Doorgaan naar hoofdcontent

Groot compliment!

Ik ben lekker aan het werk bij mijn vader in de winkel, elke vrijdagavond hebben we 2 vaste klanten.
Zij zijn net in de winkel, en we kletsen over van alles.
Mijn vader zei dat hij verbaasd was toen hij bij mij thuis kwam en een keukenkastje opendeed.
Normaal hield hij zijn handen boven zijn hoofd omdat de kast zo vol zit dat er van alles op zijn hoofd kan storten.
Hij opende de kast en zag:

Het was super opgeruimd!

Ja heel lang had ik geen tijd voor dat soort dingen in huis.
Ik moest er om lachen.
Want pa en ik lijken hierin wel op elkaar volgens mij.
Daarna ging het gesprek nog verder, opeens ging het over mijn kookkunsten.
Mijn vader vertelde dat ik niet zo'n geweldige kok was.
Ik kan water aan branden en de gehaktballen zijn nog rauw.

Uiteindelijk zeiden deze vrouwen, ahhh nou zeg nu iets positiefs over haar hoor.
Toen gaf hij een groot complimpent:

Petrina is erg sociaal!

Mijn vader, in de winkel vertelde dit.
Bijzonder als je weet hoe ik daar begon te werken.
Nog meer bijzonder als ik terug kijk, welk persoonlijk proces ik afgelegd heb, ik was zo bang.
Bang voor mensen, wat ze van mij dachten, vonden en wilden.
Een half jaar lang heb ik alleen bij mijn vader achter gewerkt, achter een muur dat geen enkel mens mij zag.
Ja pa toen was het achter u winkel het meest opgeruimd en schoon.
Dat kan ik wel!
Ik durfde niet eens in de opening naar de winkel te staan.
Het kon toch niet dat mensen naar mij moesten kijken!
Dat ik hen moest gaan helpen.
Ik kon niks en zeker dit niet.
Heel lang had ik mij verscholen en nu:

Nu ben ik opgebloeid, voel ik mij vrij!

Geen groter compliment dan: Petrina is sociaal!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…