Doorgaan naar hoofdcontent

Een waardevolle ontdekking over mijn lijden

"Mijn lijden, het is mijn schat geworden!"


Echt nooit had ik gedacht dit te gaan schrijven. Maar steeds meer besef ik dit nu. Dwars door het lijden heen mocht ik zoveel ervaren en meemaken. Naast het diepe verdriet en de angst die ik doorstond. Was daar altijd de hoop voor de toekomst. Jazeker! Toch ben ik dankbaar dat het niet enkel dat lichtje ver weg was. Iets waar ik nog op moest blijven wachten. Nee telkens weer liet Hij mijn hart overstromen, omdat die hoop soms zo dichtbij was. In het begin viel die hoop soms in mijn innerlijke put van wanhoop. Maar telkens werd mijn wanhoop er iets minder door. Wat wist God mij op wonderlijke manieren te bereiken. Maar ook, wat een schatten van mensen heb ik mogen ontmoeten. Zoveel mensen op mijn pad, waarmee ik weet dat we niet alleen verbonden zijn op een horizontale manier. Van mens tot mens. Maar veel sterker nog, verbonden mee weet door God. Het werden schatten, van onmisbare waarde. Een ieder met een talent op een ander vlak. Maar stuk voor stuk waren ze in mijn lijden van onmisbare waarde. Gewoon door zichzelf te zijn. Misschien herkennen ze zich nu zelfs niet, wanneer ze dit zouden lezen. Maar echt, door deze mensen kreeg ik weer hoop.

Berscherming zoeken 

Want in mijn moeilijke jaren ging ik mezelf beschermen. Mijn manier was om mezelf aan te passen. Verstopte zovaak mijn gevoelens, mijn wil. Dat het zelfs erg lastig was om die weer terug te vinden. Ik zocht bescherming en vond die in mezelf. Het was nodig om te overleven, het was mijn manier geworden. Zo ging ik in verschillende delen van mijn leven het beeld wat ik erover had bijstellen. Telkens opnieuw de pijn ervaren, of teleurgesteld worden, daar kon ik niet meer mee omgaan. 'Makkelijker' leek het om minder van die omgeving te verwachten. Dat had een wisselwerking een andere kant op, want naast dat ik het beeld voor de omgeving ging aanpassen, deed ik dat ook voor mezelf. Waar ik minder ging verwachten van mijn omgeving, werd dat wat ik van mezelf verwachtte veel belangrijker. Situaties die er voorvielen betrok ik direct op mezelf, en kwam door iets in mij dat vast niet meer te veranderen was. Dat maakte de pijn, angst of teleurstelling van de omgeving ook nog eens beter te begrijpen! Na mijn scheiding, vond ik de Schat die er altijd al voor mij was. Maar kwamen er ook nog heel veel mooie mensen op mijn pad. Zij brachten hoop in mijn leven. Alleen maar omdat ze laten zien wie ze waren, maar ook hoe ze mij vinden. Ze brachten liefde in mijn leven en konden mij daarmee weer bereiken. Mijn Schat in de Hemel maar ook de mensen om mij heen, ze hebben mij bevrijd. Want terwijl ik bescherming zocht, vond ik die in mezelf, maar toen die bescherming niet meer nodig was: Had ik mezelf erin gevangen gehouden.


Contrast

Wat een verschillen werden er zichtbaar. Soms werd in mijn leven toch wel  bizar zichtbaar welke strijd er zich afspeelt. De strijd om leven en dood. Juist daardoor werden dingen een contrast, vormden ze eigenlijk twee verschillende werelden.

