Doorgaan naar hoofdcontent

Terug op mijn honk: 't Kaasmes


Het was binnen in 't Kaasmes warm en gezellig! De avond is weer zo snel voorbij gegaan.

Vanavond was ik de klant aan het helpen die ooit, toen ik 12 was, mijn eerste klant was. Ik was toen vaak in de winkel en hielp wat achter mee, en keek hoe het er aan toe ging in de winkel, maar mijn grens was de opening de winkel in. Tot mijn vader op de wc zat en er een klant binnen stapte, een hele lieve vrouw, die ik in al die tijd al goed had leren kennen, en die vaste klant is bij mijn vader. Ik gaf aan dat mijn vader zo terug zou zijn. Prima was het antwoord, toch zei ze, maar kan jij het?

Uhm ja ik kan het wel, maar weet niet of het mag van mijn vader hoor. O vast wel, enne van mij mag het ook hoor zei ze. Leuk. Kom jij mag mij helpen. En zo begon het. Mijn vader wist niet wat hij zag, ik die niet verder durfde dan de deuropening was gewoon een klant aan het helpen. En daarbij kreeg ik de smaak te pakken, en vanaf toen vond ik het heerlijk. Praten met mensen, gezellige sfeer maken, mensen helpen en vooral verkopen. Met de uitdaging zo precies mogelijk te snijden, of bijv. zoveel mogelijk van 1 soort te verkopen. Een geweldige tijd.

En sinds november 2014 weer terug op het honk, om de week op vrijdagavond ben ik weer van de partij, en het is zo genieten! En nu na 16 jaar hielp ik weer deze klant geweldig, we hebben nog steeds de lol samen. Staan we bij de buitenlandse kaas, en leg ik uit dit is een kaas met rode korst, zegt mevrouw? Met roodborst? Waar heb je die? Ik lag dubbel, ja heb je die nooit horen fluiten, die vangt mijn vader en zitten achter in een kooitje.

Of een meisje dat voor de 2de keer mee draait, en nog in opleiding is, ze vraagt: Waar zijn de eieren? Mijn vader: ja achter in de winkel, moet je even de kip van het nest jagen hahahaha. En dan die ogen, je denkt toch niet dat ik een ei bij een kip weg ga halen? Ik heb helemaal geen kippen gezien achter.

Het was weer een heerlijke avond, niks gemerkt van het sombere weer, we maken het wel gezellig met elkaar!

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…