SchrijfBijbel Genesis 15 en 17

Op dit moment werk ik zowel in mijn levenslessen, als met Bijbel journaling, over hetzelfde onderwerp. Moet zeggen dat dit heel bijzonder is. Voor het ene ga ik bewust op zoek naar lessen. Wat vind ik in het leven, de handel en de wandel van mensen uit de Bijbel. Dat maakt mij bewust van de schat die de Bijbel is, zo vol lessen, zo'n rijkdom! Levenslessen uit de Bijbel toepassen in je eigen leven, dat geeft kracht, geeft hoop en maakt stabiel. Wanneer ik opnieuw nu teksten lees, maar dan om op zoek te gaan naar een beeld dat de Geest mij erbij in geeft, zie ik weer hele andere dingen. Gisteren en vanmiddag kwam er tijdens het tekenen, het uitwerken van wat in mijn hoofd zat, een stil gebed omhoog. Ik las over het leven van Abram en Sara, afgelopen weken al vele malen. Ik werd erbij bepaald, dat ik niet anders ben. Soms voelt het weleens zo, dat wanneer ik dingen lees, het eerste wat dan in mij naar boven komt is eigenlijk gelijk: O dat doe ik niet. Maar God zette mij bewust stil bij het volgende:

Nee, dat doe jij misschien niet. Maar.............. jij doet weer andere dingen.

Dat was goed, het bracht mij terug op mijn plek. Ik ben een mens, maak fouten, ik zondig, oja en ik ben eigenwijs en niet te vergeten natuurlijk denk ik ook dat ik het allemaal wel weet. Het enige waardoor ik leven kan is het bloed van Jezus. Mijn stille gebed was dan ook:

Heere,

Help mij om telkens weer naar U omhoog te kijken. Mijn hulp van U te verwachten, want Heere waar was ik zonder U? Wie was ik als ik U niet had mogen ervaren, had mogen ontmoeten in mijn leven. Kom bij mij Heere en wilt U het door mij heen doen?! 

Amen

Ik werkte uit wat ik in mij voelde. De onnoembare hoeveelheid sterren die God aan de Hemel heeft gezet. Alle beloften die Hij aan Abram deed, zovaak heeft God herhaalt, je zal vele nakomelingen krijgen. Op het moment dat God kwam en Abram weer zegende, nam Abram God eigenlijk zijn tent in om te laten zien, nou God welke kinderen dan? Alles wat ik heb bereikt zal ik als het zo doorgaat moeten geven aan mijn knecht. Maar God blijft niet naar de aarde kijken, naar dat wat voor Abram nu zichtbaar was. Nee Hij nam Abram mee naar buiten. Kom je tent maar uit. Kijk eens naar de sterren?! Kan jij ze tellen? Zo veel nakomelingen krijg je. En zo wil God mij ook naar buiten nemen. Kijk maar naar de lucht! Onthou wat ik jou heb beloofd, niet wat je nu voelt, ziet of denkt is de waarheid. Wat ik zeg dat zal echt geschiedden. Kijk om je heen, ik ben de God die dit alles maakte, die jou als persoon gemaakt heeft. Denk je dan, dat iets te moeilijk voor mij is? En als Hij mij mee naar buiten neemt, dan kan ik alleen maar knielen. Na het gebed, ging ik tekenen in de Bijbel met het lied van de Casting Crowns

Bij Genesis 15 tekende ik sterren, dwars over beide pagina's. Ik schreef in het kort een belangrijke zin uit mijn gebed erbij. Zodat ik wanneer ik de Bijbel hierbij open sla er weer aan herinnert word. Dat ik dwars door alles van de wereld heen, wil stil staan en omhoog wil kijken. Maar ook dat ik terug mag denken aan dit moment. Want deze momenten, het zijn voor mij momenten met een gouden rand. Moment die, wanneer ik het beleef de Hemel dichtbij brengt. 

Daarnaast ging ik door en las ik hoofdstuk 16 en 17. Ik werd bepaald bij het verbond dat God sloot met Abram. Zijn naam werd hierbij veranderd, een mooi verbonds ritueel. Dit gebeurd ook bij een bruiloft, alleen dan bij de achternaam. God sloot een verbond met Abraham, en daardoor met al zijn nakomelingen. Van generatie tot generatie. En voor het beeld dat ik heb met het verbond wil ik eigenlijk terug naar een eerder hoofdstuk van Genesis.In hoofdstuk 3 bij de zondeval, daar zie ik voor mij hoe Adam en Eva zich bedekte met bladeren. Wat ik nu lees in hoofdstuk 17 maakt mij bewust van iets heel belangrijks. Het volgende: wanneer je jezelf bedekt zonder het bloed, dan heb je het misschien voor het mensen oog goed toebedekt, maar dan is je schaamte (je zonde) niet voor God bedekt.

God zelf gaf aan Adam en Eva dierenvellen. Daar zit een boodschap in. Het is daarom ook wel meer begrijpelijk waarom God het offer van Kaïn niet aannam. God had een voorbeeld gegeven. Zonder dat er bloed vloeit kan je niet meer bij mij komen. Door de zondeval is het donker geworden tussen God en de mens. Wanneer er bloed (van een dier) vloeit dan kan Ik weer verbinding met je maken. God zelf deed het voor met de dierenvellen. Maar ook in het verbond met Abraham word dit zichtbaar. God sloot een verbond met Abraham en zijn nageslacht. Als teken moesten alle jongens, maar ook alle mannen besneden worden. Ik zie het als een bloed verbond. Er moest bloed vloeien. Ook voor ons moet bloed vloeien, maar hoe wonderlijk dat Jezus Zijn bloed aanbiedt aan ons allemaal. Heb jij dat geschenk al aangenomen? Alleen dan kan je bij Zijn volk horen. Maar vooral: alleen dan is de weg naar God weer open. Bij Genesis 17 schreef ik dan ook met letters het woord verbond met druppels bloed die naar beneden gevallen zijn. Het beeld voor mij het bovenstaande stuk uit.