoals in onze gemeente omgegaan werd met geloof en vooral hoe geloof werd toegepast naar elkaar, niet Gods bedoeling waren. Nu mijn wereld een stukje uitgebreid werd, mocht ik zien hoe het ook kon. Om mij heen zag ik dingen gebeuren, ik zat in Rotterdam op school, nog steeds een 'refo' school, maar buiten de school werd toch veel meer zichtbaar van de wereld. Klasgenootjes die naar de bios gingen, of gingen stappen. Make up gebruikte en/of haren verfde maar ook de muziek die er geluisterd werd. Ik kwam in nieuwe gezinnen, nieuwe plaatsen. Gezinnen waar het anders ging als thuis. Dat maakte mijn horizon breder en gaf ruimte voor ontwikkeling. De vakken ethiek en maatschappij leer hielpen mij hierbij ook. Als een rups nam ik alle informatie, alle nieuwe indrukken op. Om te zien hoe het bij andere mensen ging, om te leren en te groeien. Al bleef ik mij aan de regels houden, en deed ik niet mee met alles wat mensen om mij heen deden. Zo kon ik zien welke effecten de dingen die een mens doet, allemaal kunnen hebben. Deze fase was voor mij een enorme ontwikkel periode. Een periode met heel veel nieuwe dingen in mijn leven. Waarvan ik toen niet eens bewust was hoe belangrijk dit voor later zou zijn.


Twijfelen en zoeken


Een periode waarin ik het anders wilde gaan doen als mijn ouders. Ach welke puber kent het niet. Maar hoe zit het dan, en wat is dan wel Gods bedoeling? Een tijd van leren maar vooral ook een tijd van twijfels, een periode van zoeken naar eigen antwoorden. Die waren pas te vinden toen ik oude los durfde te laten. Het was een fase die een basis legde om inplaats van te geloven wat mijn ouders vonden een eigen geloof te gaan vinden. Het proces begon toen mijn wereld iets groter werd. Maar gelukkig niet teveel. Dit was wat ik nodig had. Want rond deze leeftijd veranderde er in mijn gezinssituatie al zoveel. Doordat mijn moeder toen psychisch ziek werd. Er werd er al zoveel onzeker. Voor mij was het fijn om vanuit een veilige omgeving op zoek te gaan. Mij houdend aan de regels van mijn ouders zo goed als ik kon. Als ik nu terug kijk was ik misschien ook wel bijzonder in mijn klas. Ik leerde, haalde goede cijfers, deed niet aan alles mee. Het was een vreemde tijd, alsof ik er nergens bij hoorde. Voelde mij niet passen in het geloof van mijn ouders, maar voelde mij ook niet passen bij mijn leeftijdsgenoten. Ik was anders, voelde mij een vreemde eend in de bijt. Eigenlijk wist ik nooit goed waardoor. Nu weet ik, wat ik meemaakte op mijn 12de, was zo anders, zo wonderlijk.  Maar weinig hebben op die leeftijd al zoveel ervaren, in gezin en/of in geloof. 

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…