Doorgaan naar hoofdcontent

Levenslessen van Jakob (2)

Jakob hoort een gesprek. Zomaar vangt hij iets op, wat ook heel belangrijk is! Het moest zo zijn. Heb jij dat ook weleens? Er gebeurd iets wat je precies nodig had, of je hoort iets wat je goed kan gebruiken. Jakob hoorde de zonen van Laban zeggen: Jakob heeft onze vader alles wat hij bezat afhandig gemaakt. Al de rijkdom die Jakob heeft, die heeft hij gekregen over de rug van onze vader. Ondertussen had Jakob al langer gemerkt dat Laban niet meer zo vriendelijk was. Er was iets veranderd, maar echt de vinger er op krijgen wat er nu was, dat lukte niet. Totdat Jakob de zonen van Laban zo hoorde, zijn zwagers, die zo over hem spraken. 


De opdracht


Net als zijn voorvaderen, en als hij eerder had ervaren, kreeg Jakob een boodschap van God. Ga op reis! Keer terug naar het land van je voorouders, ga terug naar je familie. Abraham moest zijn familie verlaten, en gaan naar het land dat God hem wijzen zou. Dat land zou voor zijn nageslacht zijn. Jakob moest terug naar het land van Abraham, zijn grootvader! Ook een opdracht, als je bedenkt hoe hij daar weg ging. Hij was gevlucht, bang voor zijn leven, bang door wat hij had gedaan. En nu was daar Gods stem. Vlucht niet langer, ga terug naar het punt waar je vandaan kwam. Een reis, met zijn hele gezin. Zijn vrouwen die hun familie achter moesten gaan laten door deze opdracht. Daar kan je zomaar vele beren op de weg zien. Maar God stopte hier dan ook niet bij. Hij gaf Jakob, weer Zijn belofte: Ik zal je terzijde staan. Wat is dat heerlijk om te weten! Met God aan onze zijde, kunnen we alles aan. Jakob ging op reis!



Haastige spoed


Direct roept Jakob zijn vrouwen Lea en Rachel bij zich. Hij verteld wat er gebeurd is, en wat God hem had opgedragen. Hij moest terug naar zijn vaderland. Rachel en Lea zeiden beide: Wat hebben we hier te zoeken? Er valt van onze vader niets meer te erven. Hij heeft ons als vreemden behandeld, hij verkocht ons en maakte ons geld op. Ze zeiden na alle negatieve woorden ook iets moois: Aarzel dus niet om te doen wat God je heeft opgedragen. Wat een mooi antwoord om aan je man te geven. Volg God, ik sta achter je. Treuzel niet, en ga voor Hem! Durven wij als vrouwen zo achter onze mannen te staan? Het gaat dan om vertrouwen en een zeker respect. Je gelooft dan in je man, en je geeft je over aan hem, en aan God. Jakob maakte alles gereed! Laban was de schapen gaan scheren. En Rachel? Die maakte misbruik, van deze ruimte. Ze kon er niet mee omgaan, wilde toch iets meenemen van haar oude leven. Ze nam de godenbeeldjes van haar vader mee. Jakob bedroog Laban door er zo maar stiekem tussen uit te knijpen. Het voelde veiliger, maar het was niet eerlijk, niet moedig. Weer ging Jakob vluchten, met alles wat hij bezat. Drie dagen was Jakob onderweg, toen Laban eindelijk het bericht ontving dat Jakob vertrokken was. Laban zette de achtervolging in! Onderweg liet God merken dat hij Jakob terzijde stond. Laban kreeg een droom waarin God hem waarschuwde. Denk erom dat je Jakob geen strobreed in de weg legt! Niet lang hierna haalde Laban Jakob al in. Haastige spoed, een haastig gemaakte keuze, het kan fout gaan. Niet alleen in het reizen was Jakob gehaast, maar ook in hoe hij spreekt!

