vrijdag 27 mei 2016

Mijn onrust

Dat had ik afgelopen tijd.
Er is zoveel in mijn hoofd wat ik allemaal wil.
Op zich niets ergs aan natuurlijk.
Maar wat wil het geval?
Alles wat ik wil, heb ik zelf geen invloed op.
Moet ik loslaten en overgeven.
Gelukkig weet ik waar ik het brengen mag, maar toch...

Nam ik het stiekem weer mee terug!

Ja ik wilde echt wel loslaten.
Niet meer met alles in mijn hoofd rondlopen.
Maar vooral, niet meer zelf hoeven te bedenken en te regelen.
Daar bleef ik toch mee bezig.
Ook al wist ik allang dat ik er geen invloed op had, bleef ik denken.
Wat kan ik doen, dat het wel kan.

Een andere auto, een ander huis, kunnen sparen ondanks het uitblijven van al een half jaar aan alimentatie en ook hoe kan je leven zonder met twee kindjes, meer tijd voor mijn vriend en mij samen.

Allemaal dingen op een rij.
Maar ook allemaal in de wachtrij.
Vertrouwen,en God zorgt!
Ja het is zo makkelijk gezegd.
Ook vaak door mezelf.
Maar nu heb ik een les aan geduld en aan dankbaarheid.
En wat heb ik er lang mee gelopen.
Gisteren kon ik er eigenlijk niet meer mee verder.
Het voelde als een last.
Alsof mijn hoofd kilo's zwaar was door het denken.
Heel de tijd verlangde ik naar een gebed, krachtig en bevrijdend!
Maar deze eigenwijs, jaja ik ben er ook één hoor, die deed het pas gisteravond.
Voor het slapen gaan vond ik mijn moment.
Samen met God.

Eerst in de taal van de Heilige Geest gebeden.
Omdat ik weet, dat geeft mij altijd kracht en rust.
Dan gebeuren bijzondere dingen.
Ik kreeg het gevoel alsof mijn spieren gingen ontspannen.
Wat was het toen fijn om alles bij Hem neer te leggen.
Mijn koffer met wensen, met de dingen die ik nodig heb.
Ik sjouwde het altijd met mij mee, soms deed ik deze wel open voor God hoor.
Maar toch ook weer snel dicht.
Alles moest er in blijven.
Onder mijn hoede en controle.
Nu kan ik deze koffer open zetten.

vintage-suitcase-makeover-maps - this would be a cool tool to collect business cards in at the conferences/vendor table.:


En voelde ik daarbij een rustig gevoel.
Uiteindelijk lukte het mij zelfs, door Zijn liefde en geduld, de koffer los te laten.
Het gesprek met Hem af te sluiten en de koffer te laten staan.
Veilig bij Hem.
Maar ook wetend, dat Hij van mij houd en voor mij zal zorgen.

Dat alles wat er gebeuren gaat, precies zal komen op Zijn tijd!


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com