Doorgaan naar hoofdcontent

Ik en mijn uitdaging

Het blijft een uitdaging voor mij.
Zodra ik het ergens zie dan schrik ik en weet ik niet meer waar ik kijken moet!
Alles in de kramp en daardoor  mislukt het dus heel vaak.
Er zijn al prachtige creaties door ontstaan.
Ook is er al heel vaak smakelijk om gelachen.

Petrina en op de foto gaan.

Een geweldige combi, nee niet dat het zo goed gaat.
Maar het werkt enorm hilarisch.
Volgens mij ben ik een meester in gek, duf, verschrikt of verkrampt kijken.

Nooit zo'n heel groot probleem, zeker niet omdat ik sinds ik kinderen heb een goed excuus heb.
Dan maak ik toch lekker zelf foto's.
Probleem opgelost!

Totdat mijn vriend zei, en heb je nog een leuke foto van jezelf?
Uhm nee, ja hele oude, of met de kindjes erbij.
Daar moest verandering in komen.
Hij zou dat wel even oplossen en leuke foto's maken!
We hadden het al erg leuk samen, maar toen hebben we helemaal erg hard gelachen.

Helemaal grappig als ik terug denk aan bidden en vasten waar een vrouw aangaf: je moet fotomodel worden.
Zullen we maar niet doen die arme fotografen krijgen het zwaar te verduren met mij!
Bedankt voor het compliment dat ik mooi genoeg ben, maar dat ben ik alleen als je mij zo in het echt zie en niet op de foto.


Ik blijf wel foto's maken van anderen, bij voorkeur mijn leuke kindjes!
Vooruit speciaal voor de lezers van dit stukje toch een foto van mezelf.
Het heeft wat moeite gekost en dan heb je dit:




Reacties

Populaire posts van deze blog

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel...

God zorgt voor mij!

Vertrouw op God Hij zorgt voor je! Dit staat op een kaartje dat ik al een paar weken geleden mocht ontvangen. Dit kaartje heb ik bij de foto van mijn moeder gezet. Als bemoediging, maar ook als reminder aan beloften die God gedaan heeft. Wat ik merkte is dat ik heel snel achter deze quote het volgende zeg: Als ik. Hier wat voorbeelden van wat ik bedoel: Als ik maar bid Als ik maar Bijbel lees Als ik Hem vraag Als ik Gisteren kreeg ik een inzicht dat ik met jullie wil delen. Ik las deze Bijbeltekst: Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden. Mattheüs 16:25 Het gaat niet om mijn ik, het gaat niet om wat ik doe. Pasen 2018 leerde mij: Het gaat om wat God doet, om wat Jezus heeft gedaan! Mijn ik, of in deze situatie als ik.... Het maakt God alleen maar kleiner. Zolang ik denk, geloof of mezelf voorhou dat ik iets van God heb ontvangen door mijn ik, dan maak ik mijn ik te groot. Er is niets wat ik...

Een lichtpuntje

Wat is het mooi om voor anderen een lichtpuntje te kunnen zijn. Dat zit ook niet in grote dingen, soms zijn het juist de dingen die vanzelfsprekend horen te zijn. Veel mensen leven in een wereld, met heel veel mensen om hen heen. Toch ervaren ze eenzaamheid. Daarnaast de vele mensen met pijn, verdriet en ellende. Er is genoeg waar we een lichtje mogen zijn. Wat het mooie ervan is? Als je ergens straalt met jouw liefde en warmte, dan kaatst de warmte weer terug naar jou.