Doorgaan naar hoofdcontent

Geliefd?!

Op dit moment ben ik weer in een fase dat ik zo blij ben dat Jezus overwonnen heeft.
Dat Hij Zijn weg gegaan is en alle zonde, pijn en ellende op zich heeft genomen en daarmee gezorgd heeft dat er een weg is.
Ik heb altijd geleerd dat Jezus bij Zijn sterven satan overwonnen heeft.
Maar steeds meer kom ik tot het besef:

Hij overwon niet alleen satan en zijn praktijken, maar ook al het kwaad in mij!


Dat was Jezus gedaan heeft was niet alleen voor zaken buiten mij.
Heel vaak loop ik er namelijk tegen aan dat ik het kwade doe, dat ik mensen teleurstel of verdrietig maak, dat ik verkeerde keuzes maak.
Nee, dat is niet iets wat ik wil, maar het lijkt wel of ik er niet aan kan ontkomen.
Hoe hard ik ook mijn best doe om deze nare dingen te voorkomen, ze blijven toch telkens weer op mijn pad komen.
Jezus droeg die pijn en die fouten van mij, aan het kruis.
Dan denk ik aan Paulus die al schreef:

Want ik weet, dat in mij, dat is, in mijn vlees, geen goed woont; 
want het willen is wel bij mij, maar het goede te doen, dat vind ik niet. 
Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik.
(Romeinen 7 : 18-19)

Dan mag ik beseffen de verlossing die God mij gegeven heeft is zo groot!
Het gaat zo diep wat Hij voor mijn gedaan heeft.
Daar kan ik geen woorden voor vinden.
De zonde het zit in mij, het is ook zichtbaar in mijn leven.
Gebrokenheid in mijn gezin, iets wat ik heel moeilijk heb gevonden en soms nog vind.
Maar er is nog zoveel onzichtbaar, ook in mijn leven, ondanks dat ik heel open en eerlijk blog, gaat er nog zoveel mis wat 'verborgen' is.
Maar niet voor Hem.
En Hij ziet alles, maar niet in boosheid of toorn.
Wanneer ik mij tot Hem keer, en mijn zonde belijd, schuld beken, dan mag ik weten:

Jezus droeg ook dat wat voor anderen 'verborgen' is aan het kruis, en nam het op zich, om het heel ver de wereld uit te dragen.


Daar moet ik aan denken, nu ik last heb, al een tijdje van een keuze die ik gemaakt heb.
Nu ik door de keuze heel lang moeite had, hoe zien de mensen die het raakte mij nu?
En ik liet het woekeren, mijn hoofd was er klaar mee en daarom vond ik dat alles klaar moest zijn.
Daardoor gaf ik ruimte aan deze gevoelens om te groeien.
Het ging aan mij knagen, diep van binnen.
En eigenlijk altijd op mijn zwakke punt word ik dan geraakt:

Jij, je bent niet geliefd!

Dat gevoel, dat geeft mij nog steeds erg veel innerlijke pijn.
Waardoor ik afgelopen weken, ja ik zal het eerlijk delen, weer ben gaan bijten op mijn lip.
Niet te stoppen lijkt die drang.
Mijn vriend hielp mij om er bewust van te zijn, op een lieve, subtiele maar duidelijke manier.
Toch wat ik ook deed, hoe hij hielp, het stopte niet.
Gisteren bad mijn vriend voor mij, nadat we eerst een heel mooi gesprek hierover hadden.
In gebed vroeg Hij of Jezus mij wilde helpen dit weer te overwinnen.
Maar ook om mij een blijvend gevoel te geven dat ik geliefd ben.
Het gebed het raakte mij, Zijn Geest raakte mijn hart.
Dat bracht mij in tranen!
Ook al faal ik, maak ik fouten, doe ik verkeerde dingen:

Ik ben geliefd!

Omdat Hij het kwade in mij overwonnen heeft, en mij telkens weer hersteld.
Wat heeft Hij een geduld met mij.
Dat kan alleen maar echte liefde zijn!
Op dit moment kan ik melden dat ik vandaag nog niet gebeten heb.
Dat maakt mij zo ontzettend blij!
Willen jullie voor mij mee bidden?




Reacties

  1. Ik zal voor je bidden! Zo knap hoe kwetsbaar je durft te zijn en daarmee ook anderen kunt helpen. Je geliefd voelen en me niet te snel afgewezen voelen is ook een thema voor mij dat steeds terugkomt. Dank je wel voor deze eerlijke blog!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor je reactie Johanneke! Het is vallen maar toch weer opstaan. Sterkte ook voor jou!

      Verwijderen
  2. Het raakt me dat je zo open durft te zijn... Leerzaam om dit te lezen:).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi om anderen hiermee te helpen. Kwetsbaar zijn geeft ruimte. Vooral voor mezelf, dat ook dit deel er mag zijn.

    Dank je wel voor je reactie! Leuk

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Rouwen is een werkwoord

Achter elke traan van verdriet,
schuilt de glimlach van herinneringen.        Foto gemaakt door Sandra Keereweer Vier het leven fotografie


Mijn wereld is veranderd, en daarin moet ik een nieuwe koers leren varen. Dat uit zich in vele verschillende vormen. Nieuwe rituelen maken voor bijvoorbeeld de Moederdag, die ik voor het eerst heb meegemaakt zonder een moeder te hebben. Maar ook in vele andere dingen loop ik ertegenaan dat er een gat geslagen is. Dat het anders gaat, dat ze gemist word. Eigenlijk al heel snel merkte ik dat het daadwerkelijk een groot verschil was in mezelf.

Leven zonder moeder
Mensen vragen aan mij nu weleens: Hoe is het nu zonder moeder? Twee maanden geleden is zij overleden. Ik merk dat ik nog steeds geen antwoord kan geven. Ik heb rust en vrede, vooral omdat ze zolang heeft gevochten. Omdat ik haar de rust gunt die ze nu mag hebben. Er is voor haar geen betere plek dan in de armen van onze Vader in de Hemel. Maar andere momenten mis ik haar hier bij mij, of rak…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Genade alleen...

Geloven is geen prestatie van ons.
Niemand kan het zelf verdienen! Het is genade. Een spontane, niet zelf verdiende Goddelijke gunst.Het is genade door God geschonken, die de weg van geloof opent. Hij begint deze weg niet alleen, Hij houdt het ook in stand! Dwars door alle problemen die dit leven kan geven.

Efeze 2:8-9
Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof, en dat niet uit u, het is Gods gave. Niet uit de werken, opdat niemand roeme. (Statenvertaling 1618-1619)


                              Brede en smalle weg Genade niet verdiend Het is juist die genade die je leven totaal omkeert! Ik mocht Zijn genade aannemen, en niet eenmalig maar telkens opnieuw, mag ik dat overweldigende gevoel ontvangen. Ik kon het niet grijpen, nemen of eisen. Het kon alleen aan mij geschonken worden, en door mij worden ontvangen. Om niets van mij, en door alles van God! Want wanneer je het verdiend hebt, dan is het een 'logisch' vervolg dat je een beloning krijgt. Nee ik had het tegeno…