Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn speciale meisje!

In 2014 deed ik mee aan de 10 dagen bidden en vasten.
De eerste keer dat ik het meemaakte.
Het was geweldig!
Ik ging er heen gebukt onder veel zorgen.
Financieel zat ik zwaar, vooral in mijn hoofd.
Het viel mij heel hard om alles zelf te moeten doen.
Daarbij zat ik niet lekker in mijn vel, er was zoveel wat ik verwerken moest.
Helemaal naar werd het doordat ik ook medisch niet goed was toen ik weg ging.
Ik had nierstenen.

10 Dagen daar genoten, met op de 3de dag hulp van het team omdat ik een koliek aanval kreeg.
Maar daarnaast was er iets waardoor ik zichtbaar rijker naar huis ging.
Heel veel dingen die gebeurd waren kon ik aan niemand laten zien.
Op de 9de dag, ging Insalvation (de band die meespeelt bij deze 10 dagen) zoveel mogelijk kindjes van Compassion aan een sponsor helpen.
Als je een kindje wilde sponsoren mocht je vinger in de lucht, en de bandleden gingen in vliegende vaart door de zaal om iedereen te voorzien.


Ik ging weg met financiele zorg.
En toch ging mijn hand omhoog en kwam Jafeth de pianist naar mij toe.
Hij haalde een meisje uit de stapel, speciaal voor mij, hij dacht dat zij wel bij mij paste.
Daar had ik Kila's foto in mijn hand.
De tekst bij de foto raakte mij direct.
Kila zit precies qua leeftijd tussen mijn kindjes, en ze heeft geen papa meer.
Ze woont in Ethiopië en heeft nog 2 broertjes.
Ze vroeg of we voor haar willen bidden dat ze een goed leven mag hebben, en niet alleen zij zelf maar ook haar moeder en broers.

En dan ga je schrijven aan zo'n meisje, maar wat schrijf je?
Ook bid je voor haar.
Wat weet je eigenlijk nog weinig van zo'n meisje, maar ik vertrouw erop God kent haar, en al is ze voor ons ver weg, voor Hem is zij net zo dichtbij als ik.









Het is zo mooi als er post komt van haar!
Helemaal uit Ethiopië.
Mijn kindjes vinden het reuze interessant.
Vinden alleen wel dat ze met rare letters schrijft.


En ik weet zij is ook blij met de post die wij opsturen.
Zo gaat er regelmatig een brief met kleurplaten, of met knutsels naar haar toe.
Vandaag hebben we ook weer een envelop gevuld.
Met elkaar hebben we een hartjes slinger van papier gemaakt, zodat elke keer als ze daar naar kijkt weet: ik ben geliefd!



Compassion bevrijd kinderen van armoede in Jezus naam!
Wij kunnen levensgrote veranderingen teweeg brengen.
Ik met mijn financiele zorg, heb nooit problemen gehad om voor ons meisje in Ethiopië te betalen.
Het brengt zoveel te weeg, als een kind veranderd kan er een gezin, een omgeving veranderen!
Kinderen die daar wonen en te horen krijgen dat ze waardevol zijn, krijgen een heel ander kijk naar zichzelf.
Jij kan iemand zijn of haar eigenwaarde weer terug geven!
Hierdoor breng je hoop in een leefomgeving van armoede en ellende.

Zo zijn er kinderen van dit project die hun familie leren lezen of andere vaardigheden aanleren die zij in dit project geleerd hebben.
Het is een zegen om te mogen doen!

Het is mooi om iemand op te bouwen, te bemoedigen en lieve briefjes terug te krijgen.
Deze kindjes zijn met zo weinig blij en dankbaar!
Ik ben er niets armer maar zelfs rijker van geworden.

Geef jij mensen in diepe wanhoop nieuwe hoop?

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…