Een
donkere wereld
en een lichte
wereld stonden lang naast
elkaar

Durf
ik deze
tot één wereld
te voegen met Hem
bovenaan

Donker
en Licht
ze hebben gestreden
winnen kan er maar
Een



Wat was er geduld nodig, wat mocht veel ik ontvangen, de schatten ze zijn verzameld in mijn hart. Daar waar het eerst zo donker was, werd steeds meer op de deur geklopt. Met hoop, liefde en vertrouwen kwam God elke keer weer naast mij, bij mij. Net zolang tot ik de deur open durfde te zetten. Eerst moest ik kijken, hoe lang zouden ze aan de deur blijven komen. Is het wel écht voor mij? Wat er toen gebeurde? Dat was echt bijzonder.  Lijkt het niet alsof een lamp feller is, enkel omdat de omgeving meer duister is? Zo werkte het bij mij ook. De schat die ik vond, op mijn donkerste moment, kwam zo licht en zo groot in mijn leven. Nee in mijn donkere tijd was het niet een lichtje ver weg. Daar aan het einde van de tunnel. Ondanks al mijn negatieve gedachten, kwam er dwars door dat duister telkens weer die boodschap, maakte de schat zich weer zichtbaar. Telkens wanneer het donker weer terug wilde komen, was daar weer het licht. Was het makkelijk? Was ik nooit meer bang? Nee het was niet makkelijk, en ik was daarna nog zovaak bang. Maar er was iets in mij, waardoor ik de juiste keuzes kon maken. Wanneer het moeilijk was, dan was God dichtbij. Juist wanneer angst mijn leven wilde overnemen, sprak Zijn stem vol vertrouwen:

Hou vol lieverd, je doet het zo goed

Wanneer het leven zo weinig te bieden heeft, of zo weinig heeft gegeven. Wanneer het letterlijk zo donker om je heen is Weet dan, in jouw lijden is een Schat te vinden. Hij?! Hij weet zo goed wat lijden is. Ooit doorstond hij voor ons, alle zonden die we gedaan hebben, maar droeg hij ook al onze pijn, jou ziekte, of al de afwijzing die je hebt ervaren. Toch staan ondanks dat lijden, Zijn armen voor jou open. Juist omdat Hij zo weet wat jij moest ervaren, is Zijn liefde voor jou, zo diep! Voor mij werd het waarheid, en ik hoop dat je ook vanuit je hart mee kan zingen. Juist wanneer het donker geweest is, of nu nog is:


De zon komt op, maakt de morgen
wakker;
mijn dag begint met een lied voor U.
Heer, wat er ook gebeurt
en wat mij mag overkomen,
laat mij nog zingen als de avond valt.


Loof de Heer, o mijn ziel.
O mijn ziel, prijs nu zijn heilige Naam.
Met meer passie dan ooit;
o mijn ziel, verheerlijk zijn heilige
Naam.

(Opwekking 733- Tienduizend redenen)
----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Met deze blog wil ik mee doen aan de bloghop van Maart-April. Het thema hiervoor is bedacht door de bloghost: Lineke Mooibroek en meer hierover is te vinden op haar blog: Kostbaar en geliefd 


Reacties

  1. Heel mooi en ook kwetsbaar geschreven Petrina! Ik blijf je stukjes nog altijd graag lezen. groetjes, Henny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Henny, wat super leuk om je reactie te lezen. Lief dat je mij en mijn (lange) blogs volgt. Je bemoedigt mij hier heel erg mee. Dank je wel! Ik heb jouw blogs op mijn voorpagina gezet zo kan ik je stukjes zonder Facebook, nog steeds makkelijk volgen!

      Verwijderen
  2. Reacties
    1. Wauw Anne dat komt binnen. Slik....

      Dank je wel dit berichtje is ook een schat voor mij en heeft een diepe boodschap.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen. Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen. Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen. We lazen dit in Johannes 12:24 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is. Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien. Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien. Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen. Iets goeds, iets moois. Jezus stierf Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf. Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje. De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen ...

Mijn speciale meisje!

In 2014 deed ik mee aan de 10 dagen bidden en vasten. De eerste keer dat ik het meemaakte. Het was geweldig! Ik ging er heen gebukt onder veel zorgen. Financieel zat ik zwaar, vooral in mijn hoofd. Het viel mij heel hard om alles zelf te moeten doen. Daarbij zat ik niet lekker in mijn vel, er was zoveel wat ik verwerken moest. Helemaal naar werd het doordat ik ook medisch niet goed was toen ik weg ging. Ik had nierstenen. 10 Dagen daar genoten, met op de 3de dag hulp van het team omdat ik een koliek aanval kreeg. Maar daarnaast was er iets waardoor ik zichtbaar rijker naar huis ging. Heel veel dingen die gebeurd waren kon ik aan niemand laten zien. Op de 9de dag, ging Insalvation (de band die meespeelt bij deze 10 dagen) zoveel mogelijk kindjes van Compassion aan een sponsor helpen. Als je een kindje wilde sponsoren mocht je vinger in de lucht, en de bandleden gingen in vliegende vaart door de zaal om iedereen te voorzien. Ik ging weg met financiele zorg. En toch ging...

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee. Nu gaan we daar verder. Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt. Dat is wat David deed. Overwinning  Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd. En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus! Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen. Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft. Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten. Dat is wat bepalend is. Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn. Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen. Hem ontmoeten en hem ervaren. Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand. Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme. Maar juist vo...