Doorgaan naar hoofdcontent

Geliefd?!

Op dit moment ben ik weer in een fase dat ik zo blij ben dat Jezus overwonnen heeft.
Dat Hij Zijn weg gegaan is en alle zonde, pijn en ellende op zich heeft genomen en daarmee gezorgd heeft dat er een weg is.
Ik heb altijd geleerd dat Jezus bij Zijn sterven satan overwonnen heeft.
Maar steeds meer kom ik tot het besef:

Hij overwon niet alleen satan en zijn praktijken, maar ook al het kwaad in mij!


Dat was Jezus gedaan heeft was niet alleen voor zaken buiten mij.
Heel vaak loop ik er namelijk tegen aan dat ik het kwade doe, dat ik mensen teleurstel of verdrietig maak, dat ik verkeerde keuzes maak.
Nee, dat is niet iets wat ik wil, maar het lijkt wel of ik er niet aan kan ontkomen.
Hoe hard ik ook mijn best doe om deze nare dingen te voorkomen, ze blijven toch telkens weer op mijn pad komen.
Jezus droeg die pijn en die fouten van mij, aan het kruis.
Dan denk ik aan Paulus die al schreef:

Want ik weet, dat in mij, dat is, in mijn vlees, geen goed woont; 
want het willen is wel bij mij, maar het goede te doen, dat vind ik niet. 
Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik.
(Romeinen 7 : 18-19)

Dan mag ik beseffen de verlossing die God mij gegeven heeft is zo groot!
Het gaat zo diep wat Hij voor mijn gedaan heeft.
Daar kan ik geen woorden voor vinden.
De zonde het zit in mij, het is ook zichtbaar in mijn leven.
Gebrokenheid in mijn gezin, iets wat ik heel moeilijk heb gevonden en soms nog vind.
Maar er is nog zoveel onzichtbaar, ook in mijn leven, ondanks dat ik heel open en eerlijk blog, gaat er nog zoveel mis wat 'verborgen' is.
Maar niet voor Hem.
En Hij ziet alles, maar niet in boosheid of toorn.
Wanneer ik mij tot Hem keer, en mijn zonde belijd, schuld beken, dan mag ik weten:

Jezus droeg ook dat wat voor anderen 'verborgen' is aan het kruis, en nam het op zich, om het heel ver de wereld uit te dragen.


Daar moet ik aan denken, nu ik last heb, al een tijdje van een keuze die ik gemaakt heb.
Nu ik door de keuze heel lang moeite had, hoe zien de mensen die het raakte mij nu?
En ik liet het woekeren, mijn hoofd was er klaar mee en daarom vond ik dat alles klaar moest zijn.
Daardoor gaf ik ruimte aan deze gevoelens om te groeien.
Het ging aan mij knagen, diep van binnen.
En eigenlijk altijd op mijn zwakke punt word ik dan geraakt:

Jij, je bent niet geliefd!

Dat gevoel, dat geeft mij nog steeds erg veel innerlijke pijn.
Waardoor ik afgelopen weken, ja ik zal het eerlijk delen, weer ben gaan bijten op mijn lip.
Niet te stoppen lijkt die drang.
Mijn vriend hielp mij om er bewust van te zijn, op een lieve, subtiele maar duidelijke manier.
Toch wat ik ook deed, hoe hij hielp, het stopte niet.
Gisteren bad mijn vriend voor mij, nadat we eerst een heel mooi gesprek hierover hadden.
In gebed vroeg Hij of Jezus mij wilde helpen dit weer te overwinnen.
Maar ook om mij een blijvend gevoel te geven dat ik geliefd ben.
Het gebed het raakte mij, Zijn Geest raakte mijn hart.
Dat bracht mij in tranen!
Ook al faal ik, maak ik fouten, doe ik verkeerde dingen:

Ik ben geliefd!

Omdat Hij het kwade in mij overwonnen heeft, en mij telkens weer hersteld.
Wat heeft Hij een geduld met mij.
Dat kan alleen maar echte liefde zijn!
Op dit moment kan ik melden dat ik vandaag nog niet gebeten heb.
Dat maakt mij zo ontzettend blij!
Willen jullie voor mij mee bidden?




Reacties

  1. Ik zal voor je bidden! Zo knap hoe kwetsbaar je durft te zijn en daarmee ook anderen kunt helpen. Je geliefd voelen en me niet te snel afgewezen voelen is ook een thema voor mij dat steeds terugkomt. Dank je wel voor deze eerlijke blog!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor je reactie Johanneke! Het is vallen maar toch weer opstaan. Sterkte ook voor jou!

      Verwijderen
  2. Het raakt me dat je zo open durft te zijn... Leerzaam om dit te lezen:).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi om anderen hiermee te helpen. Kwetsbaar zijn geeft ruimte. Vooral voor mezelf, dat ook dit deel er mag zijn.

    Dank je wel voor je reactie! Leuk

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…