Doorgaan naar hoofdcontent

SchrijfBijbel Genesis 12

Ondertussen verder gegaan met de SchrijfBijbel. Het is echt een proces om zo de Bijbel te lezen. Met hele andere ogen lees ik nu een hoofdstuk. Er vallen dingen op waar ik nooit zo bewust van was. Genesis 12 gaat over Abram, afgelopen week schreef ik daar ook al het eerste deel levenslessen over. Deze kan je terug vinden via de volgende klikbare link: Levenslessen van Abram. Ook de blog die aan de beurt is wat betreft Bible Journaling, past hier bij. Genesis 12 zette mij stil bij de opdracht die Abram kreeg, maar die nog steeds ook voor ons geld. Trek uit je land, ga weg uit dit land, bij alles wat je kent. Ga naar het land dat ik je wijs, dat ik je beloofd. Onze opdracht is, laat de wereld los, ga op zoek naar dat wat van Mijn wereld is. Onder het tekenen en verven gaan dan mijn gedachten. Kan ik de wereld loslaten? Ook ik ben op weg naar Zijn beloofde land. Het is een training, een reis. Het begin gaat vooral om Hem leren kennen, Hem ontdekken, maar toch al gehoorzamen. Met vallen en opstaan toch Zijn weg gaan.

Obstakels kunnen we tegen komen, ook Abram kende die. Zo was er de ruzie met zijn neef, hij koos voor de weg van God. Ook honger kwam op zijn pad. Daarin koos hij voor een eigen oplossing. Maar wat hij ook deed, God bleef hem beschermen. God had Abram gekozen. Met die keuze en de belofte die Abram kreeg, koos God voor de hele wereld. Wat een geduld en liefde, en wat een genade voor Abram, maar ook voor mij! Ik besloot een kameel te tekenen op weg naar het Licht. God is Licht, en daar wil ik mij naar toe keren. Nu nog met vallen en opstaan. Maar wel met die motivatie. Aan de andere kant schreef ik wat tekst die ik binnen kreeg tijdens het tekenen en te waardevol vond. Zonde als die inzichten verloren zouden gaan.

Trek weg uit je land. Ga naar het land dat ik je wijs!


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…