Doorgaan naar hoofdcontent

Samen op weg

Morgen is het belijdenis, zullen er weer jongeren hun JA gaan zeggen.
Voor de gemeente tegen God.
Wat bijzonder, wat een feest!!

Er is een hele weg afgelegd voordat je daar kan staan en ja kan zeggen.
Ja ik kies voor U!
Mijn ja is voor U en ik wil nee zeggen tegen de wereld en zijn verleiding.
En wat is die er veel.

Een hele weg afgelegd voordat je belijdenis af kan leggen, maar het is maar een tussenstop, geen eindbestemming.
Het eeuwige leven.
Bijzonder dat begint niet na het sterven van je lichaam, met God kan het nu al beginnen.


Jongens ik bid voor jullie,

Dat jullie mogen volharden en trouw mogen blijven aan de woorden die jullie morgen uitspreken.
De reis is niet altijd een makkelijke weg, Vader zet mensen op hun pad die hen op weg helpen, die mogen gidsen naar U! Laat door de generaties heen verbinding ontstaan. Geef deze jongeren open harten voor de generaties boven hen, zodat ze openstaan voor levenslessen, ervaringen. Daarnaast vraag ik U ook voor open harten bij de oudere generaties, dat deze 'nieuwe' leden zich aangenomen mogen voelen in Uw gemeente, laten we elkaar inspireren, accepteren en kijken naar dat wat ons verbind. Vader maar bovenal, ga U op reis met de jongeren, Uw hand ligt op hen (psalm 139) en Uw liefde was er altijd al en zal er altijd blijven, als de moed hen ontbreekt troost hen dan en moedig hen weer aan. Als ze het pad niet meer zien, wees U dan hun licht en kom telkens weer met de waarheid in hen met de kracht van de Heilige Geest. Train hen Vader en maak hen sterk. Leer hen Uw Vader hart kennen, dat hart dat al zolang om hen bekommerd was, dat onvoorwaardelijk van hen houd en dat nu overstroomd van blijdschap door hun keuze voor U. Uw liefde kan nu stromen, omdat zij ja zeggen tegen U.  Ik ben U dankbaar dat er weer mensen voor U gaan kiezen. Wat doet u grote dingen en wat bent U aan het werk. Een groeiende familie allemaal verbonden door Uw Zoon Jezus,  jongens ik wens jullie een mooie reis en een behouden thuiskomst, Amen


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…