Doorgaan naar hoofdcontent

Levenslessen van Abraham (deel 2)

Abram koos voor vrede en liet Lot als eerste kiezen. Lot koos voor het stuk van de Jordaanvallei. Zijn gebied ging tot aan de stad Sodom.Niet snel daarna was er een slag van aan de ene kant 5 koningen en aan de andere kant 4 koningen in de Siddimvallei. Lot werd weggevoerd met al zijn bezittingen, want hij woonde in Sodom. Een vluchteling die het overleefde kwam dit bij Abram melden. Toen Abram hoorde dat zijn neef Lot gevangen was genomen, bracht hij een ieder op de been, 318 mannen en achtervolgde Kedorlaomer en bondgenoten. s'Nachts viel Abram hen aan, versloeg hen en volgde hen tot een stad ten noorden van Damascus. Niet alleen zijn neef Lot, maar alles wat was buit gemaakt, heeft Abram bevrijd. Melchizedek, de koning van Salem, priester van God, de Allerhoogste zegende Abram. Alweer werd Abram gezegend! Abram wilde niets houden van wat hij had bevrijd. Niemand zou kunnen zeggen, ik heb ervoor gezorgd dat Abram rijk is geworden. Nee enkel Gods zegen is het! Als je iets gedaan hebt waar je veel mee bereikt? Mensen zeggen: Je mag het wel houden, dan voelt dat als niet meer dan normaal. Daar heb je toch ook alle moeite voor gedaan. Je hebt er recht op. Maar Abram vertrouwde op God. Dat was voor hem genoeg. Wat heerlijk, we hoeven onze rijkdom niet zelf te verzamelen!

Naar boven kijken


Wanneer God weer aan Abram verschijnt en zegt dat Hij Abram zal belonen, dan raakt Abram toch wel in de put. Wat heeft beloning voor zin? Wie zou er iets aan de rijkdom van Abram hebben? Hij zegt dan tegen God: Ik zal kinderloos sterven en mijn bezit zal in de handen van mijn knecht komen.Ik zie Abram zijn tent in kijken, leegte. Een hart vol verlangen, vol van de zegeningen en belofte die God gegeven had, maar toch lege handen. Een werkelijkheid voor vele mensen, zo menselijk neergezet. Abram keek naar beneden, naar de aarde. Daarop deed God iets heel moois. Hij leidde Abram naar buiten, kijk eens omhoog. Niet naar de wereld, niet naar de aarde en zoals jij het denk. Kijk nu eens met mij mee, over de problemen heen. Kijk naar mijn macht, als ik de sterren aan de hemel kan bevestigen, dan kan ik toch zeker, wanneer Ik het wil jou de lang beloofde zoon geven?! Laten we eens even onze blik op ons probleem vestigen, misschien heb je geen werk, en God zou zegenen, misschien is er ziekte en is er al veel gebeden voor genezing zonder resultaat terwijl God toch hersteld?! Loop eens naar een open en stille plek en kijk eens naar de hemel. Kijk eens naar de lucht, tel de sterren maar, bij Abram zei Hij: Zo groot word je nageslacht. Tegen ons zegt Hij: Ik zette ze aan de lucht, ik heb jouw gemaakt en Ik zorg voor jouw (psalm 8 vind ik hier zo mooi bij passen). God rekende het vertrouwen dat Abram hierdoor kreeg aan hem toe, als een rechtvaardige daad.




