Doorgaan naar hoofdcontent

Samen op weg

Morgen is het belijdenis, zullen er weer jongeren hun JA gaan zeggen.
Voor de gemeente tegen God.
Wat bijzonder, wat een feest!!

Er is een hele weg afgelegd voordat je daar kan staan en ja kan zeggen.
Ja ik kies voor U!
Mijn ja is voor U en ik wil nee zeggen tegen de wereld en zijn verleiding.
En wat is die er veel.

Een hele weg afgelegd voordat je belijdenis af kan leggen, maar het is maar een tussenstop, geen eindbestemming.
Het eeuwige leven.
Bijzonder dat begint niet na het sterven van je lichaam, met God kan het nu al beginnen.


Jongens ik bid voor jullie,

Dat jullie mogen volharden en trouw mogen blijven aan de woorden die jullie morgen uitspreken.
De reis is niet altijd een makkelijke weg, Vader zet mensen op hun pad die hen op weg helpen, die mogen gidsen naar U! Laat door de generaties heen verbinding ontstaan. Geef deze jongeren open harten voor de generaties boven hen, zodat ze openstaan voor levenslessen, ervaringen. Daarnaast vraag ik U ook voor open harten bij de oudere generaties, dat deze 'nieuwe' leden zich aangenomen mogen voelen in Uw gemeente, laten we elkaar inspireren, accepteren en kijken naar dat wat ons verbind. Vader maar bovenal, ga U op reis met de jongeren, Uw hand ligt op hen (psalm 139) en Uw liefde was er altijd al en zal er altijd blijven, als de moed hen ontbreekt troost hen dan en moedig hen weer aan. Als ze het pad niet meer zien, wees U dan hun licht en kom telkens weer met de waarheid in hen met de kracht van de Heilige Geest. Train hen Vader en maak hen sterk. Leer hen Uw Vader hart kennen, dat hart dat al zolang om hen bekommerd was, dat onvoorwaardelijk van hen houd en dat nu overstroomd van blijdschap door hun keuze voor U. Uw liefde kan nu stromen, omdat zij ja zeggen tegen U.  Ik ben U dankbaar dat er weer mensen voor U gaan kiezen. Wat doet u grote dingen en wat bent U aan het werk. Een groeiende familie allemaal verbonden door Uw Zoon Jezus,  jongens ik wens jullie een mooie reis en een behouden thuiskomst, Amen


Reacties

Populaire posts van deze blog

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven waar het te vinden is: vlak voor je neus. (Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken? Gericht op wat ontbreekt Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van. Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan.... Verlost van mijn schuld Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er ...

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel...

Zoekend naar het Licht (deel 2)

Verlangend naar het Licht In mijn leven was ik al heel jong op zoek naar het Licht. Maar de manier waarop Hij aan mij werd gepresenteerd maakte mij bang. Niet alleen voor wie ik ben, maar vooral voor het feit dat het Licht er niet voor mij zou zijn. Door dingen die gebeurt zijn in mijn leven voelde ik mij niet geliefd, niet gezien door mensen waar ik mijn vertrouwen op gesteld had. Dat maakte dat er diepe duisternis in mijn leven kwam. Mijn leven in duisternis Vooral wat ik leerde over de Redder, Jezus. Gods verlossingswerk, dat was alleen voor de mensen die door God, ver van tevoren, uitgekozen waren. Dat God het verlossingswerk door mensen heen wilt werken, maar dat het iets is wat je mag ontvangen. Je kan er zelf niets aan doen. Nou als mensen waar ik van hield, waar ik zo goed mijn best voor deed, mij niet zagen...... Waarom zou God dan naar mij om zien?Dit te bedenken, als jonge vrouw, maakte mij zo eenzaam. Geen verbinding merken met mensen om mij heen, maar ook geloven d...