Doorgaan naar hoofdcontent

Bemoediging in de strijd

Psalmen 108:14 (HTB)

"Met de hulp van God   kunnen wij dapper strijden, Hij zal onze vijanden verslaan".

Wat een mooie tekst, met de hulp van God kan je de strijd aan gaan, met de bergen in je eigen persoonlijke leven. En wat een mooie belofte, Hij zal onze vijanden verslaan. Net als bij Israël zal Hij voor ons uit trekken. Ook wij moeten alles wat in ons zit, wat niet van God afkomstig is, uitroeien. Wat een strijd kan dat zijn, ik herken mezelf in het gedrag van Israël, zij die echt wezenlijk oorlog voerden, bij mij zit de plek waar de oorlog zich afspeelt in mijn hoofd en ik kan mij precies hetzelfde opstellen/gedragen zoals de Israëlieten deden.

Maar uiteindelijk weet ik dat ik alle gronden waarop ik strijd ervaar, bij Gods troon mag neerleggen, en dan moet ik ze nog wel overwinnen, en moet ik nog wel in beweging blijven maar niet meer aangestuurd door mezelf, maar Hem volgend. Dan zal God alles overwinnen, niet in 1x alles tegelijk, maar stapje voor stapje, Hij loopt net als een vader, nooit harder dan Zijn kinderen aan kunnen. Ik wil nog weleens wegvluchten van het strijdveld, bang voor alle tegenstanders die er werkelijk staan. Ik wil het niet weten, en wil ze niet onder ogen komen, en laat de strijders liever staan en ga aan mijn zijde blij en gelukkig verder, genietend van de mooie dingen van God. Toch word mijn blik de laatste maanden wat vaker naar het strijdveld gedraaid, en wat een liefde en begrip van God, ik zie ze niet allemaal tegelijk, maar ik kan nu weleens een tegenstander zien, onder ogen komen dat die invloed op mij uit wilt oefenen, en ik mag telkens met de Waarheid overwinnen.

 Vanuit het kamp van de tegenstander hoor ik  zo vaak: laat ons gewoon lekker staan, en leef gewoon blij en dankbaar verder, maar zolang zij er nog staan ben ik niet vrij, en met hen daar is het veel moeilijker om blij en dankbaar te blijven, hun invloed kan gevaarlijk zijn, en dat wat ze vertellen is maar deels waar, of brengt mij makkelijk aan het twijfelen.

Ik wil volgen, en ik geloof: met de hulp van God, kan ik dapper strijden, Hij zal mijn vijanden verslaan. Als je de strijd samen met God aan gaat, zal je achteraf zien dat je dapper de tegenstander tegemoet ging, maar dat Hij het uiteindelijk was die overwon voor jou!

Werk samen met hetzelfde doel, bevrijding!

Reacties

  1. Is helemaal waar. En laten we ook vooral elkaar bidden om vol te houden. Voor de mensen om je heen. Je staat er niet alleen voor.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een liefdevolle schuilplaats

Kunnen degene die zich voor altijd ongeliefd voelen het verdragen om liefde te ontvangen? 
Dat is een vraag die mij diep raakt. Het doet mij terug denken, het maakt voor mij duidelijk hoe mijn leven veranderd is. Want wat voelde ik mij ongeliefd vier jaar geleden. Wat streed ik een eenzame strijd, waarbij liefdeloosheid het uitputtend maakte. Want het is echt waar, geliefd voelen, dat geeft je kracht. Ik weet nu dat het een innerlijke bron is waardoor je meer kan dan je werkelijk dacht. Maar wat was mijn bron leeg.

(Bron: desenio.nl)
Mijn bodemloze hart
Het was niet zo dat vier jaar geleden mijn omgeving mij niet lief had. Mensen gaven mij een knuffel, spraken vriendelijke woorden. Maar dat alles viel niet in aarde, het groeide niet. In mijn hart was het koud, donker en eenzaam. De liefde die gegeven werd? Het liet mij in elkaar krimpen, zorgde dat ik ging huilen, letterlijk door mijn benen zakte en mij geen raad wist. Mijn hart was kapot en alle liefde viel er dwars door heen. Het de…