Doorgaan naar hoofdcontent

Ik en mijn uitdaging

Het blijft een uitdaging voor mij.
Zodra ik het ergens zie dan schrik ik en weet ik niet meer waar ik kijken moet!
Alles in de kramp en daardoor  mislukt het dus heel vaak.
Er zijn al prachtige creaties door ontstaan.
Ook is er al heel vaak smakelijk om gelachen.

Petrina en op de foto gaan.

Een geweldige combi, nee niet dat het zo goed gaat.
Maar het werkt enorm hilarisch.
Volgens mij ben ik een meester in gek, duf, verschrikt of verkrampt kijken.

Nooit zo'n heel groot probleem, zeker niet omdat ik sinds ik kinderen heb een goed excuus heb.
Dan maak ik toch lekker zelf foto's.
Probleem opgelost!

Totdat mijn vriend zei, en heb je nog een leuke foto van jezelf?
Uhm nee, ja hele oude, of met de kindjes erbij.
Daar moest verandering in komen.
Hij zou dat wel even oplossen en leuke foto's maken!
We hadden het al erg leuk samen, maar toen hebben we helemaal erg hard gelachen.

Helemaal grappig als ik terug denk aan bidden en vasten waar een vrouw aangaf: je moet fotomodel worden.
Zullen we maar niet doen die arme fotografen krijgen het zwaar te verduren met mij!
Bedankt voor het compliment dat ik mooi genoeg ben, maar dat ben ik alleen als je mij zo in het echt zie en niet op de foto.


Ik blijf wel foto's maken van anderen, bij voorkeur mijn leuke kindjes!
Vooruit speciaal voor de lezers van dit stukje toch een foto van mezelf.
Het heeft wat moeite gekost en dan heb je dit:




Reacties

Populaire posts van deze blog

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel...

Zoekend naar het Licht (deel 3)

Het Licht wijst je de weg Zowel Maria als Jozef hebben een boodschap gekregen van God. Ze kregen te horen wat het plan van de Hemel was met hun leven. Ze zouden ouders worden van Gods Zoon, Jezus. Vast heel anders als hun aardse plannen. Over bijvoorbeeld de aardse plannen van Jozef, kon je vorige week lezen, dat het heel erg afweek van wat God wilde dat Jozef deed. Het mooie wat ik zie is dat zowel Maria als Jozef gehoorzaamde aan het Hemelse plan voor hun leven. (  Deel 1  en   Deel 2  ). Bevrijd uit mijn Egypte Op het moment dat Gods Licht mijn leven raakte, voelde ik mij bevrijd! Het zorgde dat ik weg geleid werd uit Egypte. Mijn Egypte bestond uit hele diepe angsten. Voor mensen om mij heen, voor situaties, voor God en ook voor mezelf. Wat er in mijn Egypte ook bestond was slavernij. Een heel zwaar juk. Ik was de slaaf van prestatie en goedkeuring. Op het moment dat God mij uit Egypte bevrijdde was ik nog niet klaar voor mijn bestemming, mijn roeping o...

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven waar het te vinden is: vlak voor je neus. (Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken? Gericht op wat ontbreekt Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van. Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan.... Verlost van mijn schuld Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er ...