Doorgaan naar hoofdcontent

SchrijfBijbel Genesis 19

Wat een indrukwekkend verhaal blijf ik dit vinden. Met mij reis door de Bijbel ben ik aangekomen bij Sodom en Gomorra. In de levenslessen die ik schreef over Abraham liet ik van de week al lezen dat de Heer Abraham mee nam in Zijn plannen. Hij vertelde wat Hij van plan was. Dat bracht dat het hart van Abraham net zo bewogen was als dat van God. Abraham ging pleiten voor de rechtvaardigen in deze twee steden. Er staat nergens in Genesis 18 dat er rechtvaardigen over waren. God zou de steden sparen als er nog 10 rechtvaardig zouden zijn. De steden zijn vernietigd maar de Heere was een genadig God. Hij spaarde Lot en zijn familieleden. Het is een bekend verhaal voor mij. Toch wilde ik mij inzetten om het te lezen met vernieuwende blik. Vaak merk ik als ik een verhaal goed ken dat ik denk, oja dat weet ik al. Nu zette ik mezelf aan om te vinden wat God door dit stuk geschiedenis aan mij mee wilde geven. Wat kan ik er nu mee!

De blik van de Heere


Het was de blik van de Heere die over de stad ging. God zag wat er gebeurde, Hij ziet het ook nu. Hoe de aarde er aan toe is, wat de mensen elkaar aan doen, hoe wij in het leven staan maar vooral: Hoe weinig waarde levens hebben. We hebben het over waardig en voltooid, zijn bezig met dood en leven en hoe daarmee om te gaan. Heeft God ons al niet laten weten wat DE manier is van omgaan met leven? Heb God lief met alles wat in je is, en heb je naaste lief als jezelf. Als jij een waardevol gevoel wil over jezelf, geef het dan ook aan iemand anders. Wanneer iedereen zich hieraan houdt dan is het leven waard(evol)! Gods blik is op ons, maar met genade zo ervaardde ik het bij het lezen. Zijn hart was bewogen door het onrecht en de zonden. Naast het bloed wat door Kaïn van de grond op was gestegen, waren nu de zonden naar de Hemel opgeklommen. Dit kon niet meer, Hij zou de stad bezoeken en kijken of dat wat Hij hoort en ziet ook klopt. Of het gegrond is wat ik voel. Wat doe ik met mijn gevoelens? Sta ik open om te kijken wat de gronden ervan zijn? Klopt het eigenlijk wel. God deed het, ondanks wat Hij hoorde en zag, ging Hij zelf kijken! Dan komt het gesprek dat Abraham voert om de rechtvaardigen te redden. God had gedeeld met Abraham, nu gaf Hij Abraham ook de ruimte, er was een gesprek mogelijk! God is genadig, telkens weer beloofd Hij het aantal rechtvaardigen dat Abraham noemt te redden als Hij ze zou vinden. Genadig is Hij nu nog steeds. Waar staan wij? Hoe sta jij tegenover God? De zonden stapelen op, we zien vele dingen al niet eens meer omdat ze normaal zijn. Maar heb jij weleens dat gevoel van binnen, zo hoort het toch eigenlijk niet. Ik schreef op dat we niet achterom moeten kijken. Zoals de Heere ook waarschuwde tegen deze vluchtende familie. Hij gaf hen het leven, kijk niet om naar de dood. Schenk geen aandacht aan het duister! Vlucht ervan weg en kijk naar het Leven! Een nieuw leven, een nieuwe kans, ja ook ik krijg een nieuw leven. Wat doe ik daarmee? Kijk ik om naar de zonden, de dood en het duister? Het verlamd mij! Ik mag vooruit kijken, er is een hoopvolle toekomst en mijn God is genadig!

Dit is mijn uitwerking uiteindelijk geworden van de Bible Journaling rondom Sodom en Gomorra, het vuur en de zwavel die uit de Hemel neerdalen raakt de stad, maar kijk niet achterom. Kies voor het leven!


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…