Doorgaan naar hoofdcontent

Bemoediging in de strijd

Psalmen 108:14 (HTB)

"Met de hulp van God   kunnen wij dapper strijden, Hij zal onze vijanden verslaan".

Wat een mooie tekst, met de hulp van God kan je de strijd aan gaan, met de bergen in je eigen persoonlijke leven. En wat een mooie belofte, Hij zal onze vijanden verslaan. Net als bij Israël zal Hij voor ons uit trekken. Ook wij moeten alles wat in ons zit, wat niet van God afkomstig is, uitroeien. Wat een strijd kan dat zijn, ik herken mezelf in het gedrag van Israël, zij die echt wezenlijk oorlog voerden, bij mij zit de plek waar de oorlog zich afspeelt in mijn hoofd en ik kan mij precies hetzelfde opstellen/gedragen zoals de Israëlieten deden.

Maar uiteindelijk weet ik dat ik alle gronden waarop ik strijd ervaar, bij Gods troon mag neerleggen, en dan moet ik ze nog wel overwinnen, en moet ik nog wel in beweging blijven maar niet meer aangestuurd door mezelf, maar Hem volgend. Dan zal God alles overwinnen, niet in 1x alles tegelijk, maar stapje voor stapje, Hij loopt net als een vader, nooit harder dan Zijn kinderen aan kunnen. Ik wil nog weleens wegvluchten van het strijdveld, bang voor alle tegenstanders die er werkelijk staan. Ik wil het niet weten, en wil ze niet onder ogen komen, en laat de strijders liever staan en ga aan mijn zijde blij en gelukkig verder, genietend van de mooie dingen van God. Toch word mijn blik de laatste maanden wat vaker naar het strijdveld gedraaid, en wat een liefde en begrip van God, ik zie ze niet allemaal tegelijk, maar ik kan nu weleens een tegenstander zien, onder ogen komen dat die invloed op mij uit wilt oefenen, en ik mag telkens met de Waarheid overwinnen.

 Vanuit het kamp van de tegenstander hoor ik  zo vaak: laat ons gewoon lekker staan, en leef gewoon blij en dankbaar verder, maar zolang zij er nog staan ben ik niet vrij, en met hen daar is het veel moeilijker om blij en dankbaar te blijven, hun invloed kan gevaarlijk zijn, en dat wat ze vertellen is maar deels waar, of brengt mij makkelijk aan het twijfelen.

Ik wil volgen, en ik geloof: met de hulp van God, kan ik dapper strijden, Hij zal mijn vijanden verslaan. Als je de strijd samen met God aan gaat, zal je achteraf zien dat je dapper de tegenstander tegemoet ging, maar dat Hij het uiteindelijk was die overwon voor jou!

Werk samen met hetzelfde doel, bevrijding!

Reacties

  1. Is helemaal waar. En laten we ook vooral elkaar bidden om vol te houden. Voor de mensen om je heen. Je staat er niet alleen voor.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…