Voorbereidingstijd voor het huwelijk

Op 29 Augustus ben ik ten huwelijk gevraagd en heb ik ja gezegd.
Vanaf die tijd zijn mijn vriend en ik vol in de bruiloft sferen.
Wat een heerlijke tijd is dit.
Samen toeleven naar een begin als gezin.
Het is zo fijn om te kunnen zeggen dat na een maand stoeien de belangrijkste dingen rond zijn.
De ringen liggen zelfs al klaar.
En soms, heel soms, doen we ze even om.
Wat een heerlijk idee, en wat is het mooi!
Ook is onze kleding al in de maak.
Spannend spannend!
We zijn al in ondertrouw, en alles rondom de gemeente is ook gedaan.
Lijstjes worden nu echt afgestreept.
Afgelopen weken zijn we hard bezig geweest om eruit te komen met de feestlocatie.
En ook dat kunnen we nu zeggen dat rond is.
We gaan zo'n mooie dag krijgen!

Niet alleen voor ons, maar ook voor de kindjes is deze periode zo speciaal.
Het is spannend, want er gaat zoveel veranderen.
Maar tegelijk zo leuk!
Papa of mama gaat trouwen, er komt echt een heel nieuw gezin.
Eén vaste plek waar we zijn.
Wat zal dat de kindjes ook rust geven.
Nu is het telkens een switchen tussen onze huizen.
Overal ligt wat voor hen, maar juist waar ze zijn hebben ze niet wat ze willen.
Toch is het goed dat deze periode er is voor hen.
Dat ze langzaam kunnen wennen aan het idee.
Voor altijd bij elkaar, op toch een hele complexe manier, dat kost voorbereidingstijd voor ons.
Maar hierin moeten we ook zeker de kindjes niet uit het oog verliezen.


Afgelopen weekend voor de kindjes ook geslaagd voor kleding.
Ze hebben zelf kunnen kiezen en het is zo mooi.
Sowieso, onze kindjes, dus wat kan er mooier zijn!
Ook hebben we spannende hobbels genomen.
Als je voor de tweede keer trouwt dan gaat het toch een beetje anders.
Daarbij kan je denken aan, trouwen in de kerk.
Iets wat voor mij en voor mijn vriend echt belangrijk was.
Want waar staan wij in ons huwelijk, zonder de zegen van God?
Allebei zijn wij er in ons leven achter gekomen dat we niet zonder Hem kunnen.
We zijn zo dankbaar met hoe hierop gereageerd werd, hoe er ruimte was voor ons.
En zeker ook met het antwoord wat we gekregen hebben.
Wat zijn we gezegende mensen!
Mooi is ook, dat we juist door alle dingen heen, leren van elkaar.
Zien hoe de ander reageert op situaties, het omgaan met veranderingen.
Het regelen en ook het overleggen.
Samen doen, samen zijn, samen bidden, samen vasten, maar ook echt samen groeien.
Dat is wat deze voorbereidingstijd zo mooi, zo waardevol maakt.


Telkens bij nieuwe dingen, of dingen die we heel graag willen mogen wij dat in Zijn hand leggen en mogen wij weer merken: Hij is bij ons.
Nee niet altijd komt het zoals ik wil hoor, wanneer ik dit doe.
Maar toch zie ik dan altijd weer: Het is beter dan dat ik wilde, wat het is Zijn wil.
En dat staat denk ik boven onze voorbereidingstijd geschreven.

Heere, laat niet onze wil, maar Uw wil geschiedde!

Wij leggen onze levens in Uw hand.

Neem ons mee en leidt ons samen naar Uw beloofde land.