Doorgaan naar hoofdcontent

Voltooid leven!?

Wanneer is je leven voltooid? Wat maakt het dat jij het af vind? Als ik in gesprek ga met mensen die dit vinden, dan hoor ik vooral dat zij klaar ermee zijn. Maar is dat hetzelfde als af?

Zorgstaat


In Nederland is voor sommige mensen de zorg, of het leven zo leeg dat ze er klaar mee zijn. Maar in dezelfde gesprekken komen we erachter dat juist het probleem is dat het leven niet af is. Maar dat wat ze nodig hebben niet aanwezig is. Kinderen hebben het te druk, zorg rekent in geld en niet in behoefte. De mensen voelen zich tot last, of voelen zich nutteloos en tekortschieten. Dit komt mede door de druk in onze maatschappij. Dit is wat onze hele regering, onze manier van leven en de veranderingen in onze cultuur als gevolg hebben. Hoe makkelijk is het om voor deze mensen een pil te maken. Zodat het leven toch af kan zijn wanneer ze er klaar mee zijn. Maar is dat wat bij Nederland past? Hebben we dat nodig in ons land? Ik vind het goedkoop naar de mensen die er klaar mee zijn! En een lastig punt word de grens, want waarom mag iemand met een bepaalde leeftijd een pil gebruiken en daarvoor niet, met hetzelfde gevoel of levensprobleem. Is dat dan echt eerlijk? Geven we dan echt een keuze?

Keuze


Nee het geeft geen keuze. Dat word ook juist gebruikt om een levensbeëindigende pil beschikbaar te maken. Voor een bepaalde groep mensen. Mijn vraag is, wanneer die pil beschikbaar is, is er dan keuze? Nee! Dan is er nog alleen maar keuzes uit twee slechte. Het is de taak van onze zorgstaat Nederland om mensen hun waardevolle en nuttige gevoel terug te gaan geven. Er is voor mensen nu de keuze doen met wat de gemeente bepaald, en wat de overheid regelt. En misschien komt daar straks de keuze bij voor een pil. Maar waarom komt er niet een keuze om betere zorg aan te bieden. Een zorg waarin we vertrouwen op de hulpverlener en niet alles in documenten nodig hebben. De zorg die mensen behoeven om geen leeg, nutteloos leven te voelen. De zorg die het leven van mensen veranderd, en precies dat geeft wat een mens behoeft. Mag daar tijd en geld ingaan? Want de mensen hebben ook tijd en geld geïnvesteerd in ons land. En wanneer ze ervaren dat ze er klaar mee zijn, met de leegte, dan vind ik het goedkoop om ze te helpen om te sterven. Wanneer regels in de zorg terug gedraaid worden kunnen, ik en vele collega's van mij helpen, om deze mensen die leeg zijn een invulling in het leven terug te geven. Als we weer ruimte krijgen om er te zijn voor de mens, achter het probleem. Nu mogen we alleen het gevolg aanpakken van de overheid, maar niet de oorzaak. Want daar is geen tijd voor, en.... het kost teveel. Alles gaat om geld. Is een pil maken nodig, wat kost dat? En welk verschil in keuze geeft het nu echt? Hoelang houden mensen in de regering zich voor de gek. Wanneer komen ze eens meelopen op de werkvloer, in plaats van achter hun bureau in te vullen hoe het zou moeten zijn.




* Waar zijn de activiteiten begeleiders?
* De zuster die even koffie mag drinken?
* De hulpverlener die niet meer tijd met administratie bezig is maar de cliënt kan geven wat hij/zij    nodig heeft. 

Wanneer worden de belangen van cliënten nu eens boven geld gezet? Wie durft er op te komen voor de mens, die klaar is met een leven dat nog niet af is. Durft er iemand tegen die mensen te zeggen welke waarde ze hebben voor hen. Is er iemand die naar deze mensen toe durft en laat weten welke mogelijkheden er nog zijn? (ondanks dat die inderdaad heel erg ingeperkt zijn geworden in Nederland)/ Nu word er alleen maar achter bureaus gerekend. Wat is het leven waard? Een vraag waar we allemaal weleens tegen aan lopen in het leven. Ook ik, al op mijn 26ste. Wat als er toen hier al een pil voor was, maar dan alleen voor mensen die 75 zijn? Dan weet ik zeker dat ik mij alleen nog maar meer waardeloos en klaar met het leven voelde. Nu 4 jaar later ben ik blij dat het niet zo ver gekomen is, door mensen die in mij durfde te investeren. Dat ik en mijn leven nog van waarde was. Hier een belangrijke vraag:

Wat is het leven waard?

Betekend deze vraag het einde van iemands leven?! Voor mij als hulpverlener en student toegepaste psychologie is deze vraag juist een opening voor een heel nieuw begin! 

Reacties

  1. Je stelt goede vragen Petrina. Ik weet niet of alleen betere zorg het antwoord zou zijn. Maar het zou zeker schelen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het zal geen oplossing zijn, maar het kan voor sommige wel verschil gaan maken. Dat vind ik het zeker waard. En mijn mening is, dat alleen dan er een echte keuze komt.

      Verwijderen
  2. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen. Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen. Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen. We lazen dit in Johannes 12:24 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is. Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien. Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien. Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen. Iets goeds, iets moois. Jezus stierf Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf. Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje. De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen ...

Mijn speciale meisje!

In 2014 deed ik mee aan de 10 dagen bidden en vasten. De eerste keer dat ik het meemaakte. Het was geweldig! Ik ging er heen gebukt onder veel zorgen. Financieel zat ik zwaar, vooral in mijn hoofd. Het viel mij heel hard om alles zelf te moeten doen. Daarbij zat ik niet lekker in mijn vel, er was zoveel wat ik verwerken moest. Helemaal naar werd het doordat ik ook medisch niet goed was toen ik weg ging. Ik had nierstenen. 10 Dagen daar genoten, met op de 3de dag hulp van het team omdat ik een koliek aanval kreeg. Maar daarnaast was er iets waardoor ik zichtbaar rijker naar huis ging. Heel veel dingen die gebeurd waren kon ik aan niemand laten zien. Op de 9de dag, ging Insalvation (de band die meespeelt bij deze 10 dagen) zoveel mogelijk kindjes van Compassion aan een sponsor helpen. Als je een kindje wilde sponsoren mocht je vinger in de lucht, en de bandleden gingen in vliegende vaart door de zaal om iedereen te voorzien. Ik ging weg met financiele zorg. En toch ging...

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee. Nu gaan we daar verder. Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt. Dat is wat David deed. Overwinning  Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd. En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus! Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen. Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft. Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten. Dat is wat bepalend is. Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn. Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen. Hem ontmoeten en hem ervaren. Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand. Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme. Maar juist vo...