Als je iets goeds doet, dan voel je er al snel van binnen 'fijner' door.
Dat merk ik bij mezelf ook vaak.
En al helemaal als andere mensen het opmerken.
Wanneer ze reageren met dankbaarheid en/of complimenten dan doet dit wat met mij.
Herken je dat?
Ik heb mijn beloning dan al gehad op aarde.
Het is voor mij een uitdaging om dingen te doen zonder mezelf daar voor te belonen.
Dingen doen zonder verwachtingen van anderen of van mezelf.
En ook om daardoor niet gezien te willen worden.
Dat is een hele uitdaging.
Hoe is dit voor jou?
Ik las dat het goed is om hierop alert te blijven.
En dan bedenk ik mij, ik heb niets van mezelf, ik kan niet roemen over mezelf.
Iedere dag opnieuw heb ik Zijn bloed nodig, heb ik Zijn vergeving nodig.
Enkel door Hem kan ik goed doen, niet door mezelf.
Mattheus 6:1
Wees op uw hoede dat u uw liefdegave niet geeft in tegenwoordigheid van de mensen om door hen gezien te worden; anders hebt u geen loon bij uw Vader, Die in de hemelen is.
Nu is het op persoonlijk vlak maar klein.
Dan kan je denken, ach hoe erg is dat.
Maar wat ik merk is dat het ook de kerken insluipt.
Wat is de motivering achter de dingen die we daar doen?
Dat kan ik twee kanten op zien zelfs.
Aan de ene kant de mensen die de gemeente dienen.
Maar ook de gemeenteleden zelf.
Voor wie geef jij je liefdegaven?
Dat wat je een ander schenkt, wat je doet om een ander te dienen, in de gemeente.
Voor wie sta je op het podium, wie dien je als je het geluid regelt, of zingt op het podium?
Maar ook aan de andere zijde, de gemeenteleden.
Die ondertussen eigenlijk allemaal wel 'iets' willen horen/ervaren/voelen in een dienst.
Voor wiens naam wil je dat?
Om gezien te worden?
Of om te kunnen ontvangen wat jij nodig hebt?
Is dat wat de motivering is?
Of mag het dieper gaan, om Zijn Naam, om Zijn eer.
Gaat het om ons, als mens in de dienst, of om Hem en Zijn wil, mag die nog geschiedde?
Soms best lastig als we zo bezig zijn met wat wij allemaal willen.
Eigenlijk is de kern wel, wil je dat anderen zien wat jij doet/wilt?
Of wil je dat God gezien en geëerd word en verwacht je jou waardering van Hem?
Als je liefdegave geeft, als je iets doet of schenkt aan anderen, vanuit liefde.
Laat het verborgen blijven.
Dan zal je in het openbaar hiervoor beloond worden.
Sowieso kan je er niks mee winnen, zeg ik je nu: Gods liefde voor jou veranderd er niet door.
Maak er geen moeten van, laat het een hartsverlangen zijn.
Mattheus 6: 3 -4
Maar als u een liefdegave geeft,
laat dan uw linkerhand niet weten wat uw rechterhand doet,
zodat uw liefdegave in het verborgene zal zijn; en uw Vader,
Die in het verborgene ziet, zal het u in het openbaar vergelden.
Wat mij zoveel rust geeft is dat het niet meer gaat om hoe mijn naam bekend komt te staan.
Het enige waar het om gaat is dat Hij alom bekend gemaakt word.
Dat mensen om ons heen Zijn naam gaan leren kennen.
En een relatie met Hem aangaan.
Ik kan niet met zoveel mensen tegelijk een relatie hebben.
Maar God's hart is groot genoeg, Hij kan er voor iedereen tegelijk zijn.
Hij wil er ook voor jou zijn!
Bloei voor Hem, en groei naar Hem.
Zoals de bloemen op het veld, er zijn om ons te verwonderen over onze Schepper.
Een mooie belofte, maar zo niet wat wij in deze wereld gewend zijn.
