Doorgaan naar hoofdcontent

Gebed en geen reactie

Voor sommige dingen bid ik al heel lang.
En dan gebeurd het weleens dat ik er ongeduldig door word.
God weet toch dat ik bepaalde dingen niet zomaar aan Zijn voeten neerleg.
Waarom merk ik nou niets, waarom veranderd er nou niets, waarom voel ik nou niets?
Zo bid ik echt al heel wat jaren voor mijn moeder.
Toch is ze nog steeds ziek.
Ja ondanks dat ik geloof in een God die geneest, is mijn moeder d'r ziekte(s) er nog steeds.
Dat is soms lastig, en dan komen de waarom's bij mij omhoog.
Herkennen jullie dat?

Of zes maanden lang bad ik of God wilde zorgen voor recht in een onrechtvaardige situatie.
Ik behoorde te krijgen wat mij toekwam, maar dat kwam maar niet.
Inplaats van het zelf oplossen heb ik het los gelaten, in gebed bij Hem.
Maar wat duurde de zes maanden lang zeg!
En wat heb ik gemopperd, bang geweest, en wat voelde ik dat er mij onrecht aan gedaan werd.
Zonder dat ik zicht had op het einde.
Nu weet ik dat het zes maanden duurde, maar toen ik erin zat had ik geen idee.
Ik bleef bidden, maar voelde of zag niets veranderen.
Dat maakte mij soms tot een opstandig mens, diep vanbinnen.

Dat lijkt voor mezelf als ik het zo schrijf weer helemaal niet zo raar of erg.
Toch klopt deze houding niet.
Mag ik weten dat het anders is.
Op die momenten dat ik mij zo opstandig voelde durfde ik daarmee niet goed naar God.
Dat hield ik voor de mensen om mij heen.
Maar waarom?
Hielp dat?
Nou heel eerlijk, nee, het onbestemde gevoel van: waar is God als ik Hem nodig heb, dat bleef in mij.
Het knaagde aan mijn hart, het sprak door mijn gedachten en het beïnvloedde mij handelen.
Maar het lef om te zeggen:

Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?


Nee dat had ik niet.
Wie ben ik om dat tegen God te zeggen?
En dan al die mensen die telkens tegen mij zeggen: je bent niet alleen, God is altijd bij je!
Wat bracht dat mij telkens in conflict.
Ja ik weet verstandelijk wel dat Hij bij mij is.
En waarom spreek ik van een God die mij verlaten heeft?
Wie ben ik?
God heeft zoveel in mijn leven gedaan.
Maar echt, ik heb toch echt mijn momenten dat ik dit ervaar.
En zal ik dan eerlijk zijn?
Op dit moment zit ik weer in zo'n fase.
Mijn vriend en ik, we willen verder.
Maar er is nog iets uit het verleden, wat opgeruimd moet worden.
Letterlijk opgeruimd als in, verkocht.
Helemaal weg uit onze levens, want het hoort niet bij ons.
En, we kunnen niet verder zolang dit niet gedaan is.
Ik bid, hij bid, we bidden samen.
En ja we geloven allebei, God heeft een bedoeling met ons, en met deze weg.
Maar ik?
Ik word al weer opstandig, al zolang bidden, en er is nog geen resultaat.
God ziet u dit dan niet?
Dat waar ik heel lang al naar verlang, het ligt in het verschiet, maar het is nog net niet haalbaar.
Ik voel mij als het volk Israël in de woestijn, zo dicht bij het beloofde land.
Maar weer is er iets wat nog overwonnen moet worden voordat ze naar de Jordaan kunnen.
En ik doe hetzelfde als de Israëlieten, ik mopper en kan opstandig doen.
Ja ik weet dat er mensen zijn die zich dat bij mij niet kunnen voorstellen, maar geloof mij wees blij dat je het dan nog nooit gemerkt hebt.
Maar nu durfde ik te zeggen:

Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?


En ik kreeg geen antwoord, maar wel rust.
Vanochtend ging ik hardop bidden met mijn vriend.
Eigenlijk wilde ik niet, vroeg ik hem het te doen, maar van mij uit wat al lang geleden.
Samen bidden, en nu overviel het mij.
Geen tijd gehad om te bedenken wat ik God wilde zeggen, maar gelukkig wist de Geest de woorden wel.

Dank U Heere dat U aan het werk bent voor ons,
Ook al merken we het niet altijd.
Al voel ik het niet altijd, wil ik bedanken dat U voor ons bezig bent.
Wilt U mij vergeven dat ik koppig, opstandig en vooral ondankbaar doe.

