Waar haal jij je waardering uit?
In deze maatschappij kan het best lastig zijn om niet mee te gaan in de aardse fundamenten voor (zelf)waarde.
Want wat als jij morgen geen werk meer hebt?
Wie ben jij dan?
Of als je morgen een rekening krijgt en je bent al je geld kwijt?
Wat is er dan nog van je over?
Als je bij God hoort dan blijf je altijd dezelfde.
Ik vind dat zo'n heerlijk iets!
Vandaag heb ik mensen teleurgesteld.
Iets waar ik heel veel moeite mee had, maar ik zat al zolang klem.
De slaap kon ik vannacht maar niet vatten en midden in de nacht heb ik het besluit genomen.
Dan maar mensen die in mij teleurgesteld zijn, God is dat niet.
Voor Hem blijf ik dezelfde.
God heeft mij taken gegeven, en als eerste is dat de kern van mijn leven.
Mijn kindjes, ik zelf en nu mijn vriend.
Daarna dingen daarbuiten.
Soms mag je best over grenzen gaan, buiten je comfortzone kijken en bewegen.
Daar wilt Hij ook kracht geven.
Ik heb daar al wel wat ervaringen van mogen opdoen.
Dat waren geweldige momenten, hoe eng of spannend het soms ook voelde.
Maar nu zat ik klem, zouden de mensen die mij het hardste nodig hebben er de dupe van zijn.
Ik erken ik heb mijn handen vol aan 'normale' dagen.
Want het is pittig, alleen overal voor te staan.
En dan ook dat alles wat afgesproken is om, ook al zijn we uit elkaar als partners, toch goede ouders te blijven, zo kwetsbaar te zien.
Dat is iets waar ik mij wel voor in wil zetten.
Maar wat mij enorm veel vraagt.
De kindjes verdienen dit wel, en dit is echt belangrijk!
Daardoor kon ik vandaag uitvoerende taken niet doen, zat ik klem qua tijd, ook omdat ik nog moest werken.
Keuzes maken, het is niet mijn sterkste kant.
Gisteren liep ik al heel de tijd in mijn hoofd te plannen, hoe ik het zou kunnen doen.
Maar het gevoel van het is teveel, ik kan het niet, kwam juist steeds meer omhoog.
Man moedig dacht ik, kom op Petrina, al die anderen kunnen het ook gewoon.
Maak het even af, doe het gewoon.
Ik kan andere mensen toch niet laten zitten.
Kies ik voor ja voor mezelf of nee voor mezelf?
En dan komt naar boven, durf ik kwetsbaar te zijn.
Mijn beperking neer te leggen?
Te laten zien aan anderen, ik red het niet, help mij?!
Daar midden in de nacht hoorde ik van iemand anders via de messenger van facebook, je bent goud waard,
Misschien niet altijd in ogen van mensen.
Maar inderdaad, ondanks de keuze die ik gemaakt heb, ben ik nog net zo kostbaar.
Want mijn waarde, ik krijg het niet door wat ik doe.
En het is niet gebaseerd op wat mensen van mij vinden.
Maar mijn waarde, het ligt in de mening van Jezus over mijn leven!
In deze maatschappij kan het best lastig zijn om niet mee te gaan in de aardse fundamenten voor (zelf)waarde.
Want wat als jij morgen geen werk meer hebt?
Wie ben jij dan?
Of als je morgen een rekening krijgt en je bent al je geld kwijt?
Wat is er dan nog van je over?
Als je bij God hoort dan blijf je altijd dezelfde.
Ik vind dat zo'n heerlijk iets!
Vandaag heb ik mensen teleurgesteld.
Iets waar ik heel veel moeite mee had, maar ik zat al zolang klem.
De slaap kon ik vannacht maar niet vatten en midden in de nacht heb ik het besluit genomen.
Dan maar mensen die in mij teleurgesteld zijn, God is dat niet.
Voor Hem blijf ik dezelfde.
God heeft mij taken gegeven, en als eerste is dat de kern van mijn leven.
Mijn kindjes, ik zelf en nu mijn vriend.
Daarna dingen daarbuiten.
Soms mag je best over grenzen gaan, buiten je comfortzone kijken en bewegen.
Daar wilt Hij ook kracht geven.
Ik heb daar al wel wat ervaringen van mogen opdoen.
Dat waren geweldige momenten, hoe eng of spannend het soms ook voelde.
Maar nu zat ik klem, zouden de mensen die mij het hardste nodig hebben er de dupe van zijn.
Ik erken ik heb mijn handen vol aan 'normale' dagen.
Want het is pittig, alleen overal voor te staan.
En dan ook dat alles wat afgesproken is om, ook al zijn we uit elkaar als partners, toch goede ouders te blijven, zo kwetsbaar te zien.
Dat is iets waar ik mij wel voor in wil zetten.
Maar wat mij enorm veel vraagt.
De kindjes verdienen dit wel, en dit is echt belangrijk!
Daardoor kon ik vandaag uitvoerende taken niet doen, zat ik klem qua tijd, ook omdat ik nog moest werken.
Keuzes maken, het is niet mijn sterkste kant.
Gisteren liep ik al heel de tijd in mijn hoofd te plannen, hoe ik het zou kunnen doen.
Maar het gevoel van het is teveel, ik kan het niet, kwam juist steeds meer omhoog.
Man moedig dacht ik, kom op Petrina, al die anderen kunnen het ook gewoon.
Maak het even af, doe het gewoon.
Ik kan andere mensen toch niet laten zitten.
Kies ik voor ja voor mezelf of nee voor mezelf?
En dan komt naar boven, durf ik kwetsbaar te zijn.
Mijn beperking neer te leggen?
Te laten zien aan anderen, ik red het niet, help mij?!
Daar midden in de nacht hoorde ik van iemand anders via de messenger van facebook, je bent goud waard,
Misschien niet altijd in ogen van mensen.
Maar inderdaad, ondanks de keuze die ik gemaakt heb, ben ik nog net zo kostbaar.
Want mijn waarde, ik krijg het niet door wat ik doe.
En het is niet gebaseerd op wat mensen van mij vinden.
Maar mijn waarde, het ligt in de mening van Jezus over mijn leven!

God loves you and so do i. Goed je weer even te zien gisteren <3
BeantwoordenVerwijderenThanks lieverd!! Ja was zo lang geleden. Fijn je even te zien maar dat was veel te kort <3
BeantwoordenVerwijderen