Doorgaan naar hoofdcontent

Hem verstaan

Listen en Silent zijn  dezelfde letters. Om te kunnen luisteren moet je eerst stil kunnen zijn. Zo mogen we ook stil zijn bij God. Of is het mooi als je gebeden hebt om ook stil te worden voor Hem, misschien ligt er iets bijzonders in de stilte!

Bidden is iets wat veel mensen doen, maar daarna luisteren of Hij iets wilt zeggen of duidelijk wil maken, door bijv. een bepaald idee of een bepaalde gedachten in je hoofd te leggen, of nog weer anders, mensen die precies wanneer jij ergens voor gebeden hebt met antwoorden komen, dat is veel moeilijker. Het lijkt erop dat we praten makkelijker vinden dan luisteren.

Zo bad ik een paar weken geleden, of God wil dat ik doorga met mijn leven zoals ik deed, moest ik doorgaan met de hulp die ik krijg of daarmee stoppen en doorgaan zonder hulp, zonder omkijken naar mijn verleden. Ik had hulp gezocht omdat mijn zorgen, mijn faalangst doordat ik jaren gehoord heb dat ik niets kan en het alleen niet ga redden, het is een punt wat er voor zorgde dat alle nieuwe dingen die ik deed of moest gaan doen zo moeilijk waren, een punt waardoor ik er niet tegen kon als mijn planning anders liep dan vooraf bedacht, en dat uitte zich in angst aanvallen of huilbuien. Het koste mij zoveel energie om de  'normale' dingen te blijven doen. Ik was hiermee helemaal uitgeput. Daarnaast had ik heel veel moeite met alle pijn die ik in mijn leven doorstaan heb, ik kon met de pijn in mijn leven omgaan door gewoon door te gaan, maar nu het allemaal voorbij was ging alle pijn omhoog borrelen  in mijn hart, veel erger als op het moment zelf (omdat ik mijn gevoelens op moment zelf niet toestond er te zijn anders had ik het ook niet tot nu toe gered) op een manier dat het alles in mij overstemde, mijn gevoel schreeuwde om gezien te worden. Ik wist mij geen raad, dat gevoel moest stoppen, en ik ging mezelf pijn doen door op mijn lip te bijten, en dat werd al snel voortdurend bijten, daarna ging ik in mijn werk veel te heet water gebruiken, en het erge was ik vond het heerlijk als het flink pijn deed. Dit hielp uiteraard allemaal niets, en ik wist ik moet niet verder gaan met iets nieuws zoeken. Ik ging naar de huisarts hiermee, en ik kreeg hulp, ze mocht eigenlijk maar een half jaar hulp voorschrijven, maar ze heeft het op onbeperkt hoe lang gezet omdat ze mijn situatie kent en het al bijzonder vond dat ik het al zolang zelf volhield. En daarnaast wist ze ook te vertellen waar ik moest zijn, naar De Hoop.  En nu was ik daar een paar keer geweest, maar heb ik strijd, moet ik doorgaan of naar mijn toekomst kijken en doorgaan. Die vraag liep ik mee rond. En eerst kreeg ik al een lied via de mail, van iemand bij ons uit de gemeente:

Mijn juk is zacht van Elly en Rikkert

En ik kreeg ook heel duidelijk antwoord, via een vriendin die mij al langer een liedje wilde laten horen, maar het pas deed op de dag dat ik deze vraag bij God had neergelegd.

Luister maar wat het antwoord was:




Ik luister en ga door met de hulp! Weer een tegenstander, die mij bestrijd, uitgeschakeld. Met God kan ik overwinnen!

Reacties

  1. Je kunt beter een wat langere tijd achter elkaar hulp hebben dan dat je opnieuw instort omdat je net niet genoeg inzicht hebt hoe je bijvoorbeeld een paniekaanval kunt stoppen, of hoe je je verleden een plekje kan geven. Ik vind het juist altijd zo dapper als mensen niet stoppen. Want die neiging heb je op den duur wel. Ja gebed en luisteren naar wat God zegt is echt belangrijk.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…