Dat merk ik bij mezelf ook vaak.
En al helemaal als andere mensen het opmerken.
Wanneer ze reageren met dankbaarheid en/of complimenten dan doet dit wat met mij.
Herken je dat?
Ik heb mijn beloning dan al gehad op aarde.
Het is voor mij een uitdaging om dingen te doen zonder mezelf daar voor te belonen.
Dingen doen zonder verwachtingen van anderen of van mezelf.
En ook om daardoor niet gezien te willen worden.
Dat is een hele uitdaging.
Hoe is dit voor jou?
Ik las dat het goed is om hierop alert te blijven.
En dan bedenk ik mij, ik heb niets van mezelf, ik kan niet roemen over mezelf.
Iedere dag opnieuw heb ik Zijn bloed nodig, heb ik Zijn vergeving nodig.
Enkel door Hem kan ik goed doen, niet door mezelf.
Mattheus 6:1
Wees op uw hoede dat u uw liefdegave niet geeft in tegenwoordigheid van de mensen om door hen gezien te worden; anders hebt u geen loon bij uw Vader, Die in de hemelen is.
Nu is het op persoonlijk vlak maar klein.
Dan kan je denken, ach hoe erg is dat.
Maar wat ik merk is dat het ook de kerken insluipt.
Wat is de motivering achter de dingen die we daar doen?
Dat kan ik twee kanten op zien zelfs.
Aan de ene kant de mensen die de gemeente dienen.
Maar ook de gemeenteleden zelf.
Voor wie geef jij je liefdegaven?
Dat wat je een ander schenkt, wat je doet om een ander te dienen, in de gemeente.
Voor wie sta je op het podium, wie dien je als je het geluid regelt, of zingt op het podium?
Maar ook aan de andere zijde, de gemeenteleden.
Die ondertussen eigenlijk allemaal wel 'iets' willen horen/ervaren/voelen in een dienst.
Voor wiens naam wil je dat?
Om gezien te worden?
Of om te kunnen ontvangen wat jij nodig hebt?
Is dat wat de motivering is?
Of mag het dieper gaan, om Zijn Naam, om Zijn eer.
Gaat het om ons, als mens in de dienst, of om Hem en Zijn wil, mag die nog geschiedde?
Soms best lastig als we zo bezig zijn met wat wij allemaal willen.
Eigenlijk is de kern wel, wil je dat anderen zien wat jij doet/wilt?
Of wil je dat God gezien en geëerd word en verwacht je jou waardering van Hem?
Als je liefdegave geeft, als je iets doet of schenkt aan anderen, vanuit liefde.
Laat het verborgen blijven.
Dan zal je in het openbaar hiervoor beloond worden.
Sowieso kan je er niks mee winnen, zeg ik je nu: Gods liefde voor jou veranderd er niet door.
Maak er geen moeten van, laat het een hartsverlangen zijn.
Mattheus 6: 3 -4
Maar als u een liefdegave geeft,
laat dan uw linkerhand niet weten wat uw rechterhand doet,
zodat uw liefdegave in het verborgene zal zijn; en uw Vader,
Die in het verborgene ziet, zal het u in het openbaar vergelden.
Wat mij zoveel rust geeft is dat het niet meer gaat om hoe mijn naam bekend komt te staan.
Het enige waar het om gaat is dat Hij alom bekend gemaakt word.
Dat mensen om ons heen Zijn naam gaan leren kennen.
En een relatie met Hem aangaan.
Ik kan niet met zoveel mensen tegelijk een relatie hebben.
Maar God's hart is groot genoeg, Hij kan er voor iedereen tegelijk zijn.
Hij wil er ook voor jou zijn!
Bloei voor Hem, en groei naar Hem.
Zoals de bloemen op het veld, er zijn om ons te verwonderen over onze Schepper.
Een mooie belofte, maar zo niet wat wij in deze wereld gewend zijn.
Reacties
Een reactie posten
Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:
schrijfgelukjes@gmail.com