Doorgaan naar hoofdcontent

Levenslessen van Isaak

Op zijn veertigste is Isaak getrouwd, de weg naar zijn bruiloft ging wel heel bijzonder. Abraham, zijn vader, had zijn knecht op pad gestuurd voor een vrouw voor Isaak. Deze knecht bad tot God, Heere ik sta nu bij deze bron, straks komen de meisjes om water te putten. Het meisje dat ik vraag om water uit haar kruik om mij te drinken te geven en dat dan zal antwoorden: Ga uw gang en ik zal uw kamelen ook te drinken geven, laat dat het meisje zijn voor uw dienaar Isaak. Dan weet ik dat U ermee genegen bent. Dat het ook Uw keuze heeft dat dit meisje bij Isaak hoort als zijn vrouw. Zo kwam Rebekka in het leven van Isaak. Zo mooi hoe ik dan lees dat Isaak troost vond bij Rebekka na het sterven van zijn moeder.

Gebed als sleutel


Rebekka leek onvruchtbaar, hiervoor ging Isaak vurig bidden voor zijn vrouw. Wat mooi om te lezen dat hij bad voor zijn vrouw. Bidden voor de partner is een heel krachtig iets, het verbind je nog sterker aan elkaar. Het stuk wat ik las, het raakte iets, het is zoiets puurs. Hij bad vurig en de Heere verhoorde zijn gebed staat er. Rebekka werd zwanger, ze droeg een tweeling. En zoals ik lees kregen Isaak en Rebekka niet zomaar een tweeling. Tijdens de zwangerschap al merkte Rebekka op dat haar kinderen botsten met elkaar. Ze vroeg zich zelfs af:

Als het zo moet gaan, waarom leef ik dan nog?

Een hele heftige vraag! Het is een vraag die ik herken, alleen niet van een zwangerschap. Wat heb ik geworsteld met als dit mijn leven is, waarom leef ik nog? Het geeft een diepe pijn weer. Wonden waar je niet overheen kan kijken naar het leven wat er ook is. Rebekka angst waar ze niet meer overheen kon kijken, niet kon kijken naar het komende leven, ze werd er alleen nog maar bang van! Dan lees ik nog iets heel bijzonders. En ik wil jou als jij worstelt met de zin van je leven, de pijn in je leven en als je nu geen uitweg ziet dezelfde weg wijzen:

Rebekka ging bij de Heere te rade met haar gevoel!

Ze ging met God in gesprek, dat is gebed. Durf jij eerlijk te vertellen aan God hoe jij je voel? Rebekka deed het, ze ging met deze kwetsbare gevoelens naar God toe, Hij liet haar niet staan en maakte haar duidelijk wat er gaande was. Nu was dit niet zo zeer heel positief, toch kan het soms fijn zijn om het gewoon maar te weten. Een duidelijkheid en rust geeft dat. Wat deze gemoedstoestand van Rebekka met Isaak deed? Dat lezen we nergens. Het enige wat ik zie is dat de sleutel voor het leven van Isaak en Rebekka toch echt gebed is. 

Zo vader zo zoon


Isaak vluchtte door hongersnood zijn land uit. In dit stuk van het verhaal zie ik hoeveel hij lijkt op zijn vader. Je krijgt allemaal als kinderen dingen mee van je ouders. Vaak kopieer je onbewust ook hoe je om kan/moet gaan moet situaties. Isaak vluchtte naar het land van Abimelech, naar de Filistijnen. Hij deed daar net als zijn vader, alsof zijn vrouw zijn zus was. Totdat Abimelech in de gaten kreeg dat Rebekka zijn vrouw was. Toen werd er ingegrepen. Abimelech waarschuwde zijn hele volk! Een ieder die Isaak of Rebekka aan zou raken zou gedood worden. Isaak zaaide in het land en hij oogstte nog hetzelfde jaar honderdvoudig. Hij werd gezegend door God! Er staat zelfs dat hij schatrijk werd. Ook Abraham werd gezegend. Op hoge leeftijd werd hij nog schatrijk door het ontvangen van zijn zoon Isaak! 


Graven naar water


De Filistijnen zagen dit alles gebeuren, ze werden jaloers. Ze bedachten een plan om het Isaak moeilijk te maken. Alle putten die de knechten van Abraham gegraven hadden maakte ze onbruikbaar door ze vol te gooien met aarde. Er werd zand in het plan gestrooid in de hoop dat alles hierop stuk zou lopen. Als Isaak niets had gaan doen? Dan had de zegen ook snel gestopt. Zonder water kunnen we niet, ook Isaak niet. Maar Isaak groef de putten weer open en gaf ze dezelfde naam, als die Abraham gegeven had. Ook Isaaks knechten gingen graven in het dal, ze troffen helder water aan. Het stroomde. En dat is een zegen van God. Stromend water maakt schoon, is gezond en geeft leven. Maar put na put kwam er onenigheid. Isaak hield niet op en bleef doorgaan met zoeken, samen met zijn knechten. De eerste put waarover geen ruzie ontstond was Rechobot, de Heere heeft ruimte gegeven in dit land en nu kunnen we uitbreiden. Tijdens het graven naar water is bij Berseba de Heere aan Isaak verschenen. Ook hij kreeg een wonderlijke belofte van God. Hij zou vele nakomelingen krijgen maar ook de belofte dat God altijd aan zijn zijde zou staan. Dat hij niet hoefde te vrezen. Weer vonden ze water, bij Seba, daarom heet de stad tot nu toe Berseba. Isaak en Abraham waren op zoek, in beweging, naar stromend water. Wat doen wij om de zegen van stromend water levend te houden in ons? Dat we vruchtbaar zijn, dat we andere mensen leven geven omdat er in ons een bron ontsprongen is en levend gehouden is. Wanneer mensen er zand in proberen te gooien, er stenen in gooien. Blijf dan in beweging om de bron vrij te houden. De weg naar God open te houden en daarin te blijven geloven. 


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…