Doorgaan naar hoofdcontent

Dodenherdenking en bevrijdingsdag!

Voor  alle slachtoffers van geweld op deze wereld en hun nabestaanden.
Vandaag kreeg ik weer een afschuwelijk bericht binnen met de oproep voor gebed.
Op de dag van dodenherdenking, net voor Bevrijdingsdag.
Duidelijk is we zijn nog lang niet vrij!
Onze vijand gaat nog rond als een briesende leeuw, op zoek naar wie hij kan vernietigen, verslinden en mee kan sleuren in zijn lot, in zijn toekomst.
Wees waakzaam en bid!

Ontvangen whatsapp bericht:


Ds Andrew White in Baghdad vertelt en vraagt het volgende:
Vandaag is ISIS slechts 2 mijl van onze christelijke gemeenschap verwijderd.
Iedereen is doodsbang voor wat er zal gaan gebeuren.
ISIS heeft net de grootste christelijke stad Quaragosh ingenomen.
Honderden mannen, vrouwen en kinderen worden onthoofd.
De mensen vragen om gebed voor hen en de onophoudelijke wreedheden in hun land.
Neem alstublieft even de tijd om te bidden en deel dit bericht met anderen.

Blijf bidden en blijf daarbij waakzaam en dankbaar.
Kolossenzen 4:2



God zegen jou!

Ik kijk uit naar de dag dat we echt bevrijd zijn.
Geen schijn vrede.
Of vrede voor bepaalde gebieden.
Maar voor altijd leven zonder pijn, verdriet, angst en geweld!
Verlang jij ook zo naar bevrijding?

Het mag hier voor jou al beginnen.
Laat God toe in je leven!
Hij zal je beschermen en een muur om je heen vormen.
Hij wil je herstellen en je overal door heen helpen!!


Naast het gebed voor de bange mensen in Baghdad en vele andere plaatsen waar mensen opgejaagd worden door ISIS, wil ik ook vragen:

Bid voor ISIS zelf.
Wat deze mensen het hardst nodig hebben is liefde, een liefdevolle God!
Smeek en roep naar God om in hun leven door te breken.
En geloof, bij onze God is alles mogelijk.


Wees dankbaar!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…