Ja wat is de uitroep mooi uit Psalm 22!
Ik moedig je aan, als je dit gevoel ook heb, zeg het, spreek het uit naar God.
Vanuit je relatie, vanuit het weten, Hij is mijn God.
Ik verlang naar Hem terug.
Niet alleen om wat Hij doet, maar wel om wie Hij is.
Mijn Vader, die weet wat ik nodig heb!
Zolang wil ik Hem laten zien wat ik nodig heb, maar Hij weet het veel beter.
Het zijn voor mij lessen in geduld, lessen om mijn karakter te vormen.
Maar ook zijn deze momenten lessen in mijn relatie met God.
Juist in het donker mag ik namelijk herinneren, terughalen wat ik in het Licht heb ervaren.
Dankbaar en tevreden kan ik nu weer verder gaan.
Nu wil ik zeggen:


Ik zal volhouden en op U wachten. U zult mij uw vriendelijkheid en Uw liefde tonen, wat er ook gebeurt



Ken jij ook van die momenten, dat je opeens het niet meer voelt?
Dat je gaat twijfelen, of niet meer weet hoe verder?
Zeg dat maar eerlijk tegen God!
Ik weet niet waarom ik dat eerder niet durfde, misschien door hoe mijn beeld van God nog was.
Maar wat is het fijn om ook met dit deel van mij als persoon, van mijn leven, naar Hem toe te mogen.
Onze God kan het aan als we zo naar Hem komen.
Ik denk zelfs dat Hij ernaar verlangt.
Bespreek je gevoel niet alleen met mensen, maar veel meer nog met Hem!
Zullen we samen volhouden!?


"I stretch out my hands to you; my soul thirsts for you like a parched land. Selah" -Psalm 143:6:

Reacties

  1. Gebed vermag zoveel op Zijn tijd en Zijn wijzen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja geduld en vertrouwen het zijn lessen voor mij. Dank je wel voor je reactie!

      Verwijderen
  2. Heel herkenbaar Petrina. Ik neem jouw les ter harte.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo fijn te weten dat we niet alleen zijn he! Suc6 Anne

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Gezin om de Bijbel: Liefde vrucht van de Heilige Geest

Nadat we vorige keer begonnen waren over de Heilige Geest, gaan we ons nu meer verdiepen in de vruchten van de Geest. Wanneer de Heilige Geest in je leeft, dan kan je vrucht gaan dragen. Vruchten van het Koninkrijk van God. De eerst genoemde is: Liefde. 


Een voorbeeld van liefde
Jezus zelf liet ons zien wat onvoorwaardelijke liefde inhoud. Wie jij ook bent, wat je ook hebt gedaan, God houdt van jou! Door gehoorzaam zijn, veranderd Zijn liefde voor jou niet. Door jouw ongehoorzaamheid veranderd zijn liefde ook niet. Door onze zonde is God wel toornig, maar niet minder vol liefde. Dat is best ingewikkeld. Zo klinkt het in ieder geval. Dat God toornig is over de zonde, daarnaast ook van ons mensen blijft houden, dat beide tegelijk, zorgde ervoor dat Jezus naar de aarde kwam. De weg van de mens naar God was dicht. God kon die van boven openen, maar weet je wat bijzonder was? Dat deed Hij niet. Hij opende de weg, door God die mens werd. Jezus maakte voor ons de weg naar God weer open. Geen g…

Alleen door God

Wat kan geloven moeilijk zijn.
Juist omdat we zo gewend zijn dat we iets moeten doen, iets moeten kunnen of iets moeten zijn.

Met ik kom je er niet
Met alles wat ik ooit zou doen, zou kunnen of zou zijn kan ik nog niet voor Gods troon verschijnen. De weg van de aarde naar de Hemel is afgesloten. Wij kunnen daar niet doorheen. Niets van wat wij doen als mens zal kunnen bewerken dat je weer een kind van God word. Er is niets waarop wij kunnen staan en zeggen: Maar God ik...... Geloven in God begint niet bij de mens, komt niet tot stand door de mens. Toch is er een weg vrij voor iedereen! Alles is al wel volbracht er is een doorgang naar de Hemel. Al loopt die zo anders als dat wij mensen gewend zijn of van nature zouden lopen.

God naar de mens
Jezus heeft de weg weer open gemaakt voor ons. God heeft ons zo lief, allemaal (!), dat Hij Zijn Zoon naar de aarde heeft gestuurd. Het grootste geschenk kwam als een baby, zo kwetsbaar en menselijk, naar ons toe. Hij heeft al alles volbracht! Daar…