Doorgaan naar hoofdcontent

SchrijfBijbel Genesis 21 Izak is geboren

Het was vandaag veel tekenen en weer gummen en toch weer opnieuw proberen. Gezichten en handen, het blijven voor mij lastige onderdelen. Toch horen ze erbij, en daarom zie ik het maar als oefenruimte. Uiteindelijk heb ik het zo kunnen maken dat ik er naar kan kijken. Dit is voor mij gelijk een les, het hoeft niet perfect, geen mens zal het worden. Het voelt nu goed, omdat ik weet, het mag een foutje bevatten. Het is goed ook al kan het altijd beter. Ik heb Sara getekend met Izak. Lang verwacht, zolang al beloofd. De tekst die Sara uitspreekt na de geboorte van haar zoon, het raakte mij bij het lezen:

God maakt dat ik kan lachen

Kinderloosheid, het raakt vele mensen, vele harten. Hoeveel mensen hebben er in een hart een wond door opgelopen. Een kwetsbare plek, een ruimte waar soms toch nog weer vocht uit komt. Tranen van het hart, al dan niet zichtbaar voor anderen. Na zolang van God zelf gehoord te hebben dat ze een zoon zal krijgen, heeft ze eindelijk niet meer alleen een verlangen in het hart. Maar ook een wolk van een zoon in haar armen. Gevulde armen en een hart dat opspringt en overstroomt van vreugde. Een blijdschap, een lach, hoelang zal ze die al gemist hebben? Ze merkt het zelf op! Ze zegt: God maakt dat ik kan lachen..... Geen lach meer als masker, om haar hart en haar wond te beschermen. En ook geen lach meer van: Ja het zal wel. Nee een lach van:

Het is zeker!

Ik koos voor de kleuren blauw en groen. Blauw vanwege de zoon, die een begin zal zijn van de vele nakomelingen die nog zullen komen. Een eigen erfgenaam, een opvolger. De kleur groen doordat het leven weerspiegelt. Nieuw leven dat op aarde kwam in de vorm van Izak zelf. Maar ook het leven dat het terug brengt bij zijn moeder Sara.

Hier mijn uitwerking van Genesis 21 het stuk rondom de geboorte van Izak:

foto van Petrina Haak.

Eerst met potlood getekend en met fineliner de lijnen neer gezet. Er was hier heel wat gummen bij nodig... En daarna met pastelkrijt op dezelfde manier gewerkt als met aquarel verf.









Reacties

  1. Ik doe het je in ieder geval niet na, zo te tekenen.
    Mooi hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind het heel mooi. Inderdaad: ik doe het je ook niet na! Ik vind je labels bij dit bericht ook heel mooi: verlangen, wonder, zegeningen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor deze lieve reactie. Ben stil van je berichtje!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…