Doorgaan naar hoofdcontent

Proces van vergeving

Vergeving is een kwetsbaar onderwerp.
We zullen allemaal weleens tegen situaties aanlopen waarin we voor de drempel van vergeving komen te staan.
Want wat kan het een drempel zijn.
Loslaten wat jij vind, denkt, voelt en toch daarover heen bewegen naar de ander toe.
Hoe dieper de ander je geraakt heeft, hoe moeilijker kan de drempel zijn.
Ook onder de mensen die heel vaak het Onze Vader bidden, of die echt geloven in God kan dit moeilijk zijn.
Er kunnen dingen in je leven gebeuren waardoor je eerst dat wat gebeurd is, mag leren loslaten of stapje voor stapje mag gaan verwerken.
De Bijbel hielp mij telkens weer.
Ook al ben ik koppig en wil ik graag dingen die onrecht doen weer recht gemaakt zien.
Kon God het in mij bewerken dat het lukt.
Opeens besefte ik wat ik bad met het Onze Vader.

Heere, vergeef mij zoals ik andere vergeef.

Dat is nogal wat.
Als ik niet vergeven kan, wat ik een tijdje had, dan kon de Vader mij ook niet vergeven.
Dan blokkeerde ik de stroom van Genade.
Want waar ik van bewust werd was dat God de Vader mij zoveel heeft vergeven, door het bloed van Jezus.
Zoveel meer dan mensen mij ooit aan kunnen doen.
Telkens weer, nam Hij, door Zijn lieve Zoon Jezus, mijn schulden bij mij weg.
Wie was ik dan als ik de ander bleef herinneren aan zijn/haar schuld?
De tijd dat ik niet vergeven kon, bleef ik hangen in een stukje boosheid, pijn.
Wat was dat moeilijk om los te laten.
Zolang ik dat niet los kon laten, lukte het mij niet om te vergeven.
Maar waar kan je het loslaten?
Waar kon ik naartoe met die gevoelens, zodat ik het los kon laten.
Dat ik mocht gaan voelen, recht kan ik niet creeƫren.
En koppig mijn gevoel vast houden?
Dat belemmerd alleen mij maar.
Niet degene die het deed.
Nee, alleen ik.

Ik zat gevangen in mijn eigen gevoelens.

Gelukkig kent God mij door en door.
Weet Hij ook precies wat ik nodig heb.
Ik mocht leren, mijn frustraties, het onrecht dat mij aangedaan is, ik mag het bij God brengen.
Wat mooi om te mogen weten dat God een God van gerechtigheid is.
Hij wil dat wij recht doen.
Ik leerde dat God mee had geleden met al het onrecht in mijn leven.
Daar bleef het niet bij.
God liet mij weten, Ik zal recht spreken.
Want Ik, en ook de enige die dat echt kan.
Hij is degene die harten kent en weet wat er in iemand omgaat.
Alleen Hij weet wie straf verdiend heeft.
En ja het kan zomaar zijn dat degene die mij onrecht aangedaan heeft, nooit straf ontvangen zal.
Want ik ben door God vergeven.
God kan ook degene die mij iets aangedaan heeft vrij spreken van schuld.
Door datzelfde bloed van Jezus.
Dat bloed, dat is er ook voor de mensen die mij pijn deden.
En ik ging hopen.
Hopen dat het bloed van Jezus die mensen ook mocht schoon maken.
Dat er geen straf meer nodig zou zijn, voor mij of voor anderen.
Want dan zou Jezus de straf van ons allemaal op zich genomen hebben.
Dan zouden we dat grote geschenk voor ons, op waarde schatten.
Vanuit deze lessen, kon ik langzaam mensen gaan vergeven.

Wat was dat fijn!
Vrij te zijn, van al mijn nare dingen.
Ik mocht eerst alles overgeven aan God.
Daarna mocht ik mensen vergeven, vanuit de genade die God mij eerder al geschonken had.
Het zorgde ervoor dat situaties die veel kapot hadden gemaakt, afgesloten konden worden.
En plekken die eerder het gevoel gaven dat ze mij dood maakte, lieten nieuwe dingen opbloeien.




Vergeving
Genade ontvangen
Veranderd mij helemaal
Zodat ik ook kan
Vergeven

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…