Stille getuige


Jakob, je mag dan hals over kop vertrokken zijn omdat je verteerd werd door heimwee. Maar, waarom heb je mijn goden gestolen? Hier was het, de te snel gesproken woorden van Jakob: Ik was bang dat u mij zou beroven van uw dochters. Maar (!) degene bij wie u uw goden aantreft, mag niet in leven blijven. Onderzoek ons maar, kijk maar of er iets is dat van u is en neem dat dan terug. Jakob wist niet wat hij uitsprak. Hij had geen idee van wat Rachel gedaan had.  Maar God wel! Door een list van Rachel werden de beeldjes niet gevonden. Ze verteld haar vader dat hij niet boos moet zijn. Ze staat niet op van haar kameel, want ze is ongesteld. Stiekem zat ze boven op de afgoden van haar vader, terwijl ze onrein was. Na een eerlijk relaas tussen Jakob en Laban, sluiten ze een overeenkomst. Ze plaatsen een gedenksteen en legden er nog vele stenen omheen. Bij deze steenhoop gebruikte ze de maaltijd. De plaats waar dit gebeurde was Mispa, want laat de Heere er op toe zien, op jou en mij, wanneer we niet bij elkaar in de buurt zijn. God is getuige van dat wat wij doen. Hij kijkt mee hoe wij werkelijk leven. Niet alleen bij wat we doen, maar ook wat er van binnen gebeurd. Voor wie we kiezen, wie we volgen, wie wij vertrouwen. We mogen leren dat Hij aan onze zijde is. Dat hij Zijn weg voorbereid. Zoals Hij ook in een droom verscheen aan Laban, om het leven van Jakob te beschermen. Wij mogen weten, we hoeven het niet allemaal zelf op te lossen! Jakob laat mij ook een deel van mezelf zien. De creatieve wijze waarop hij zijn opdrachten vervuld. Maar het is een eigen manier van werken. Sommige dingen is vooral het volgen van zichzelf. Niet zoals God het hem gevraagd had. Maar we mogen oefenen en trainen. Tot wij het beloofde land in gaan! 

Reacties

  1. Geweldig om te weten. Ik vind het lied ook zo mooi.

    En ik vrees een gevaren meer,
    met mijn God steeds aan mijn zij.
    Voor wie zou ik nog vrezen?
    Hij is toch bij mij? Hij is toch bij mij?

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Leven naar Gods doel

Living God's purpose - Leven naar Gods doel
Het is de ondertekst bij de website van Powervrouwen, gemaakt door: Carianne Ros en Nelleke de Wit! Op 27 Januari ben ik naar het powervrouwen event geweest dat zij samen organiseerde. Voor het eerst dat ik alleen ging naar zo'n persoonlijk event, maar ik heb hier bewust voor gekozen, zodat ik mij niet hoefde aan te passen aan iemand anders. Maar dit echt voor mezelf deed. Wat is het waardevol wat zij doen. Zelf uitdragen en leven naar God's doel! Want wat kan dat moeilijk zijn in ons leven. Wat hebben wij het nodig om te leren waarom wij gemaakt zijn. Tijdens het event werd voor mij al snel duidelijk waardoor ik wel wil, het verlangen wel heb, maar waarom ik telkens terug kom bij dezelfde vragen over mezelf en mijn leven.

Ik ben voor het eerst gestart met hun trainingsprogramma (te vinden op Powervrouwen - living God's purpose) voor mezelf, om te groeien en meer en meer te durven bloeien zoals God mij gemaakt heeft. De trai…

Bewaak je hart!

Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven, Ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en er een levend hart voor terug geven. Ezechiel 36:26 
Dat beloofd God aan Zijn volk Israël! Niet om wat zij voor Hem hebben gedaan. Maar om Zijn Naam weer de eer terug te schenken die het toekomt. God kon kiezen hoe Hij die eer weer zou herstellen. En Hij koos, om dit te laten gebeuren door Zijn volk. Door hele gewone mensen. Mensen die soms koppig waren, mensen die fouten maakten, mensen die Zijn Naam onderuit hadden gehaald in het gezicht van alle andere volken. Zijn volk, dat Hij geroepen had om anders te zijn. Wat ze niet hadden gedaan. Dat volk wilt Hij nu inzetten. Om te laten zien aan alle volken dat Hij God is! Ben jij een kind van Hem? Hoe heb jij het er vanaf gebracht in je leven? Hoe vaak leefde ik hetzelfde als de hele wereld om mij heen? Te vaak heb ik kansen laten liggen om Zijn Naam groot te maken, de eer te geven! En God? Hij wil mij gebruiken, en ook jou! Doormidd…

Uit mijn Egypte geleid!

Ik ben de Heere, Uw God
Hij is onze Bevrijder, de Heilige, onze Redder. Hij heeft ons uit Egypte geleid! Het land wat een toevlucht lijkt, waar het lijkt alsof we beter kunnen overleven. Maar wat uiteindelijk Gods kinderen onderdrukt, en een verkeerde manier van leven aanleert. Zo verkeerd, dat het volk Israël er 40 jaar voor nodig heeft, in de woestijn, om dat af te leren. Een nieuw geslacht, wat niet is opgegroeid in Egypte, kan over de Jordaan. Ik ben ook onderweg, en ergens herken ik mij zo in de Israëlieten.


Uit mijn 'eigen' wereld geleid Egypte een land waar de Israëlieten welkom waren, wat openstaat voor de Joden. Maar als ik de Bijbel lees, dan zie ik hoe dit land, Gods volk beïnvloed. Ze waren gewend aan een dak boven hun hoofd, de eetgewoontes, aan zegeningen die het land Egypte had gegeven. Dus toen het anders werd, op het moment dat God hen uit Egypte haalde, gingen ze mopperen. Dat ken ik eigenlijk wel heel goed. God heeft mij uit mijn Egypte gehaald, waar ik hee…