Doorgaan naar hoofdcontent

Ik en mijn uitdaging

Het blijft een uitdaging voor mij.
Zodra ik het ergens zie dan schrik ik en weet ik niet meer waar ik kijken moet!
Alles in de kramp en daardoor  mislukt het dus heel vaak.
Er zijn al prachtige creaties door ontstaan.
Ook is er al heel vaak smakelijk om gelachen.

Petrina en op de foto gaan.

Een geweldige combi, nee niet dat het zo goed gaat.
Maar het werkt enorm hilarisch.
Volgens mij ben ik een meester in gek, duf, verschrikt of verkrampt kijken.

Nooit zo'n heel groot probleem, zeker niet omdat ik sinds ik kinderen heb een goed excuus heb.
Dan maak ik toch lekker zelf foto's.
Probleem opgelost!

Totdat mijn vriend zei, en heb je nog een leuke foto van jezelf?
Uhm nee, ja hele oude, of met de kindjes erbij.
Daar moest verandering in komen.
Hij zou dat wel even oplossen en leuke foto's maken!
We hadden het al erg leuk samen, maar toen hebben we helemaal erg hard gelachen.

Helemaal grappig als ik terug denk aan bidden en vasten waar een vrouw aangaf: je moet fotomodel worden.
Zullen we maar niet doen die arme fotografen krijgen het zwaar te verduren met mij!
Bedankt voor het compliment dat ik mooi genoeg ben, maar dat ben ik alleen als je mij zo in het echt zie en niet op de foto.


Ik blijf wel foto's maken van anderen, bij voorkeur mijn leuke kindjes!
Vooruit speciaal voor de lezers van dit stukje toch een foto van mezelf.
Het heeft wat moeite gekost en dan heb je dit:




Reacties

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Een wachtende Vader

Weet je dat er Iemand is die op jouw wacht? Heel lang had ik in mijn leven geen idee. Ik was gelovig opgegroeid, en wist er echt wel veel van af. Nee kennis was het probleem niet. Dacht ik! Ik merk nu pas hoe kennis mij geblokkeerd had. God wacht elke dag, op mij en op jouw! Hij kijkt naar ons vanuit de Hemel. Niet zoals ik leerde als een boeman, die elke dag bozer op mij werd. Maar als een vader die zijn kinderen die wijde wereld in stuurt en hoopt dat ze de dingen die ze daar meemaken met hem delen. Dat zij het ouderlijke huis, zien als een veilige haven. Een uitvalsbasis. Eerst delen met de mensen die in dat (t)huis leven en daarna gaan belangrijke dingen pas gebeuren. Wanneer je troost nodig heb dan ga je naar de veilige haven. En wanneer je fouten bega, dat je dan ondanks alles mag blijven voelen: er word van mij gehouden. Nee ik hoef niet te blijven hangen in die fout, ik mag die fout herstellen. Ik kan het goed maken. Een plek waar ik altijd terug mag komen! W...
3 reacties
Meer lezen

Bloghop Maart 2016: Dienen

Werd ik vanochtend gebeld, terwijl ik ziek op bed lag. Het was een heel verrassend telefoontje, een vriendin vertelde dat ik had gewonnen met de bloghop van Februari. Chiel Voerman had het thema kleurig bedacht, en ik heb daarover twee blogs ingestuurd. welke kleur heeft jouw leven? Een blog waarin ik open, eerlijk en kwetsbaar beschrijf hoe ik mijn leven heb ervaren en hoe ik daar verandering in mocht ervaren. Door verleden getekend mag je jou toekomst kleuren Een bemoedigende blog, sta op en schitter! Als winnaar van de bloghop van Februari mag ik voor de maand Maart het nieuwe thema bedenken. Deze maand kies ik voor het thema: Dienen Dit lijkt mij in deze lijdensmaand mooi om mee bezig te zijn. Hij die voorging in het dienen, ons op verschillende manieren voorging hoe we met elkaar om horen te gaan om het licht in de wereld te brengen. Voor ons bukt Hij neer om onze voeten, onze schaamte af te wassen! Uiteindelijk boog Hij voor ons Zijn hoofd. Maakte van de doo...
11 reacties
Meer lezen

Ervaringen van God in mijn leven

Als ik denk aan God ervaren? Dan voel ik mij rijk... Gouden tip Ik heb op heel veel momenten in mijn leven God mogen ervaren. Iedere keer weer raakte het mij en het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben. In mijn leven heb ik veel moeilijke dingen meegemaakt. Dat is waarom iemand mij ooit een geweldige tip gaf: Schrijf de ontmoetingen en ervaringen met God op! Want ja, moeilijkheden zullen blijven komen. Doordat ik zoveel mooie momenten met God mocht ervaren en opschrijven, had ik iets tastbaars voor als het tegen zat. Als ik dan mijn notitieboek erbij pakte waarin ik deze momenten had opgeschreven, dan lukte het mij om mijn focus te veranderen. Ik kon kijken naar God en Zijn werk in mijn leven. Daardoor zakte alle angst en alle zorgen. Want het liet mij zien: God is erbij in jouw leven. Altijd! God in de diepte van mijn leven Al jong mocht ik God voor het eerst ervaren. Op een dieptepunt in mijn geloofsleven. Ik was twaalf jaar, en had toen al zó'n drie...
3 reacties
Meer lezen