Doorgaan naar hoofdcontent

Wat als..... ervaring van diepe angst

De laatste dag opwekking.
Na een heerlijke tijd samen met James daar zijn en genieten, was ik deze maandag zonder hem.
s'Ochtends genoot ik van een prachtige dienst, die ervoor zorgde dat ik mijn levenservaringen vanuit een heel ander perspectief kon gaan zien.
Het raakte mijn hart en uiteindelijk stond ik op, als strijder enthousiast en vurig voor het Koninkrijk van God, met God durf ik de vijanden van Zijn rijk aan te kijken en te bestrijden.
Daarna naar de tenten terug.
Met elkaar gegeten voor tussen de middag en toen begon het.
Het borrelde onrustig in mij en ik wist even geen raad wat ik ermee moest.

Straks zouden we naar huis gaan.
Ik wist van vorige keer dat het dan vreselijk druk is.
Alle opwekking kampeerders gaan deze dag naar huis, dat zijn er al heel veel.
Ook moeten alle spullen ingepakt en de tenten afgebroken.
Die alles verstikkende angst kwam weer opzetten....

Wat als.....................

Wat als ik straks de auto van de parkeerplaats haal, terug kom en iedereen is weg.

Daar was hij weer.
Weer een aanval op mijn litteken.
Ik ben zo ongelofelijk eenzaam en alleen geweest.
Ben zo in de steek gelaten en heb daar zo'n trauma van gehad.
Maar dat is voorbij, ik vind het niet meer erg om alleen te zijn.
Geniet van alleen zijn en daarnaast weet ik dat ik nooit helemaal eenzaam ben.
Zoveel bijzondere dingen heb ik van God ervaren!
Zo vaak heb ik Zijn nabijheid ervaren.
En toch...

Toch kan ik even geen raad met dit gevoel.
Het overspoelt mij en uiteindelijk besluit ik erover te praten met een hele lieve zuster in geloof.
Wat voelde het fijn om het uit te spreken.
De kracht van de aanval werd er minder door!

Ik besloot mij er niet door te weerhouden om te leven.
Daar ging ik naar het concert van Trinity.
Wauw!!
Wat een talent, wat een feest, wat een heerlijkheid om naar te luisteren, mee te dansen en te zingen!
Toch was het gevoel niet helemaal weg.
Als het afgelopen is, loop ik terug naar de tent, met een hele kinderschare.
Weer vertel ik tegen een andere zuster hoe ik mij voel.
Ze is doortastend en regelt het.
Ik mocht de auto halen en ze vertelde mij dat niemand alleen gelaten word.

En dan moet ik denken aan vrijdag.
De allereerste dienst.
Het ging erover dat alle muren neergehaald zijn door Jezus.
Dat wij als mensen generaties lang bezig geweest zijn om de muren weer op te bouwen.
En dat het nu hoog tijd werd die muren af te breken.

Ik ben één van wij!!

Ja ik ook.
Ik hoor erbij!
Bij opwekking heb ik familie ervaring opgedaan.
Bij aankomst stond mijn tent al op, vele handen hielpen de auto te legen, bij het weg gaan, werd mijn tent afgebroken en hielpen vele handen mijn auto te vullen.
Het is bijzonder!
De angst wijkt, heeft geen grond meer in mij.
Nooit meer zal ik eenzaam hoeven te zijn.
Mijn God beloofd dat Hij mij nooit in de steek zal laten.
Hij laat dat merken telkens weer.
Door Zijn woord maar ook door Zijn kroon van de schepping, mensen om mij heen!

Mijn opwekkingsfamilieleden ik ben jullie zo dankbaar!
Voor mij is opwekking met veel mensen bij elkaar één familie zijn.

Ik ben één van wij!
Jij hoort er ook helemaal bij.
Samen bouwen wij de kerk
Met z'n allen staan wij sterk!


Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…