Eigen oplossing


Toch blijven kinderen voor Abram en Sarai nog steeds uit. Sarai doet Abram een voorstel. Zonder overleg met God stemt Abram ook in. Ondanks alle belofte die God speciaal deed. Nee had God hem gezegd, nee niet je dienaar zal jou bezit erven, maar een kind door jou verwerkt. Misschien maakte het voor God niet uit met welke vrouw, als het maar van Abram was? Een menselijke gedachte, maar is zo'n gedachte van God? Laten wij Zijn wil geschiedde? Als we lang moeten wachten komen we ook met eigen wegen, vinden we wel een manier, om toch te krijgen wat we willen. We vinden ook allemaal dingen, soms zelfs in Gods woord, waardoor het heel mooi toegedekt word. Maar later, jaren later, zie ik Jezus zitten in de hof van Getsemane, voor mij. En Hij huilt, Hij zweet bloed, en wil niets liever dan die beker vol van mijn ellende, en de ellende van de wereld, aan Hem voorbij laten gaan. Toch sprak Hij: Maar niet Mijn wil maar Uw wil geschiedde. Kan ik dat, in navolging van Hem?! Abram niet, hij verwekte bij de slavin van Sarai, Hagar, een zoon. Wat staat er dan: Direct verloor Hagar het respect voor haar meesteres. Er komt onvrede met haar positie en de rol. Het kwam scheef en direct ging alles scheef. Een hellend vlak. Verdrietig en kwetsend, het maakt pijnlijk duidelijk hoe het gaat als we God niet volgen, maar onze eigen verlangens. Sarai maakte het leven van Hagar zo zwaar dat Hagar vluchtte. Maar God was ook bij Hagar! God leerde haar, ga terug en blijf in de functie die je had, dat is jouw rol. Wees gehoorzaam! God heeft voor haar ook een zegen, Hij beloofd ook haar veel nakomelingen, noem je zoon Ismaël, want de Heere heeft gehoord hoe zwaar je het te verduren had. Hagar ze voelt zich gezien als mens. Ze noemt God een God van zien, Lachaï-Roi. Wat je ook gedaan hebt, hoe je er aan toe bent. Weet: God ziet jouw. Hij wil er voor je zijn! Laat je Hem er ook zijn? Soms is het nodig om uitgeput ergens bijna neer te vallen voordat Hij pas door kan dringen. Soms zijn we zo bezig met ons leven, ons gevoel of met overleven dat we niet beseffen waar Hij is. Heeft de Heere jouw al eens aangetroffen en iets mogen delen, je mogen laten voelen: Ik zie jou?

Dit is deel 2 over Abram, in een serie van levenslessen. Wil je eerdere levenslessen lezen? Dat kan. Ik heb iets leuks gemaakt aan de rechterkant van mijn pagina zie je een wolk met labels. Daar vind je ook een label: levenslessen. (alleen op pc/laptop/of als je kijkt op je mobiel bijna onderaan kan je klikken op: internetversie weergeven).

Reacties

  1. Reacties
    1. Ja dit was zo'n bemoedigend beeld. Van mezelf kijk ik ook vaak naar hoe alles tegen zit, anders gaat dan ik wil... Ik mag uit mijn tent, naar Hem opkijken. Wonderlijk, nog steeds van toepassing voor ons. Dank je wel voor je compliment!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

In de stilte

Stilte
Dat is
Waar ik U
Telkens weer kan vinden
Rust

Rust
Is wat
U mij geeft
Als ik kom schuilen
Geborgen

Geborgen
Weet ik
Dat ik ben
Dat geeft mij de 
Vrijheid

Vrijheid
Om over
U te spreken
Of te schrijven in
Stilte

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Mezelf liefhebben (Deel 2)

Heb je naaste lief als jezelf, en dan vooral het laatste stuk. Het heeft mijn ogen geopend voor een deel in mijn hart. Een deel wat ik graag afgesloten liet, waar ook nog niet echt de tijd voor was gekomen. Sinds twee weken, durf ik er wel in te kijken. Dat was eng, spannend en heel kwetsbaar. Wat zou het met mij doen. Om eerlijk onder ogen te komen dat ik mezelf niet liefhad. Het zorgde voor een innerlijk proces. Op mijn vorige blog heb ik vele reacties gehad, via verschillende wegen. Nog niet alle antwoorden heb ik beantwoord, maar dat gaat zeker komen! Ik heb beloofd jullie, als lezers, mee te nemen in mijn proces. Waarvan ik wel eerlijk zeg dat ik sommige dingen heel moeilijk vind om nog in woorden te vangen.

Op onderzoek uit
Ja dan kom je er achter dat je niet echt jezelf lief hebt. Ik gedoog mezelf en kan best trots zijn wanneer ik iets nieuws doe, of iets heel goed gedaan heb. Vooral dan heb ik weleens het idee: Ik hou van mezelf. Dat bedoelen ze er zeker mee! Zo hield ik mezel…